దోహా
జనక జనని పద్మరజ, నిజ మస్తక పర ధరి।
బందౌం మాతు సరస్వతీ, బుద్ధి బల దే దాతారి॥
పూర్ణ జగత మేం వ్యాప్త తవ, మహిమా అమిత అనంతు।
దుష్జనోం కే పాప కో, మాతు తు హీ అబ హంతు॥
చౌపాయీ
జయ శ్రీ సకల బుద్ధి బలరాసీ।
జయ సర్వజ్ఞ అమర అవినాశీ॥
జయ జయ జయ వీణాకర ధారీ।
కరతీ సదా సుహంస సవారీ॥
రూప చతుర్భుజ ధారీ మాతా।
సకల విశ్వ అందర విఖ్యాతా॥
జగ మేం పాప బుద్ధి జబ హోతీ।
తబ హీ ధర్మ కీ ఫీకీ జ్యోతీ॥
తబ హీ మాతు కా నిజ అవతారీ।
పాప హీన కరతీ మహతారీ॥
వాల్మీకిజీ థే బహమ జ్ఞానీ।
తవ ప్రసాద జానై సంసారీ॥
రామచరిత జో రచే బనాయీ।
ఆది కవి కీ పదవీ పాయీ॥
కాలిదాస జో భయే విఖ్యాతా।
తేరీ కృపా దృష్టి సే మాతా॥
తులసీ సూర ఆది విద్వానా।
భయే ఔర జో జ్ఞానీ నానా॥
తిన్హ న ఔర రహేవు అవలంబా।
కేవల కృపా ఆపకీ అంబా॥
కరహు కృపా సోయి మాతు భవానీ।
దుఖిత దీన నిజ దాసహి జానీ॥
పుత్ర కరహిం అపరాధ బహూతా।
తేహి న ధరయి చిత సుందర మాతా॥
రాఖు లాజ జనని అబ మేరీ।
వినయ కరవుం భాంతి బహు తేరీ॥
మైం అనాథ తేరీ అవలంబా।
కృపా కరవు జయ జయ జగదంబా॥
మధు కైటభ జో అతి బలవానా।
బాహుయుద్ధ విష్ణు తే ఠానా॥
సమర హజార పాంచ మేం ఘోరా।
ఫిర భీ ముఖ ఉనసే నహిం మోరా॥
మాతు సహాయ భయీ తేహి కాలా।
బుద్ధి విపరీత కరీ ఖలహాలా॥
తేహి తే మృత్యు భయీ ఖల కేరీ।
పురవహు మాతు మనోరథ మేరీ॥
చండ ముండ జో థే విఖ్యాతా।
ఛణ మహుం సంహారేవు తేహి మాతా॥
రక్త బీజ సే సమరథ పాపీ।
సుర-ముని హృదయ ధరా సబ కాంపీ॥
కాటేవు సిర జిమి కదలీ ఖంబా।
బార బార బినవవుం జగదంబా॥
జగ ప్రసిద్ధ జో శుంభ నిశుంభా।
ఛిన మేం బధే తాహి తూ అంబా॥
భరత-మాతు బుధి ఫేరేవు జాయీ।
రామచంద్ర బనవాస కరాయీ॥
ఏహి విధి రావణ వధ తుమ కీన్హా।
సుర నర ముని సబ కహం సుఖ దీన్హా॥
కో సమరథ తవ యశ గున గానా।
నిగమ అనాది అనంత బఖానా॥
విష్ణు రుద్ర జస కహిన మారీ।
జినకీ హో తుమ రక్షాకారీ॥
రక్త దంతికా ఔర శతాక్షీ।
నామ అపార హై దానవ భక్షీ॥
దుర్గమ కాజ ధరా పర కీన్హా।
దుర్గా నామ సకల జగ లీన్హా॥
దుర్గ ఆది హరనీ తూ మాతా।
కృపా కరహు జబ జబ సుఖదాతా॥
నృప కోపిత జో మారన చాహై।
కానన మేం ఘేరే మృగ నాహై॥
సాగర మధ్య పోత కే భంగే।
అతి తూఫాన నహిం కోవు సంగే॥
భూత ప్రేత బాధా యా దుఃఖ మేం।
హో దరిద్ర అథవా సుఖ మేం॥
నామ జపే మంగల సబ హోయీ।
సంశయ ఇసమేం కరయి న కోయీ॥
పుత్రహీన జో ఆతుర భాయీ।
సబై ఛాండి పూజేం ఏహి మాయీ॥
కరై పాఠ నిత యహ చాలీసా।
హోయ పుత్ర సుందర గుణ ఈసా॥
ధూపాదిక నైవేద్య చఢావై।
సంకట రహిత అవశ్య హో జావై॥
భక్తి మాతు కీ కరైం హమేశా।
నికట న ఆవై తాహి కలేశా॥
బందీ పాఠ కరేం సత బారా।
బందీ పాశ దూర హో సారా॥
రామసాగర బాంధి హేతు భవానీ।
కీజై కృపా దాస నిజ జానీ॥
దోహా
మాతు సూర్య కాంతి తవ, అంధకార మమ రూప।
డూబన తే రక్షా కరహు, పరూం న మైం భవ-కూప॥
బల బుద్ధి విద్యా దేహు మోహి, సునహు సరస్వతీ మాతు।
అధమ రామసాగరహిం తుమ, ఆశ్రయ దేవు పునీత॥
दोहा
जनक जननि पद्मरज, निज मस्तक पर धरि।
बन्दौं मातु सरस्वती, बुद्धि बल दे दातारि॥
