BhaktiVed
దోహా
జయ గణేశ గిరిజా సువన, మంగల మూల సుజాన।
కహత అయోధ్యాదాస తుమ, దేహు అభయ వరదాన॥
చౌపాయీ
జయ గిరిజా పతి దీన దయాలా।
సదా కరత సంతన ప్రతిపాలా॥
భాల చంద్రమా సోహత నీకే।
కానన కుండల నాగఫనీ కే॥
అంగ గౌర శిర గంగ బహాయే।
ముండమాల తన క్షార లగాయే॥
వస్త్ర ఖాల బాఘంబర సోహే।
ఛవి కో దేఖి నాగ మన మోహే॥
మైనా మాతు కీ హవే దులారీ।
బామ అంగ సోహత ఛవి న్యారీ॥
కర త్రిశూల సోహత ఛవి భారీ।
కరత సదా శత్రున క్షయకారీ॥
నంది గణేశ సోహై తహం కైసే।
సాగర మధ్య కమల హైం జైసే॥
కార్తిక శ్యామ ఔర గణరావూ।
యా ఛవి కో కహి జాత న కావూ॥
దేవన జబహీం జాయ పుకారా।
తబ హీ దుఖ ప్రభు ఆప నివారా॥
కియా ఉపద్రవ తారక భారీ।
దేవన సబ మిలి తుమహిం జుహారీ॥
తురత షడానన ఆప పఠాయవు।
లవనిమేష మహం మారి గిరాయవు॥
ఆప జలంధర అసుర సంహారా।
సుయశ తుమ్హార విదిత సంసారా॥
త్రిపురాసుర సన యుద్ధ మచాయీ।
సబహిం కృపా కర లీన బచాయీ॥
కియా తపహిం భాగీరథ భారీ।
పురబ ప్రతిజ్ఞా తాసు పురారీ॥
దానిన మహం తుమ సమ కోవు నాహీం।
సేవక స్తుతి కరత సదాహీం॥
వేద మాహి మహిమా తుమ గాయీ।
అకథ అనాది భేద నహిం పాయీ॥
ప్రకటీ ఉదధి మంథన మేం జ్వాలా।
జరత సురాసుర భయే విహాలా॥
కీన్హీ దయా తహం కరీ సహాయీ।
నీలకంఠ తబ నామ కహాయీ॥
పూజన రామచంద్ర జబ కీన్హా।
జీత కే లంక విభీషణ దీన్హా॥
సహస కమల మేం హో రహే ధారీ।
కీన్హ పరీక్షా తబహిం త్రిపురారీ॥
ఏక కమల ప్రభు రాఖేవు జోయీ।
కమల నయన పూజన చహం సోయీ॥
కఠిన భక్తి దేఖీ ప్రభు శంకర।
భయే ప్రసన్న దియే ఇచ్ఛిత వర॥
జయ జయ జయ అనంత అవినాశీ।
కరత కృపా సబ కే ఘటవాసీ॥
దుష్ట సకల నిత మోహి సతావై।
భ్రమత రహౌం మోహి చైన న ఆవై॥
త్రాహి త్రాహి మైం నాథ పుకారో।
యేహి అవసర మోహి ఆన ఉబారో॥
లై త్రిశూల శత్రున కో మారో।
సంకట సే మోహి ఆన ఉబారో॥
మాత పితా భ్రాతా సబ హోయీ।
సంకట మేం పూఛత నహిం కోయీ॥
స్వామీ ఏక హై ఆస తుమ్హారీ।
ఆయ హరహు మమ సంకట భారీ॥
ధన నిర్ధన కో దేత సదా హీం।
జో కోయీ జాంచే సో ఫల పాహీం॥
అస్తుతి కేహి విధి కరౌం తుమ్హారీ।
క్షమహు నాథ అబ చూక హమారీ॥
శంకర హో సంకట కే నాశన।
మంగల కారణ విఘ్న వినాశన॥
యోగీ యతి ముని ధ్యాన లగావైం।
శారద నారద శీశ నవావైం॥
నమో నమో జయ నమః శివాయ।
సుర బ్రహ్మాదిక పార న పాయ॥
జో యహ పాఠ కరే మన లాయీ।
తా పర హోత హై శంభు సహాయీ॥
ఋనియాం జో కోయీ హో అధికారీ।
పాఠ కరే సో పావన హారీ॥
పుత్ర హీన కర ఇచ్ఛా జోయీ।
నిశ్చయ శివ ప్రసాద తేహి హోయీ॥
పండిత త్రయోదశీ కో లావే।
ధ్యాన పూర్వక హోమ కరావే॥
త్రయోదశీ వ్రత కరై హమేశా।
తాకే తన నహీం రహై కలేశా॥
ధూప దీప నైవేద్య చఢావే।
శంకర సమ్ముఖ పాఠ సునావే॥
జన్మ జన్మ కే పాప నసావే।
అంత ధామ శివపుర మేం పావే॥
కహైం అయోధ్యాదాస ఆస తుమ్హారీ।
జాని సకల దుఖ హరహు హమారీ॥
దోహా
నిత్త నేమ ఉఠి ప్రాతః హీ, పాఠ కరో చాలీసా।
తుమ మేరీ మనోకామనా, పూర్ణ కరో జగదీశ॥
మగసర ఛఠి హేమంత ఋతు, సంవత చౌంసఠ జాన।
అస్తుతి చాలీసా శివహి, పూర్ణ కీన కల్యాణ॥
दोहा
जय गणेश गिरिजा सुवन, मंगल मूल सुजान।
कहत अयोध्यादास तुम, देहु अभय वरदान॥
