దోహా
మాతు లక్ష్మీ కరి కృపా, కరో హృదయ మేం వాస।
మనోకామనా సిద్ధ కర, పురవహు మేరీ ఆస॥
సోరఠా
యహీ మోర అరదాస, హాథ జోడ వినతీ కరూం।
సబ విధి కరౌ సువాస, జయ జనని జగదంబికా॥
చౌపాయీ
సింధు సుతా మైం సుమిరౌం తోహీ।
జ్ఞాన బుద్ధి విద్యా దో మోహీ॥
తుమ సమాన నహిం కోయీ ఉపకారీ।
సబ విధి పురవహు ఆస హమారీ॥
జయ జయ జగత జనని జగదంబా।
సబకే తుమహీ హో అవలంబా॥
తుమ హీ హో సబ ఘట ఘట వాసీ।
వినతీ యహీ హమారీ ఖాసీ॥
జగ జననీ జయ సింధు కుమారీ।
దీనన కీ తుమ హో హితకారీ॥
వినవౌం నిత్య తుమహిం మహారానీ।
కృపా కరౌ జగ జనని భవానీ॥
కేహి విధి స్తుతి కరౌం తుమ్హారీ।
సుధి లీజై అపరాధ బిసారీ॥
కృపా దృష్టి చితవో మమ ఓరీ।
జగత జనని వినతీ సున మోరీ॥
జ్ఞాన బుద్ధి జయ సుఖ కీ దాతా।
సంకట హరో హమారీ మాతా॥
క్షీరసింధు జబ విష్ణు మథాయో।
చౌదహ రత్న సింధు మేం పాయో॥
చౌదహ రత్న మేం తుమ సుఖరాసీ।
సేవా కియో ప్రభు బని దాసీ॥
జబ జబ జన్మ జహాం ప్రభు లీన్హా।
రూప బదల తహం సేవా కీన్హా॥
స్వయం విష్ణు జబ నర తను ధారా।
లీన్హేవు అవధపురీ అవతారా॥
తబ తుమ ప్రకట జనకపుర మాహీం।
సేవా కియో హృదయ పులకాహీం॥
అపనాయా తోహి అంతర్యామీ।
విశ్వ విదిత అవధపుర స్వామీ॥
తుమ సబ ప్రబల శక్తి నహిం ఆనీ।
కహం లౌ మహిమా కహౌం బఖానీ॥
మన క్రమ వచన కరై సేవకాయీ।
మన ఇచ్ఛిత వాంఛిత ఫల పాయీ॥
తజి ఛల కపట ఔర చతురాయీ।
పూజహిం వివిధ భాంతి మన లాయీ॥
ఔర హాల మైం కహౌం బుఝాయీ।
జో యహ పాఠ కరై మన లాయీ॥
తాకో కోయీ కష్ట న హోయీ।
మన ఇచ్ఛిత పావై ఫల సోయీ॥
త్రాహి త్రాహి జయ దుఃఖ నివారిణీ।
త్రివిధ తాప భవ బంధన హారిణీ॥
జో చాలీసా పఢై పఢావై।
ధ్యాన లగాకర సునై సునావై॥
తాకో కోయీ న రోగ సతావై।
పుత్ర ఆది ధన సంపత్తి పావై॥
పుత్రహీన అరు సంపతి హీనా।
అంధ బధిర కోఢీ అతి దీనా॥
విప్ర బోలాయ కై పాఠ కరావై।
శంకా దిల మేం కభీ న లావై॥
పాఠ కరావై దిన చాలీసా।
తా పర కృపా కరైం గౌరీసా॥
సుఖ సంపత్తి బహుత సీ పావై।
కమీ నహీం కాహూ కీ ఆవై॥
బారహ మాస కరై జో పూజా।
తేహి సమ ధన్య ఔర నహిం దూజా॥
ప్రతిదిన పాఠ కరై మన మాహీ।
ఉన సమ కోయి జగ మేం కహుం నాహీం॥
బహువిధి క్యా మైం కరౌం బడాయీ।
లేయ పరీక్షా ధ్యాన లగాయీ॥
కరి విశ్వాస కరై వ్రత నేమా।
హోయ సిద్ధ ఉపజై ఉర ప్రేమా॥
జయ జయ జయ లక్ష్మీ భవానీ।
సబ మేం వ్యాపిత హో గుణ ఖానీ॥
తుమ్హరో తేజ ప్రబల జగ మాహీం।
తుమ సమ కోవు దయాల కహుం నాహిం॥
మోహి అనాథ కీ సుధి అబ లీజై।
సంకట కాటి భక్తి మోహి దీజై॥
భూల చూక కరి క్షమా హమారీ।
దర్శన దీజై దశా నిహారీ॥
బిన దర్శన వ్యాకుల అధికారీ।
తుమహిం అక్షత దుఃఖ సహతే భారీ॥
నహిం మోహిం జ్ఞాన బుద్ధి హై తన మేం।
సబ జానత హో అపనే మన మేం॥
రూప చతుర్భుజ కరకే ధారణ।
కష్ట మోర అబ కరహు నివారణ॥
కేహి ప్రకార మైం కరౌం బడాయీ।
జ్ఞాన బుద్ధి మోహి నహిం అధికాయీ॥
దోహా
త్రాహి త్రాహి దుఃఖ హారిణీ, హరో బేగి సబ త్రాస।
జయతి జయతి జయ లక్ష్మీ, కరో శత్రున కా నాశ॥
రామదాస ధరి ధ్యాన నిత, వినయ కరత కర జోర।
మాతు లక్ష్మీ దాస పర, కరహు దయా కీ కోర॥
दोहा
मातु लक्ष्मी करि कृपा, करो हृदय में वास।
मनोकामना सिद्ध कर, पुरवहु मेरी आस॥
