BhaktiVed
పహలే సాయీం కే చరణోం మేం, అపనా శీశ నమావూం మైం।
కైసే శిరడీ సాయీం ఆయే, సారా హాల సునావూం మైం॥
కౌన హై మాతా, పితా కౌన హై, యే న కిసీ నే భీ జానా।
కహాం జన్మ సాయీం నే ధారా, ప్రశ్న పహేలీ రహా బనా॥
కోయీ కహే అయోధ్యా కే, యే రామచంద్ర భగవాన హైం।
కోయీ కహతా సాయీం బాబా, పవన పుత్ర హనుమాన హైం॥
కోయీ కహతా మంగల మూర్తి, శ్రీ గజానన హైం సాయీం।
కోయీ కహతా గోకుల మోహన, దేవకీ నందన హైం సాయీం॥
శంకర సమఝ భక్త కయీ తో, బాబా కో భజతే రహతే।
కోయీ కహ అవతార దత్త కా, పూజా సాయీం కీ కరతే॥
కుఛ భీ మానో ఉనకో తుమ, పర సాయీం హైం సచ్చే భగవాన।
బడే దయాలు దీనబంధు, కితనోం కో దియా జీవన దాన॥
కయీ వర్ష పహలే కీ ఘటనా, తుమ్హేం సునావూంగా మైం బాత।
కిసీ భాగ్యశాలీ కీ, శిరడీ మేం ఆయీ థీ బారాత॥
ఆయా సాథ ఉసీ కే థా, బాలక ఏక బహుత సుందర।
ఆయా, ఆకర వహీం బస గయా, పావన శిరడీ కియా నగర॥
కయీ దినోం తక భటకతా, భిక్షా మాంగ ఉసనే దర-దర।
ఔర దిఖాయీ ఐసీ లీలా, జగ మేం జో హో గయీ అమర॥
జైసే-జైసే ఆయు బఢీ, బఢతీ హీ వైసే గయీ శాన।
ఘర-ఘర హోనే లగా నగర మేం, సాయీం బాబా కా గుణగాన॥
దిగ్-దిగంత మేం లగా గూంజనే, ఫిర తో సాయీంజీ కా నామ।
దీన-దుఖీ కీ రక్షా కరనా, యహీ రహా బాబా కా కామ॥
బాబా కే చరణోం మేం జాకర, జో కహతా మైం హూం నిర్ధన।
దయా ఉసీ పర హోతీ ఉనకీ, ఖుల జాతే దుఃఖ కే బంధన॥
కభీ కిసీ నే మాంగీ భిక్షా, దో బాబా ముఝకో సంతాన।
ఏవమస్తు తబ కహకర సాయీం, దేతే థే ఉసకో వరదాన॥
స్వయం దుఃఖీ బాబా హో జాతే, దీన-దుఃఖీ జన కా లఖ హాల।
అంతఃకరణ శ్రీ సాయీం కా, సాగర జైసా రహా విశాల॥
భక్త ఏక మద్రాసీ ఆయా, ఘర కా వహ అతి థా ధనవాన।
మాల ఖజానా బేహద ఉసకా, కేవల నహీం రహీ సంతాన॥
లగా మనానే సాయీంనాథ కో, బాబా ముఝ పర దయా కరో।
ఝంఝా సే ఝంకృత నైయా కో, తుమ హీ మేరీ పార కరో॥
కులదీపక కే బినా అంధేరా, ఛాయా హుఆ ఘర మేం మేరే।
ఇసలియే దర్శన కీ ఇచ్ఛా, లేకర ఆయా హూం ప్రభు తేరే॥
దే-దో ముఝకో పుత్ర-దాన, మైం సేవా కరూంగా జీ భర కర।
ఇతనా కహకర పడా చరణ మేం, లగా మనానే బారంబార॥
దేకర పుత్ర భక్త కో సాయీం నే, ఘర ఉసకా కీన్హా ప్రకాశ।
బఢీ కీర్తి బాబా కీ, భక్తోం కా బఢా విశ్వాస॥
'సత్యధర్మ కీ రాహ జో చలతా, ఈశ్వర కా వహ భక్త కహాతా।'
నిజ ముఖ సే భక్తోం కో బాబా, బారంబార యహీ సమఝాతా॥
హిందూ ముస్లిమ సిక్ఖ ఈసాయీ, సబకా ఏక సమఝా హై సార।
సబకా మాలిక ఏక హై ఐసా, సాయీం కా అంతిమ ఉపదేశ॥
జగ మేం సబసే ఊంచా హై, సాయీం కా నామ।
శిరడీ కే సాయీం కో, బారంబార ప్రణామ॥
సాయీం బాబా చాలీసా, జో కోయీ నిత గావే।
సాయీం కృపా సే భక్త, మనవాంఛిత ఫల పావే॥
पहले साईं के चरणों में, अपना शीश नमाऊँ मैं।
कैसे शिरडी साईं आए, सारा हाल सुनाऊँ मैं॥
कौन है माता, पिता कौन है, ये न किसी ने भी जाना।
कहाँ जन्म साईं ने धारा, प्रश्न पहेली रहा बना॥
कोई कहे अयोध्या के, ये रामचन्द्र भगवान हैं।
कोई कहता साईं बाबा, पवन पुत्र हनुमान हैं॥
कोई कहता मंगल मूर्ति, श्री गजानन हैं साईं।
कोई कहता गोकुल मोहन, देवकी नन्दन हैं साईं॥
शंकर समझ भक्त कई तो, बाबा को भजते रहते।
कोई कह अवतार दत्त का, पूजा साईं की करते॥
कुछ भी मानो उनको तुम, पर साईं हैं सच्चे भगवान।
बड़े दयालु दीनबन्धु, कितनों को दिया जीवन दान॥
कई वर्ष पहले की घटना, तुम्हें सुनाऊँगा मैं बात।
किसी भाग्यशाली की, शिरडी में आई थी बारात॥
आया साथ उसी के था, बालक एक बहुत सुन्दर।
आया, आकर वहीं बस गया, पावन शिरडी किया नगर॥
कई दिनों तक भटकता, भिक्षा माँग उसने दर-दर।
और दिखाई ऐसी लीला, जग में जो हो गई अमर॥
जैसे-जैसे आयु बढ़ी, बढ़ती ही वैसे गई शान।
घर-घर होने लगा नगर में, साईं बाबा का गुणगान॥
दिग्-दिगन्त में लगा गूँजने, फिर तो साईंजी का नाम।
दीन-दुखी की रक्षा करना, यही रहा बाबा का काम॥
बाबा के चरणों में जाकर, जो कहता मैं हूँ निर्धन।
दया उसी पर होती उनकी, खुल जाते दुःख के बन्धन॥
कभी किसी ने माँगी भिक्षा, दो बाबा मुझको सन्तान।