चौपाई
जय गिरिजा पति दीन दयाला।
सदा करत सन्तन प्रतिपाला॥
भाल चन्द्रमा सोहत नीके।
कानन कुण्डल नागफनी के॥
अंग गौर शिर गंग बहाये।
मुण्डमाल तन क्षार लगाये॥
वस्त्र खाल बाघम्बर सोहे।
छवि को देखि नाग मन मोहे॥
मैना मातु की हवे दुलारी।
बाम अंग सोहत छवि न्यारी॥
कर त्रिशूल सोहत छवि भारी।
करत सदा शत्रुन क्षयकारी॥
नन्दि गणेश सोहै तहँ कैसे।
सागर मध्य कमल हैं जैसे॥
कार्तिक श्याम और गणराऊ।
या छवि को कहि जात न काऊ॥
देवन जबहीं जाय पुकारा।
तब ही दुख प्रभु आप निवारा॥
किया उपद्रव तारक भारी।
देवन सब मिलि तुमहिं जुहारी॥
तुरत षडानन आप पठायउ।
लवनिमेष महँ मारि गिरायउ॥
आप जलंधर असुर संहारा।
सुयश तुम्हार विदित संसारा॥
त्रिपुरासुर सन युद्ध मचाई।
सबहिं कृपा कर लीन बचाई॥
किया तपहिं भागीरथ भारी।
पुरब प्रतिज्ञा तासु पुरारी॥
दानिन महँ तुम सम कोउ नाहीं।
सेवक स्तुति करत सदाहीं॥
वेद माहि महिमा तुम गाई।
अकथ अनादि भेद नहिं पाई॥
प्रकटी उदधि मंथन में ज्वाला।
जरत सुरासुर भए विहाला॥
कीन्ही दया तहँ करी सहाई।
नीलकण्ठ तब नाम कहाई॥
पूजन रामचन्द्र जब कीन्हा।
जीत के लंक विभीषण दीन्हा॥
सहस कमल में हो रहे धारी।
कीन्ह परीक्षा तबहिं त्रिपुरारी॥
एक कमल प्रभु राखेउ जोई।
कमल नयन पूजन चहं सोई॥
कठिन भक्ति देखी प्रभु शंकर।
भए प्रसन्न दिए इच्छित वर॥
जय जय जय अनन्त अविनाशी।
करत कृपा सब के घटवासी॥
दुष्ट सकल नित मोहि सतावै।
भ्रमत रहौं मोहि चैन न आवै॥
त्राहि त्राहि मैं नाथ पुकारो।
येहि अवसर मोहि आन उबारो॥
लै त्रिशूल शत्रुन को मारो।
संकट से मोहि आन उबारो॥
मात पिता भ्राता सब होई।
संकट में पूछत नहिं कोई॥
स्वामी एक है आस तुम्हारी।
आय हरहु मम संकट भारी॥
धन निर्धन को देत सदा हीं।
जो कोई जांचे सो फल पाहीं॥
अस्तुति केहि विधि करौं तुम्हारी।
क्षमहु नाथ अब चूक हमारी॥
शंकर हो संकट के नाशन।
मंगल कारण विघ्न विनाशन॥
योगी यति मुनि ध्यान लगावैं।
शारद नारद शीश नवावैं॥
नमो नमो जय नमः शिवाय।
सुर ब्रह्मादिक पार न पाय॥
जो यह पाठ करे मन लाई।
ता पर होत है शम्भु सहाई॥
ऋनियां जो कोई हो अधिकारी।
पाठ करे सो पावन हारी॥
पुत्र हीन कर इच्छा जोई।
निश्चय शिव प्रसाद तेहि होई॥
पण्डित त्रयोदशी को लावे।
ध्यान पूर्वक होम करावे॥
त्रयोदशी व्रत करै हमेशा।
ताके तन नहीं रहै कलेशा॥
धूप दीप नैवेद्य चढ़ावे।
शंकर सम्मुख पाठ सुनावे॥
जन्म जन्म के पाप नसावे।
अन्त धाम शिवपुर में पावे॥
कहैं अयोध्यादास आस तुम्हारी।
जानि सकल दुख हरहु हमारी॥
दोहा
नित्त नेम उठि प्रातः ही, पाठ करो चालीसा।
तुम मेरी मनोकामना, पूर्ण करो जगदीश॥
मगसर छठि हेमन्त ऋतु, संवत चौंसठ जान।
अस्तुति चालीसा शिवहि, पूर्ण कीन कल्याण॥
doha
jai ganesh girija suvan, mangal mul sujan
kahat ayodhyadas tum, dehu abhay vardan
chaupai
jai girija pati din dayala
sada karat santan pratipala