सोरठा
यही मोर अरदास, हाथ जोड़ विनती करूँ।
सब विधि करौ सुवास, जय जननि जगदम्बिका॥
चौपाई
सिन्धु सुता मैं सुमिरौं तोही।
ज्ञान बुद्धि विद्या दो मोही॥
तुम समान नहिं कोई उपकारी।
सब विधि पुरवहु आस हमारी॥
जय जय जगत जननि जगदम्बा।
सबके तुमही हो अवलम्बा॥
तुम ही हो सब घट घट वासी।
विनती यही हमारी खासी॥
जग जननी जय सिन्धु कुमारी।
दीनन की तुम हो हितकारी॥
विनवौं नित्य तुमहिं महारानी।
कृपा करौ जग जननि भवानी॥
केहि विधि स्तुति करौं तुम्हारी।
सुधि लीजै अपराध बिसारी॥
कृपा दृष्टि चितवो मम ओरी।
जगत जननि विनती सुन मोरी॥
ज्ञान बुद्धि जय सुख की दाता।
संकट हरो हमारी माता॥
क्षीरसिन्धु जब विष्णु मथायो।
चौदह रत्न सिन्धु में पायो॥
चौदह रत्न में तुम सुखरासी।
सेवा कियो प्रभु बनि दासी॥
जब जब जन्म जहाँ प्रभु लीन्हा।
रूप बदल तहँ सेवा कीन्हा॥
स्वयं विष्णु जब नर तनु धारा।
लीन्हेउ अवधपुरी अवतारा॥
तब तुम प्रकट जनकपुर माहीं।
सेवा कियो हृदय पुलकाहीं॥
अपनाया तोहि अन्तर्यामी।
विश्व विदित अवधपुर स्वामी॥
तुम सब प्रबल शक्ति नहिं आनी।
कहँ लौ महिमा कहौं बखानी॥
मन क्रम वचन करै सेवकाई।
मन इच्छित वांछित फल पाई॥
तजि छल कपट और चतुराई।
पूजहिं विविध भाँति मन लाई॥
और हाल मैं कहौं बुझाई।
जो यह पाठ करै मन लाई॥
ताको कोई कष्ट न होई।
मन इच्छित पावै फल सोई॥
त्राहि त्राहि जय दुःख निवारिणी।
त्रिविध ताप भव बन्धन हारिणी॥
जो चालीसा पढ़ै पढ़ावै।
ध्यान लगाकर सुनै सुनावै॥
ताको कोई न रोग सतावै।
पुत्र आदि धन सम्पत्ति पावै॥
पुत्रहीन अरु सम्पति हीना।
अन्ध बधिर कोढ़ी अति दीना॥
विप्र बोलाय कै पाठ करावै।
शंका दिल में कभी न लावै॥
पाठ करावै दिन चालीसा।
ता पर कृपा करैं गौरीसा॥
सुख सम्पत्ति बहुत सी पावै।
कमी नहीं काहू की आवै॥
बारह मास करै जो पूजा।
तेहि सम धन्य और नहिं दूजा॥
प्रतिदिन पाठ करै मन माही।
उन सम कोइ जग में कहुँ नाहीं॥
बहुविधि क्या मैं करौं बड़ाई।
लेय परीक्षा ध्यान लगाई॥
करि विश्वास करै व्रत नेमा।
होय सिद्ध उपजै उर प्रेमा॥
जय जय जय लक्ष्मी भवानी।
सब में व्यापित हो गुण खानी॥
तुम्हरो तेज प्रबल जग माहीं।
तुम सम कोउ दयाल कहुँ नाहिं॥
मोहि अनाथ की सुधि अब लीजै।
संकट काटि भक्ति मोहि दीजै॥
भूल चूक करि क्षमा हमारी।
दर्शन दीजै दशा निहारी॥
बिन दर्शन व्याकुल अधिकारी।
तुमहिं अक्षत दुःख सहते भारी॥
नहिं मोहिं ज्ञान बुद्धि है तन में।
सब जानत हो अपने मन में॥
रूप चतुर्भुज करके धारण।
कष्ट मोर अब करहु निवारण॥
केहि प्रकार मैं करौं बड़ाई।
ज्ञान बुद्धि मोहि नहिं अधिकाई॥
दोहा
त्राहि त्राहि दुःख हारिणी, हरो बेगि सब त्रास।
जयति जयति जय लक्ष्मी, करो शत्रुन का नाश॥
रामदास धरि ध्यान नित, विनय करत कर जोर।
मातु लक्ष्मी दास पर, करहु दया की कोर॥
doha
matu lakshmi kari kripa, karo hriday men vas
manokamna siddh kar, purvahu meri aas
sortha
yahi mor ardas, hath jod vinti karun
