धन्य तुं धन्य तुं रायरणछोडजी

పద ౩౪ రాగ ఏజ.

ధన్య తుం ధన్య తుం రాయరణఛోడజీ ! దీన జాణీ ముంనే మాన దీధుం,

నహీం ముజా జోగ తే భోగ మేం భోగవ్యా, ఆజా అంబరీషథీ అధిక కీధుం

— ధన్య. ౧.

కనకనే ఆసనే ముజనే బేసాడియో రుకామిణీ వచనే తే హాథ సాహతాం;

హేత ఆణీ హరి చరణ తళాసతాం, ఖటరస భోజన ఖాంతే

— ధన్య. ౨.

బాళపణా తణో స్నేహ నవ విసర్యో, మిత్ర మోహన తణీ ప్రీత సాచీ,

హేతథీ హళీమళీ, మాన దీధుం మనే, రంక బేసాడియో కనక మాంచీ.

— ధన్య. ౩.

ధన్య ధన్య కృష్ణజీ ! సంతసేవా కరీ, ధ్యాన ధరతో హుం నిజద్వార ఆవ్యో;

రత్నజడిత మణి, భువన శోభా ఘణీ, దైవ శుం ద్వారికా ఆంహీ లావ్యో ?

— ధన్య. ౪.

కనకనీ భూమినే రత్ననా థాంభలా, అర్కనీ జోత ఉద్యోత దీసే;

ఖాన నే పాన విహార స్థానక ఘణాం, కామనీ నిరఖాతా కామ హీసే.

— ధన్య. ౫.

సప్త నవ వరసనీ, దీఠీ త్యాం సుందరీ, నారీ నవజోబనా బహు రూపాళీ;

సోళ శణగార తే, అంగ సుందర ధర్యా, దేవ విమానథీ రహ్యా నీహాళీ.

— ధన్య. ౬.

సహస్ర దాసీ మళీ, నార వీంటీ వళీ, కామనీ కంథనీ పాస ఆవీ;

స్వామీ రే స్వామీ ! హుం, దాసీ ఛుం తమతణీ, చాలో మందిరవిషే ప్రేమ లావీ

— ధన్య. ౭.

గోమతీ స్నాన కరీ, కృష్ణజీ నిరఖియా, పుణ్య ప్రగట థయుం పాప నాఠుం;

తే థకీ సమృద్ధి ఆ, సకళ తే సాంపడీ, మటీ గయుం ఆపణుం భాగ్య మాఠుం

— ధన్య. ౮.

కృష్ణ కహేతాం తే, నిజధామ పధారియా, నవల జోబన థయా నరనే నారీ;

వినతి ఉచ్ఛారతాం, రజనీ వీతీ గయీ, నరసైంనా స్వామీనీ ప్రీత భారీ.

— ధన్య. ౯.

पद ३४ राग एज.

धन्य तुं धन्य तुं रायरणछोडजी ! दीन जाणी मुंने मान दीधुं,

नहीं मुजा जोग ते भोग में भोगव्या, आजा अंबरीषथी अधिक कीधुं

— धन्य. १.

कनकने आसने मुजने बेसाडियो रुकामिणी वचने ते हाथ साहतां;

हेत आणी हरि चरण तळासतां, खटरस भोजन खांते

— धन्य. २.

बाळपणा तणो स्नेह नव विसर्यो, मित्र मोहन तणी प्रीत साची,

हेतथी हळीमळी, मान दीधुं मने, रंक बेसाडियो कनक मांची.

— धन्य. ३.

धन्य धन्य कृष्णजी ! संतसेवा करी, ध्यान धरतो हुं निजद्वार आव्यो;

रत्नजडित मणि, भुवन शोभा घणी, दैव शुं द्वारिका आंही लाव्यो ?

— धन्य. ४.

कनकनी भूमिने रत्नना थांभला, अर्कनी जोत उद्योत दीसे;

खान ने पान विहार स्थानक घणां, कामनी निरखाता काम हीसे.

— धन्य. ५.

सप्त नव वरसनी, दीठी त्यां सुंदरी, नारी नवजोबना बहु रूपाळी;

सोळ शणगार ते, अंग सुंदर धर्या, देव विमानथी रह्या नीहाळी.

— धन्य. ६.

सहस्र दासी मळी, नार वींटी वळी, कामनी कंथनी पास आवी;

स्वामी रे स्वामी ! हुं, दासी छुं तमतणी, चालो मंदिरविषे प्रेम लावी

— धन्य. ७.

गोमती स्नान करी, कृष्णजी निरखिया, पुण्य प्रगट थयुं पाप नाठुं;

ते थकी समृद्धि आ, सकळ ते सांपडी, मटी गयुं आपणुं भाग्य माठुं

— धन्य. ८.

कृष्ण कहेतां ते, निजधाम पधारिया, नवल जोबन थया नरने नारी;

विनति उच्छारतां, रजनी वीती गई, नरसैंना स्वामीनी प्रीत भारी.

— धन्य. ९.

ये भी पढ़ें