एवमस्तु तब कहकर साईं, देते थे उसको वरदान॥
स्वयं दुःखी बाबा हो जाते, दीन-दुःखी जन का लख हाल।
अन्तःकरण श्री साईं का, सागर जैसा रहा विशाल॥
भक्त एक मद्रासी आया, घर का वह अति था धनवान।
माल खजाना बेहद उसका, केवल नहीं रही सन्तान॥
लगा मनाने साईंनाथ को, बाबा मुझ पर दया करो।
झंझा से झंकृत नैया को, तुम ही मेरी पार करो॥
कुलदीपक के बिना अँधेरा, छाया हुआ घर में मेरे।
इसलिए दर्शन की इच्छा, लेकर आया हूँ प्रभु तेरे॥
दे-दो मुझको पुत्र-दान, मैं सेवा करूँगा जी भर कर।
इतना कहकर पड़ा चरण में, लगा मनाने बारम्बार॥
देकर पुत्र भक्त को साईं ने, घर उसका कीन्हा प्रकाश।
बढ़ी कीर्ति बाबा की, भक्तों का बढ़ा विश्वास॥
'सत्यधर्म की राह जो चलता, ईश्वर का वह भक्त कहाता।'
निज मुख से भक्तों को बाबा, बारम्बार यही समझाता॥
हिन्दू मुस्लिम सिक्ख ईसाई, सबका एक समझा है सार।
सबका मालिक एक है ऐसा, साईं का अन्तिम उपदेश॥
जग में सबसे ऊँचा है, साईं का नाम।
शिरडी के साईं को, बारम्बार प्रणाम॥
साईं बाबा चालीसा, जो कोई नित गावे।
साईं कृपा से भक्त, मनवांछित फल पावे॥
pahale sain ke charnon men, apna shish namaun main
kaise shirdi sain aae, sara hal sunaun main
kaun hai mata, pita kaun hai, ye na kisi ne bhi jana
kahan janm sain ne dhara, prashna paheli raha bana
koi kahe ayodhya ke, ye ramchandra bhagvan hain
koi kahta sain baba, pavan putra hanuman hain
koi kahta mangal murti, shri gajanan hain sain
koi kahta gokul mohan, devki nandan hain sain
shankar samajh bhakt kai to, baba ko bhajate rahate
koi kah avtar datt ka, puja sain ki karate
kuchh bhi mano unko tum, par sain hain sachche bhagvan
bade dayalu dinbandhu, kitnon ko diya jivan dan
kai varsh pahale ki ghatna, tumhen sunaunga main bat
kisi bhagyashali ki, shirdi men aai thi barat
aaya sath usi ke tha, balak ek bahut sundar
aaya, aakar vahin bas gaya, pavan shirdi kiya nagar
kai dinon tak bhatakta, bhiksha mang usane dar-dar
aur dikhai aisi lila, jag men jo ho gai amar
jaise-jaise aayu badhi, badhti hi vaise gai shan
ghar-ghar hone laga nagar men, sain baba ka gungan
dig-digant men laga gunjane, phir to sainji ka nam
din-dukhi ki raksha karna, yahi raha baba ka kam
baba ke charnon men jakar, jo kahta main hun nirdhan
daya usi par hoti unki, khul jate duhkh ke bandhan
kabhi kisi ne mangi bhiksha, do baba mujhko santan
evmastu tab kahkar sain, dete the usko vardan
swayn duhkhi baba ho jate, din-duhkhi jan ka lakh hal
anthkran shri sain ka, sagar jaisa raha vishal
bhakt ek madrasi aaya, ghar ka vah ati tha dhanvan
mal khajana behad uska, keval nahin rahi santan
laga manane sainnath ko, baba mujh par daya karo
jhanjha se jhankrit naiya ko, tum hi meri par karo
kuldipak ke bina andhera, chhaya hua ghar men mere
islie darshan ki ichchha, lekar aaya hun prabhu tere
de-do mujhko putra-dan, main seva karunga ji bhar kar
itna kahkar pada charan men, laga manane barambar
dekar putra bhakt ko sain ne, ghar uska kinha prakash
badhi kirti baba ki, bhakton ka badha vishwas
'satyadharm ki rah jo chalta, ishwar ka vah bhakt kahata'
nij mukh se bhakton ko baba, barambar yahi samjhata
hindu muslim sikkh isai, sabka ek samjha hai sar
sabka malik ek hai aisa, sain ka antim updesh
jag men sabase uncha hai, sain ka nam
shirdi ke sain ko, barambar pranam
sain baba chalisa, jo koi nit gave
sain kripa se bhakt, manvanchhit phal pave
