దోహా
జయ గణేశ గిరిజా సువన, మంగల కరణ కృపాల।
దీనన కే దుఖ దూర కరి, కీజై నాథ నిహాల॥
జయ జయ శ్రీ శనిదేవ ప్రభు, సునహు వినయ మహారాజ।
కరహు కృపా హే రవి తనయ, రాఖహు జన కీ లాజ॥
చౌపాయీ
జయతి జయతి శనిదేవ దయాలా।
కరత సదా భక్తన ప్రతిపాలా॥
చారి భుజా తను శ్యామ విరాజై।
మాథే రతన ముకుట ఛబి ఛాజై॥
పరమ విశాల మనోహర భాలా।
టేఢీ దృష్టి భృకుటి వికరాలా॥
కుండల శ్రవణ చమాచమ చమకే।
హియే మాల ముక్తన మణి దమకే॥
కర మేం గదా త్రిశూల కుఠారా।
పల బిచ కరైం అరిహిం సంహారా॥
పింగల కృష్ణో ఛాయా నందన।
యమ కోణస్థ రౌద్ర దుఃఖ భంజన॥
సౌరీ మంద శనీ దశ నామా।
భాను పుత్ర పూజహిం సబ కామా॥
జాపర ప్రభు ప్రసన్న హ్వైం జాహీం।
రంకహుం రావ కరైం క్షణ మాహీం॥
పర్వతహూ తృణ హోయీ నిహారత।
తృణహూ కో పర్వత కరి డారత॥
రాజ మిలత బన రామహిం దీన్హయో।
కైకేయిహుం కీ మతి హరి లీన్హయో॥
బనహూం మేం మృగ కపట దిఖాయీ।
మాతు జానకీ గయీ చురాయీ॥
లఖనహిం శక్తి వికల కరిడారా।
మచిగా దల మేం హాహాకారా॥
రావణ కీ గతి-మతి బౌరాయీ।
రామచంద్ర సోం బైర బఢాయీ॥
దియో కీట కరి కంచన లంకా।
బజి బజరంగ బీర కీ డంకా॥
నృప విక్రమ పర తుహి పగు ధారా।
చిత్ర మయూర నిగలి గై హారా॥
హార నౌలఖా లాగ్యో చోరీ।
హాథ పైర డరవాయో తోరీ॥
భారీ దశా నికృష్ట దిఖాయో।
తేలిహిం ఘర కోల్హూ చలవాయో॥
వినయ రాగ దీపక మహం కీన్హయోం।
తబ ప్రసన్న ప్రభు హ్వై సుఖ దీన్హయోం॥
హరిశ్చంద్ర నృప నారి బికానీ।
ఆపహుం భరే డోమ ఘర పానీ॥
తైసే నల పర దశా సిరానీ।
భూంజీ-మీన కూద గయీ పానీ॥
శ్రీ శంకరహిం గహ్యో జబ జాయీ।
పారవతీ కో సతీ కరాయీ॥
తనిక విలోకత హీ కరి రీసా।
నభ ఉడి గయో గౌరిసుత సీసా॥
పాండవ పర భై దశా తుమ్హారీ।
బచీ ద్రౌపదీ హోతి ఉఘారీ॥
కౌరవ కే భీ గతి మతి మారయో।
యుద్ధ మహాభారత కరి డారయో॥
రవి కహం ముఖ మహం ధరి తత్కాలా।
లేకర కూది పరయో పాతాలా॥
శేష దేవ-లఖి వినతీ లాయీ।
రవి కో ముఖ తే దియో ఛుడాయీ॥
వాహన ప్రభు కే సాత సుజానా।
జగ దిగ్గజ గర్దభ మృగ స్వానా॥
జంబుక సింహ ఆది నఖ ధారీ।
సో ఫల జ్యోతిష కహత పుకారీ॥
గజ వాహన లక్ష్మీ గృహ ఆవైం।
హయ తే సుఖ సంపతి ఉపజావైం॥
గర్దభ హాని కరై బహు కాజా।
సింహ సిద్ధకర రాజ సమాజా॥
జంబుక బుద్ధి నష్ట కర డారై।
మృగ దే కష్ట ప్రాణ సంహారై॥
జబ ఆవహిం ప్రభు స్వాన సవారీ।
చోరీ ఆది హోయ డర భారీ॥
తైసహి చారి చరణ యహ నామా।
స్వర్ణ లౌహ చాందీ అరు తామా॥
లౌహ చరణ పర జబ ప్రభు ఆవైం।
ధన జన సంపత్తి నష్ట కరావైం॥
సమతా తామ్ర రజత శుభకారీ।
స్వర్ణ సర్వ సర్వ సుఖ మంగల భారీ॥
జో యహ శని చరిత్ర నిత గావై।
కబహుం న దశా నికృష్ట సతావై॥
అద్భుత నాథ దిఖావైం లీలా।
కరైం శత్రు కే నశి బలి ఢీలా॥
జో పండిత సుయోగ్య బులవాయీ।
విధివత శని గ్రహ శాంతి కరాయీ॥
పీపల జల శని-దివస చఢావత।
దీప దాన దై బహు సుఖ పావత॥
కహత రామ సుందర ప్రభు దాసా।
శని సుమిరత సుఖ హోత ప్రకాశా॥
దోహా
పాఠ శనిశ్చర దేవ కో, కీ హోం 'భక్త' తైయార।
కరత పాఠ చాలీస దిన, హో భవసాగర పార॥
दोहा
जय गणेश गिरिजा सुवन, मंगल करण कृपाल।
दीनन के दुख दूर करि, कीजै नाथ निहाल॥
