BhaktiVed
దోహా
విష్ణు సునియే వినయ సేవక కీ చితలాయ।
కీరత కుఛ వర్ణన కరూం దీజై జ్ఞాన బతాయ॥
చౌపాయీ
నమో విష్ణు భగవాన ఖరారీ।
కష్ట నశావన అఖిల బిహారీ॥
ప్రబల జగత మేం శక్తి తుమ్హారీ।
త్రిభువన ఫైల రహీ ఉజియారీ॥
సుందర రూప మనోహర సూరత।
సరల స్వభావ మోహనీ మూరత॥
తన పర పీతాంబర అతి సోహత।
బైజంతీ మాలా మన మోహత॥
శంఖ చక్ర కర గదా బిరాజే।
దేఖత దైత్య అసుర దల భాజే॥
సత్య ధర్మ మద లోభ న గాజే।
కామ క్రోధ మద లోభ న ఛాజే॥
సంతభక్త సజ్జన మనరంజన।
దనుజ అసుర దుష్టన దల గంజన॥
సుఖ ఉపజాయ కష్ట సబ భంజన।
దోష మిటాయ కరత జన సజ్జన॥
పాప కాట భవ సింధు ఉతారణ।
కష్ట నాశకర భక్త ఉబారణ॥
కరత అనేక రూప ప్రభు ధారణ।
కేవల ఆప భక్తి కే కారణ॥
ధరణి ధేను బన తుమహిం పుకారా।
తబ తుమ రూప రామ కా ధారా॥
భార ఉతార అసుర దల మారా।
రావణ ఆదిక కో సంహారా॥
ఆప వరాహ రూప బనాయా।
హిరణ్యాక్ష కో మార గిరాయా॥
ధర మత్స్య తన సింధు బనాయా।
చౌదహ రతనన కో నికలాయా॥
అమిలఖ అసురన ద్వంద మచాయా।
రూప మోహనీ ఆప దిఖాయా॥
దేవన కో అమృత పాన కరాయా।
అసురన కో ఛవి సే బహలాయా॥
కూర్మ రూప ధర సింధు మఝాయా।
మంద్రాచల గిరి తురత ఉఠాయా॥
శంకర కా తుమ ఫంద ఛుడాయా।
భస్మాసుర కో రూప దిఖాయా॥
వేదన కో జబ అసుర డుబాయా।
కర ప్రబంధ ఉన్హేం ఢూంఢవాయా॥
మోహిత బనకర ఖలహి నచాయా।
ఉసహీ కర సే భస్మ కరాయా॥
అసుర జలంధర అతి బలదాయీ।
శంకర సే ఉన కీన్హ లడాయీ॥
హార పార శివ సకల బనాయీ।
కీన సతీ సే ఛల ఖల జాయీ॥
సుమిరన కీన తుమ్హేం శివరానీ।
బతలాయీ సబ విపత కహానీ॥
తబ తుమ బనే మునీశ్వర జ్ఞానీ।
వృందా కీ సబ సురతి భులానీ॥
దేఖత తీన దనుజ శైతానీ।
వృందా ఆయ తుమ్హేం లపటానీ॥
హో స్పర్శ ధర్మ క్షతి మానీ।
హనా అసుర ఉర శివ శైతానీ॥
తుమనే ధ్రువ ప్రహ్లాద ఉబారే।
హిరణాకుశ ఆదిక ఖల మారే॥
గణికా ఔర అజామిల తారే।
బహుత భక్త భవ సింధు ఉతారే॥
హరహు సకల సంతాప హమారే।
కృపా కరహు హరి సిరజన హారే॥
దేఖహుం మైం నిజ దరశ తుమ్హారే।
దీన బంధు భక్తన హితకారే॥
చహత ఆపకా సేవక దర్శన।
కరహు దయా అపనీ మధుసూదన॥
జానూం నహీం యోగ్య జప పూజన।
హోయ యజ్ఞ స్తుతి అనుమోదన॥
శీలదయా సంతోష సులక్షణ।
విదిత నహీం వ్రతబోధ విలక్షణ॥
కరహుం ఆపకా కిస విధి పూజన।
కుమతి విలోక హోత దుఖ భీషణ॥
కరహుం ప్రణామ కౌన విధిసుమిరణ।
కౌన భాంతి మైం కరహుం సమర్పణ॥
సుర ముని కరత సదా సేవకాయీ।
హరషిత రహత పరమ గతి పాయీ॥
దీన దుఖిన పర సదా సహాయీ।
నిజ జన జాన లేవ అపనాయీ॥
పాప దోష సంతాప నశావో।
భవ బంధన సే ముక్త కరావో॥
సుత సంపతి దే సుఖ ఉపజావో।
నిజ చరనన కా దాస బనావో॥
నిగమ సదా యే వినయ సునావై।
పఢై సునై సో జన సుఖ పావై॥
दोहा
विष्णु सुनिए विनय सेवक की चितलाय।
कीरत कुछ वर्णन करूँ दीजै ज्ञान बताय॥
