BhaktiVed
కృష్ణుడు

हरि तणुं हेत

garbaరచన: નરસિંહ મહેતા (Narsinh Mehta)

हरि तणुं हेत तने, क्यम गयुं वीसरी, पशुरे फेडीने नररूप कीधुं,

हाड ने छेड करी सहु तने हांकतुं, आज वधारीने मान दीधुं. ह.

घांचीनुं गाळियुं, कंठथी टाळियुं, नेत्रना पाटा श्रीनाथे छोड्या,

ते तणां चरणने, नव भज्यो कृतघ्नि, तें न गुण पाडना हाथ जोया. ह.

पग ठोकी करी, मागतो मूढ मती, घास पाणी करी शब्द झीणा;

आज गोविंद गुण, गाईने नाचतां, लाज आवे तने कर्महीणा. ह.

लांबीशी डोक ने कांकोल चावतो, ऊंट जाणी घणो भार लादे;

आज अमृत जमे, हरखे हळवो भमे, वैकुंठनाथने नव आराधे. ह.

पीठ अंबाडी ने, अंकुश मार सहि, रेणु उडाडतो धरणी हेठो,

आज युवा चंदन, आभ्रण अंग धरी, वेगे जाय छे तुं वेहेले बेठो. ह

अन्न ने वस्त्र ने भूषण सर्व जे तेहनो तूजने हतो उधारो;

नरसैंना स्वामिए सर्व सारूं करयुं, ते प्रभुने तमे कां विसारो. ह

ఈ పాఠానికి వీడియో లేదు.YouTubeలో వెతకండి

ఇవి కూడా చదవండి