जय जय श्री शनिदेव प्रभु, सुनहु विनय महाराज।
करहु कृपा हे रवि तनय, राखहु जन की लाज॥
चौपाई
जयति जयति शनिदेव दयाला।
करत सदा भक्तन प्रतिपाला॥
चारि भुजा तनु श्याम विराजै।
माथे रतन मुकुट छबि छाजै॥
परम विशाल मनोहर भाला।
टेढ़ी दृष्टि भृकुटि विकराला॥
कुण्डल श्रवण चमाचम चमके।
हिये माल मुक्तन मणि दमके॥
कर में गदा त्रिशूल कुठारा।
पल बिच करैं अरिहिं संहारा॥
पिंगल कृष्णो छाया नन्दन।
यम कोणस्थ रौद्र दुःख भंजन॥
सौरी मन्द शनी दश नामा।
भानु पुत्र पूजहिं सब कामा॥
जापर प्रभु प्रसन्न ह्वैं जाहीं।
रंकहुँ राव करैं क्षण माहीं॥
पर्वतहू तृण होई निहारत।
तृणहू को पर्वत करि डारत॥
राज मिलत बन रामहिं दीन्हयो।
कैकेइहुँ की मति हरि लीन्हयो॥
बनहूँ में मृग कपट दिखाई।
मातु जानकी गई चुराई॥
लखनहिं शक्ति विकल करिडारा।
मचिगा दल में हाहाकारा॥
रावण की गति-मति बौराई।
रामचन्द्र सों बैर बढ़ाई॥
दियो कीट करि कंचन लंका।
बजि बजरंग बीर की डंका॥
नृप विक्रम पर तुहि पगु धारा।
चित्र मयूर निगलि गै हारा॥
हार नौलखा लाग्यो चोरी।
हाथ पैर डरवायो तोरी॥
भारी दशा निकृष्ट दिखायो।
तेलिहिं घर कोल्हू चलवायो॥
विनय राग दीपक महँ कीन्हयों।
तब प्रसन्न प्रभु ह्वै सुख दीन्हयों॥
हरिश्चन्द्र नृप नारि बिकानी।
आपहुँ भरे डोम घर पानी॥
तैसे नल पर दशा सिरानी।
भूँजी-मीन कूद गई पानी॥
श्री शंकरहिं गह्यो जब जाई।
पारवती को सती कराई॥
तनिक विलोकत ही करि रीसा।
नभ उड़ि गयो गौरिसुत सीसा॥
पाण्डव पर भै दशा तुम्हारी।
बची द्रौपदी होति उघारी॥
कौरव के भी गति मति मारयो।
युद्ध महाभारत करि डारयो॥
रवि कहँ मुख महँ धरि तत्काला।
लेकर कूदि परयो पाताला॥
शेष देव-लखि विनती लाई।
रवि को मुख ते दियो छुड़ाई॥
वाहन प्रभु के सात सुजाना।
जग दिग्गज गर्दभ मृग स्वाना॥
जम्बुक सिंह आदि नख धारी।
सो फल ज्योतिष कहत पुकारी॥
गज वाहन लक्ष्मी गृह आवैं।
हय ते सुख सम्पति उपजावैं॥
गर्दभ हानि करै बहु काजा।
सिंह सिद्धकर राज समाजा॥
जम्बुक बुद्धि नष्ट कर डारै।
मृग दे कष्ट प्राण संहारै॥
जब आवहिं प्रभु स्वान सवारी।
चोरी आदि होय डर भारी॥
तैसहि चारि चरण यह नामा।
स्वर्ण लौह चाँदी अरु तामा॥
लौह चरण पर जब प्रभु आवैं।
धन जन सम्पत्ति नष्ट करावैं॥
समता ताम्र रजत शुभकारी।
स्वर्ण सर्व सर्व सुख मंगल भारी॥
जो यह शनि चरित्र नित गावै।
कबहुँ न दशा निकृष्ट सतावै॥
अद्भुत नाथ दिखावैं लीला।
करैं शत्रु के नशि बलि ढीला॥
जो पण्डित सुयोग्य बुलवाई।
विधिवत शनि ग्रह शान्ति कराई॥
पीपल जल शनि-दिवस चढ़ावत।
दीप दान दै बहु सुख पावत॥
कहत राम सुन्दर प्रभु दासा।
शनि सुमिरत सुख होत प्रकाशा॥
दोहा
पाठ शनिश्चर देव को, की हों 'भक्त' तैयार।
करत पाठ चालीस दिन, हो भवसागर पार॥
doha
jai ganesh girija suvan, mangal karan kripal
dinan ke dukh dur kari, kijai nath nihal
jai jai shri shanidev prabhu, sunahu vinay maharaj
karahu kripa he ravi tanay, rakhahu jan ki laj
chaupai