चौपाई
नमो विष्णु भगवान खरारी।
कष्ट नशावन अखिल बिहारी॥
प्रबल जगत में शक्ति तुम्हारी।
त्रिभुवन फैल रही उजियारी॥
सुन्दर रूप मनोहर सूरत।
सरल स्वभाव मोहनी मूरत॥
तन पर पीताम्बर अति सोहत।
बैजन्ती माला मन मोहत॥
शंख चक्र कर गदा बिराजे।
देखत दैत्य असुर दल भाजे॥
सत्य धर्म मद लोभ न गाजे।
काम क्रोध मद लोभ न छाजे॥
सन्तभक्त सज्जन मनरंजन।
दनुज असुर दुष्टन दल गंजन॥
सुख उपजाय कष्ट सब भंजन।
दोष मिटाय करत जन सज्जन॥
पाप काट भव सिन्धु उतारण।
कष्ट नाशकर भक्त उबारण॥
करत अनेक रूप प्रभु धारण।
केवल आप भक्ति के कारण॥
धरणि धेनु बन तुमहिं पुकारा।
तब तुम रूप राम का धारा॥
भार उतार असुर दल मारा।
रावण आदिक को संहारा॥
आप वराह रूप बनाया।
हिरण्याक्ष को मार गिराया॥
धर मत्स्य तन सिन्धु बनाया।
चौदह रतनन को निकलाया॥
अमिलख असुरन द्वन्द मचाया।
रूप मोहनी आप दिखाया॥
देवन को अमृत पान कराया।
असुरन को छवि से बहलाया॥
कूर्म रूप धर सिन्धु मझाया।
मन्द्राचल गिरि तुरत उठाया॥
शंकर का तुम फन्द छुड़ाया।
भस्मासुर को रूप दिखाया॥
वेदन को जब असुर डुबाया।
कर प्रबन्ध उन्हें ढूँढवाया॥
मोहित बनकर खलहि नचाया।
उसही कर से भस्म कराया॥
असुर जलन्धर अति बलदाई।
शंकर से उन कीन्ह लड़ाई॥
हार पार शिव सकल बनाई।
कीन सती से छल खल जाई॥
सुमिरन कीन तुम्हें शिवरानी।
बतलाई सब विपत कहानी॥
तब तुम बने मुनीश्वर ज्ञानी।
वृन्दा की सब सुरति भुलानी॥
देखत तीन दनुज शैतानी।
वृन्दा आय तुम्हें लपटानी॥
हो स्पर्श धर्म क्षति मानी।
हना असुर उर शिव शैतानी॥
तुमने ध्रुव प्रह्लाद उबारे।
हिरणाकुश आदिक खल मारे॥
गणिका और अजामिल तारे।
बहुत भक्त भव सिन्धु उतारे॥
हरहु सकल संताप हमारे।
कृपा करहु हरि सिरजन हारे॥
देखहुँ मैं निज दरश तुम्हारे।
दीन बन्धु भक्तन हितकारे॥
चहत आपका सेवक दर्शन।
करहु दया अपनी मधुसूदन॥
जानूँ नहीं योग्य जप पूजन।
होय यज्ञ स्तुति अनुमोदन॥
शीलदया सन्तोष सुलक्षण।
विदित नहीं व्रतबोध विलक्षण॥
करहुँ आपका किस विधि पूजन।
कुमति विलोक होत दुख भीषण॥
करहुँ प्रणाम कौन विधिसुमिरण।
कौन भाँति मैं करहुँ समर्पण॥
सुर मुनि करत सदा सेवकाई।
हरषित रहत परम गति पाई॥
दीन दुखिन पर सदा सहाई।
निज जन जान लेव अपनाई॥
पाप दोष संताप नशाओ।
भव बन्धन से मुक्त कराओ॥
सुत सम्पति दे सुख उपजाओ।
निज चरनन का दास बनाओ॥
निगम सदा ये विनय सुनावै।
पढ़ै सुनै सो जन सुख पावै॥
doha
vishnu sunie vinay sevak ki chitlay
kirat kuchh varnan karun dijai gyan batay
chaupai
namo vishnu bhagvan kharari
kasht nashavan akhil bihari