sab vidhi karau suvas, jai janani jagdambika
chaupai
sindhu suta main sumiraun tohi
gyan buddhi vidya do mohi
tum saman nahin koi upkari
sab vidhi purvahu aas hamari
jai jai jagat janani jagdamba
sabake tumhi ho avlamba
tum hi ho sab ghat ghat vasi
vinti yahi hamari khasi
jag janni jai sindhu kumari
dinan ki tum ho hitkari
vinvaun nitya tumahin maharani
kripa karau jag janani bhavani
kehi vidhi stuti karaun tumhari
sudhi lijai apradh bisari
kripa drishti chitvo mam ori
jagat janani vinti sun mori
gyan buddhi jai sukh ki data
sankat haro hamari mata
kshirsindhu jab vishnu mathayo
chaudah ratn sindhu men payo
chaudah ratn men tum sukhrasi
seva kiyo prabhu bani dasi
jab jab janm jahan prabhu linha
rup badal tahn seva kinha
swayn vishnu jab nar tanu dhara
linheu avadhpuri avtara
tab tum prakat janakpur mahin
seva kiyo hriday pulkahin
apnaya tohi antaryami
vishwa vidit avadhpur swami
tum sab prabal shakti nahin aani
kahn lau mahima kahaun bakhani
man kram vachan karai sevkai
man ichchhit vanchhit phal pai
taji chhal kapat aur chaturai
pujahin vividh bhanti man lai
aur hal main kahaun bujhai
jo yah path karai man lai
tako koi kasht na hoi
man ichchhit pavai phal soi
trahi trahi jai duhkh nivarini
trividh tap bhav bandhan harini
jo chalisa padhai padhavai
dhyan lagakar sunai sunavai
tako koi na rog satavai
putra aadi dhan sampatti pavai
putrahin aru sampati hina
andh badhir kodhi ati dina
vipra bolay kai path karavai
shanka dil men kabhi na lavai
path karavai din chalisa
ta par kripa karain gaurisa
sukh sampatti bahut si pavai
kami nahin kahu ki aavai
barah mas karai jo puja
tehi sam dhanya aur nahin duja
pratidin path karai man mahi
un sam koi jag men kahun nahin
bahuvidhi kya main karaun badai
ley pariksha dhyan lagai
kari vishwas karai vrat nema
hoy siddh upjai ur prema
jai jai jai lakshmi bhavani
sab men vyapit ho gun khani
tumharo tej prabal jag mahin
tum sam kou dayal kahun nahin
mohi anath ki sudhi ab lijai
sankat kati bhakti mohi dijai
bhul chuk kari kshama hamari
darshan dijai dasha nihari
bin darshan vyakul adhikari
tumahin akshat duhkh sahate bhari
nahin mohin gyan buddhi hai tan men
sab janat ho apane man men
rup chaturbhuj karake dharan
kasht mor ab karahu nivaran
kehi prakar main karaun badai
gyan buddhi mohi nahin adhikai
doha
trahi trahi duhkh harini, haro begi sab tras
jayati jayati jai lakshmi, karo shatrun ka nash
ramdas dhari dhyan nit, vinay karat kar jor
matu lakshmi das par, karahu daya ki kor