jayati jayati shanidev dayala
karat sada bhaktan pratipala
chari bhuja tanu shyam virajai
mathe ratan mukut chhabi chhajai
param vishal manohar bhala
tedhi drishti bhrikuti vikrala
kundal shravan chamacham chamake
hiye mal muktan mani damake
kar men gada trishul kuthara
pal bich karain arihin sanhara
pingal krishno chhaya nandan
yam konasth raudra duhkh bhanjan
sauri mand shani dash nama
bhanu putra pujahin sab kama
japar prabhu prasann hwain jahin
rankahun rav karain kshan mahin
parwathu trin hoi niharat
trinhu ko parwat kari darat
raj milat ban ramahin dinhayo
kaikeihun ki mati hari linhayo
banhun men mrig kapat dikhai
matu janki gai churai
lakhnahin shakti vikal karidara
machiga dal men hahakara
ravan ki gati-mati baurai
ramchandra son bair badhai
diyo kit kari kanchan lanka
baji bajrang bir ki danka
nrip vikram par tuhi pagu dhara
chitra mayur nigali gai hara
har naulkha lagyo chori
hath pair darvayo tori
bhari dasha nikrisht dikhayo
telihin ghar kolhu chalvayo
vinay rag dipak mahn kinhayon
tab prasann prabhu hwai sukh dinhayon
harishchandra nrip nari bikani
aapahun bhare dom ghar pani
taise nal par dasha sirani
bhunji-min kud gai pani
shri shankrahin gahyo jab jai
paravti ko sati karai
tanik vilokat hi kari risa
nabh udi gayo gaurisut sisa
pandav par bhai dasha tumhari
bachi draupdi hoti ughari
kaurav ke bhi gati mati maryo
yuddh mahabharat kari daryo
ravi kahn mukh mahn dhari tatkala
lekar kudi paryo patala
shesh dev-lakhi vinti lai
ravi ko mukh te diyo chhudai
vahan prabhu ke sat sujana
jag diggaj gardabh mrig swana
jambuk sinh aadi nakh dhari
so phal jyotish kahat pukari
gaj vahan lakshmi grih aavain
hay te sukh sampati upjavain
gardabh hani karai bahu kaja
sinh siddhakar raj samaja
jambuk buddhi nasht kar darai
mrig de kasht pran sanharai
jab aavahin prabhu swan savari
chori aadi hoy dar bhari
taisahi chari charan yah nama
swarn lauh chandi aru tama
lauh charan par jab prabhu aavain
dhan jan sampatti nasht karavain
samta tamra rajat shubhkari
swarn sarv sarv sukh mangal bhari
jo yah shani charitra nit gavai
kabahun na dasha nikrisht satavai
adbhut nath dikhavain lila
karain shatru ke nashi bali dhila
jo pandit suyogya bulvai
vidhivat shani grah shanti karai
pipal jal shani-divas chadhavat
dip dan dai bahu sukh pavat
kahat ram sundar prabhu dasa
shani sumirat sukh hot prakasha
doha
path shanishchar dev ko, ki hon 'bhakt' taiyar
karat path chalis din, ho bhavsagar par