prabal jagat men shakti tumhari
tribhuvan phail rahi ujiyari
sundar rup manohar surat
saral swabhav mohni murat
tan par pitambar ati sohat
baijanti mala man mohat
shankh chakra kar gada biraje
dekhat daitya asur dal bhaje
satya dharm mad lobh na gaje
kam krodh mad lobh na chhaje
santabhakt sajjan manarnjan
danuj asur dushtan dal ganjan
sukh upjay kasht sab bhanjan
dosh mitay karat jan sajjan
pap kat bhav sindhu utaran
kasht nashkar bhakt ubaran
karat anek rup prabhu dharan
keval aap bhakti ke karan
dharani dhenu ban tumahin pukara
tab tum rup ram ka dhara
bhar utar asur dal mara
ravan aadik ko sanhara
aap varah rup banaya
hiranyaksh ko mar giraya
dhar matsya tan sindhu banaya
chaudah ratnan ko niklaya
amilakh asuran dwand machaya
rup mohni aap dikhaya
devan ko amrit pan karaya
asuran ko chhavi se bahlaya
kurm rup dhar sindhu majhaya
mandrachal giri turat uthaya
shankar ka tum phand chhudaya
bhasmasur ko rup dikhaya
vedan ko jab asur dubaya
kar prabandh unhen dhundhvaya
mohit bankar khalahi nachaya
ushi kar se bhasm karaya
asur jalandhar ati baldai
shankar se un kinh ladai
har par shiv sakal banai
kin sati se chhal khal jai
sumiran kin tumhen shivrani
batlai sab vipat kahani
tab tum bane munishwar gyani
vrinda ki sab surati bhulani
dekhat tin danuj shaitani
vrinda aay tumhen laptani
ho sparsh dharm kshati mani
hana asur ur shiv shaitani
tumane dhruv prahlad ubare
hirnakush aadik khal mare
ganika aur ajamil tare
bahut bhakt bhav sindhu utare
harahu sakal santap hamare
kripa karahu hari sirjan hare
dekhahun main nij darash tumhare
din bandhu bhaktan hitkare
chahat aapka sevak darshan
karahu daya apni madhusudan
janun nahin yogya jap pujan
hoy yajn stuti anumodan
shiladya santosh sulakshan
vidit nahin vratbodh vilakshan
karahun aapka kis vidhi pujan
kumati vilok hot dukh bhishan
karahun pranam kaun vidhisumiran
kaun bhanti main karahun samarpan
sur muni karat sada sevkai
harshit rahat param gati pai
din dukhin par sada sahai
nij jan jan lev apnai
pap dosh santap nashao
bhav bandhan se mukt karao
sut sampati de sukh upjao
nij charnan ka das banao
nigam sada ye vinay sunavai
padhai sunai so jan sukh pavai