पूर्ण जगत में व्याप्त तव, महिमा अमित अनन्तु।
दुष्जनों के पाप को, मातु तु ही अब हन्तु॥
चौपाई
जय श्री सकल बुद्धि बलरासी।
जय सर्वज्ञ अमर अविनाशी॥
जय जय जय वीणाकर धारी।
करती सदा सुहंस सवारी॥
रूप चतुर्भुज धारी माता।
सकल विश्व अन्दर विख्याता॥
जग में पाप बुद्धि जब होती।
तब ही धर्म की फीकी ज्योती॥
तब ही मातु का निज अवतारी।
पाप हीन करती महतारी॥
वाल्मीकिजी थे बहम ज्ञानी।
तव प्रसाद जानै संसारी॥
रामचरित जो रचे बनाई।
आदि कवि की पदवी पाई॥
कालिदास जो भये विख्याता।
तेरी कृपा दृष्टि से माता॥
तुलसी सूर आदि विद्वाना।
भये और जो ज्ञानी नाना॥
तिन्ह न और रहेउ अवलम्बा।
केवल कृपा आपकी अम्बा॥
करहु कृपा सोइ मातु भवानी।
दुखित दीन निज दासहि जानी॥
पुत्र करहिं अपराध बहूता।
तेहि न धरइ चित सुन्दर माता॥
राखु लाज जननि अब मेरी।
विनय करउँ भाँति बहु तेरी॥
मैं अनाथ तेरी अवलम्बा।
कृपा करउ जय जय जगदम्बा॥
मधु कैटभ जो अति बलवाना।
बाहुयुद्ध विष्णु ते ठाना॥
समर हजार पाँच में घोरा।
फिर भी मुख उनसे नहिं मोरा॥
मातु सहाय भई तेहि काला।
बुद्धि विपरीत करी खलहाला॥
तेहि ते मृत्यु भई खल केरी।
पुरवहु मातु मनोरथ मेरी॥
चण्ड मुण्ड जो थे विख्याता।
छण महुँ संहारेउ तेहि माता॥
रक्त बीज से समरथ पापी।
सुर-मुनि हृदय धरा सब काँपी॥
काटेउ सिर जिमि कदली खम्बा।
बार बार बिनवउँ जगदम्बा॥
जग प्रसिद्ध जो शुम्भ निशुम्भा।
छिन में बधे ताहि तू अम्बा॥
भरत-मातु बुधि फेरेउ जाई।
रामचन्द्र बनवास कराई॥
एहि विधि रावण वध तुम कीन्हा।
सुर नर मुनि सब कहँ सुख दीन्हा॥
को समरथ तव यश गुन गाना।
निगम अनादि अनन्त बखाना॥
विष्णु रुद्र जस कहिन मारी।
जिनकी हो तुम रक्षाकारी॥
रक्त दन्तिका और शताक्षी।
नाम अपार है दानव भक्षी॥
दुर्गम काज धरा पर कीन्हा।
दुर्गा नाम सकल जग लीन्हा॥
दुर्ग आदि हरनी तू माता।
कृपा करहु जब जब सुखदाता॥
नृप कोपित जो मारन चाहै।
कानन में घेरे मृग नाहै॥
सागर मध्य पोत के भंगे।
अति तूफान नहिं कोउ संगे॥
भूत प्रेत बाधा या दुःख में।
हो दरिद्र अथवा सुख में॥
नाम जपे मंगल सब होई।
संशय इसमें करइ न कोई॥
पुत्रहीन जो आतुर भाई।
सबै छाँड़ि पूजें एहि माई॥
करै पाठ नित यह चालीसा।
होय पुत्र सुन्दर गुण ईसा॥
धूपादिक नैवेद्य चढ़ावै।
संकट रहित अवश्य हो जावै॥
भक्ति मातु की करैं हमेशा।
निकट न आवै ताहि कलेशा॥
बन्दी पाठ करें सत बारा।
बन्दी पाश दूर हो सारा॥
रामसागर बाँधि हेतु भवानी।
कीजै कृपा दास निज जानी॥
दोहा
मातु सूर्य कान्ति तव, अन्धकार मम रूप।
डूबन ते रक्षा करहु, परूँ न मैं भव-कूप॥
बल बुद्धि विद्या देहु मोहि, सुनहु सरस्वती मातु।
अधम रामसागरहिं तुम, आश्रय देउ पुनीत॥
doha
janak janani padmaraj, nij mastak par dhari
bandaun matu saraswati, buddhi bal de datari
purn jagat men vyapt tav, mahima amit anantu
