मेरु तो डगे जेनां मन ना डगे

మేరు తో డగే జేనాం మన నా డగే

మేరు తో డగే జేనాం మన నవ డగే, పానబాయీ

మరనే భాంగీ పడే బ్రహ్మాండజీ;

విపత్తి పడే తోయ వణసే నహీం;

సోయీ హరిజననాం ప్రమాణజీ.

చిత్తనీ వృతి జేనీ సదా రహే నిర్మళీ,

నే కరే నహీం కోయీనీ ఆశజీ;

దాన దేవే పణ రహే అజాచీ,

రాఖే వచనమాం విశ్వాస జీ – మేరు.

హరఖ నే శోకనీ ఆవే నహీ హేడకీ,

ఆఠే పహోర రహే ఆనందజీ,

నిత్య రహే సత్సంగమాం నే

తోడే మాయా కేరా ఫందజీ – మేరు.

తన మన ధన జేణే గురునే అర్ప్యాం,

తేనుం నామ నిజారీ నర నే నారజీ,

ఏకాంతే బేసీనే అలఖ ఆరాధే తో,

అలఖ పధారే ఏనే ద్వారజీ – మేరు.

సతగురు వచనమాం శూరా థయీ చాలే,

శీశ తో కర్యాం కురబాన రే,

సంకల్ప వికల్ప ఏకే నహి ఉరమాం,

జేణే మేల్యాం అంతరనాం మాన రే – మేరు.

సంగత కరో తో ఏవానీ కరజో,

జే భజనమాం రహే భరపురజీ,

గంగా సతీ ఏమ బోలియాం, పానబాయీ

జేనాం నేణోమాం వరసే ఝాఝాం నూరజీ – మేరు.

मेरु तो डगे जेनां मन ना डगे

मेरु तो डगे जेनां मन नव डगे, पानबाई

मरने भांगी पडे ब्रह्मांडजी;

विपत्ति पडे तोय वणसे नहीं;

सोई हरिजननां प्रमाणजी.

चित्तनी वृति जेनी सदा रहे निर्मळी,

ने करे नहीं कोईनी आशजी;

दान देवे पण रहे अजाची,

राखे वचनमां विश्वास जी – मेरु.

हरख ने शोकनी आवे नही हेडकी,

आठे पहोर रहे आनंदजी,

नित्य रहे सत्संगमां ने

तोडे माया केरा फंदजी – मेरु.

तन मन धन जेणे गुरुने अर्प्यां,

तेनुं नाम निजारी नर ने नारजी,

एकांते बेसीने अलख आराधे तो,

अलख पधारे एने द्वारजी – मेरु.

सतगुरु वचनमां शूरा थई चाले,

शीश तो कर्यां कुरबान रे,

संकल्प विकल्प एके नहि उरमां,

जेणे मेल्यां अंतरनां मान रे – मेरु.

संगत करो तो एवानी करजो,

जे भजनमां रहे भरपुरजी,

गंगा सती एम बोलियां, पानबाई

जेनां नेणोमां वरसे झाझां नूरजी – मेरु.

meru to dage jenan man na dage

meru to dage jenan man nav dage, panbai

marane bhangi pade brahmandji;

vipatti pade toy vanase nahin;

soi harijannan pramanji.

chittani vriti jeni sada rahe nirmali,

ne kare nahin koini aashji;

dan deve pan rahe ajachi,

rakhe vachanman vishwas ji – meru.

harakh ne shokni aave nahi hedki,

aathe pahor rahe aanandji,

nitya rahe satsangman ne

tode maya kera phandji – meru.

tan man dhan jene gurune arpyan,

tenun nam nijari nar ne narji,

ekante besine alakh aaradhe to,

alakh padhare ene dwarji – meru.

satguru vachanman shura thai chale,

shish to karyan kurban re,

sankalp vikalp eke nahi urman,

jene melyan antarnan man re – meru.

sangat karo to evani karjo,

je bhajanman rahe bharpurji,

ganga sati em boliyan, panbai

jenan nenoman varase jhajhan nurji – meru.