bhal chandrama sohat nike
kanan kundal nagaphni ke
ang gaur shir gang bahaye
mundamal tan kshar lagaye
vastra khal baghambar sohe
chhavi ko dekhi nag man mohe
maina matu ki have dulari
bam ang sohat chhavi nyari
kar trishul sohat chhavi bhari
karat sada shatrun kshaykari
nandi ganesh sohai tahn kaise
sagar madhya kamal hain jaise
kartik shyam aur ganrau
ya chhavi ko kahi jat na kau
devan jabhin jai pukara
tab hi dukh prabhu aap nivara
kiya upadrav tarak bhari
devan sab mili tumahin juhari
turat shadanan aap pathayau
lavnimesh mahn mari girayau
aap jalndhar asur sanhara
suyash tumhar vidit sansara
tripurasur san yuddh machai
sabahin kripa kar lin bachai
kiya tapahin bhagirath bhari
purab pratigya tasu purari
danin mahn tum sam kou nahin
sevak stuti karat sadahin
ved mahi mahima tum gai
akath anadi bhed nahin pai
prakti udadhi manthan men jwala
jarat surasur bhae vihala
kinhi daya tahn kari sahai
nilkanth tab nam kahai
pujan ramchandra jab kinha
jit ke lank vibhishan dinha
sahas kamal men ho rahe dhari
kinh pariksha tabahin tripurari
ek kamal prabhu rakheu joi
kamal nayan pujan chahn soi
kathin bhakti dekhi prabhu shankar
bhae prasann die ichchhit var
jai jai jai anant avinashi
karat kripa sab ke ghatvasi
dusht sakal nit mohi satavai
bhramat rahaun mohi chain na aavai
trahi trahi main nath pukaro
yehi avsar mohi aan ubaro
lai trishul shatrun ko maro
sankat se mohi aan ubaro
mat pita bhrata sab hoi
sankat men puchhat nahin koi
swami ek hai aas tumhari
aay harahu mam sankat bhari
dhan nirdhan ko det sada hin
jo koi janche so phal pahin
astuti kehi vidhi karaun tumhari
kshamahu nath ab chuk hamari
shankar ho sankat ke nashan
mangal karan vighn vinashan
yogi yati muni dhyan lagavain
sharad narad shish navavain
namo namo jai namh shivay
sur brahmadik par na pay
jo yah path kare man lai
ta par hot hai shambhu sahai
riniyan jo koi ho adhikari
path kare so pavan hari
putra hin kar ichchha joi
nishchay shiv prasad tehi hoi
pandit trayodshi ko lave
dhyan purwak hom karave
trayodshi vrat karai hamesha
take tan nahin rahai kalesha
dhup dip naivedya chadhave
shankar sammukh path sunave
janm janm ke pap nasave
ant dham shivpur men pave
kahain ayodhyadas aas tumhari
jani sakal dukh harahu hamari
doha
nitt nem uthi prath hi, path karo chalisa
tum meri manokamna, purn karo jagdish
magsar chhathi hemant ritu, sanvat chaunsath jan
astuti chalisa shivahi, purn kin kalyan