dushjanon ke pap ko, matu tu hi ab hantu
chaupai
jai shri sakal buddhi balrasi
jai sarwajn amar avinashi
jai jai jai vinakar dhari
karti sada suhans savari
rup chaturbhuj dhari mata
sakal vishwa andar vikhyata
jag men pap buddhi jab hoti
tab hi dharm ki phiki jyoti
tab hi matu ka nij avtari
pap hin karti mahtari
valmikiji the baham gyani
tav prasad janai sansari
ramachrit jo rache banai
aadi kavi ki padvi pai
kalidas jo bhaye vikhyata
teri kripa drishti se mata
tulsi sur aadi vidwana
bhaye aur jo gyani nana
tinh na aur raheu avlamba
keval kripa aapki amba
karahu kripa soi matu bhavani
dukhit din nij dasahi jani
putra karahin apradh bahuta
tehi na dharai chit sundar mata
rakhu laj janani ab meri
vinay karaun bhanti bahu teri
main anath teri avlamba
kripa karau jai jai jagdamba
madhu kaitabh jo ati balvana
bahuyuddh vishnu te thana
samar hajar panch men ghora
phir bhi mukh unase nahin mora
matu sahay bhai tehi kala
buddhi viprit kari khalhala
tehi te mrityu bhai khal keri
purvahu matu manorath meri
chand mund jo the vikhyata
chhan mahun sanhareu tehi mata
rakt bij se samrath papi
sur-muni hriday dhara sab kampi
kateu sir jimi kadli khamba
bar bar binvaun jagdamba
jag prasiddh jo shumbh nishumbha
chhin men badhe tahi tu amba
bharat-matu budhi phereu jai
ramchandra banvas karai
ehi vidhi ravan vadh tum kinha
sur nar muni sab kahn sukh dinha
ko samrath tav yash gun gana
nigam anadi anant bakhana
vishnu rudra jas kahin mari
jinki ho tum rakshakari
rakt dantika aur shatakshi
nam apar hai danav bhakshi
durgam kaj dhara par kinha
durga nam sakal jag linha
durg aadi harni tu mata
kripa karahu jab jab sukhdata
nrip kopit jo maran chahai
kanan men ghere mrig nahai
sagar madhya pot ke bhange
ati tuphan nahin kou sange
bhut pret badha ya duhkh men
ho daridra athva sukh men
nam jape mangal sab hoi
sanshay isamen karai na koi
putrahin jo aatur bhai
sabai chhandi pujen ehi mai
karai path nit yah chalisa
hoy putra sundar gun isa
dhupadik naivedya chadhavai
sankat rahit avashya ho javai
bhakti matu ki karain hamesha
nikat na aavai tahi kalesha
bandi path karen sat bara
bandi pash dur ho sara
ramsagar bandhi hetu bhavani
kijai kripa das nij jani
doha
matu surya kanti tav, andhakar mam rup
duban te raksha karahu, parun na main bhav-kup
bal buddhi vidya dehu mohi, sunahu saraswati matu
adham ramsagrahin tum, aashray deu punit