Kachba-kachbinun Bhajan

కాచబా-కాచబీనుం భజన

కాచబో కాచబీ సముద్రమాం రహేతాం, లేతాం హురినుం నామ,

పాపీయే ఆవీనే పాసలో నాంఖ్యో, జాళీడే నాంఖీ జాళ ;

జనావర జీవతాం ఝాల్యాం రే, లేయి ఆధరణమాం ఓర్యాం రే. టేక.

సాహేర మధ్యే తో సుఖీయాం హతాం, ఆనంద హతేా అమాప,

ఠేలీ ఠేలీనే ఠామమాం ఘాల్యాం, నీచే కీధో తాప;

ఆపే ఏ బళవా లాగాంరే, సాహేర మేలీ శీదనే భాగాంరే— కాచబో. ౧

కాచబో కహేఛే కాచీనే తుం, రాఖనే ధారణ ధీర,

ఆపణనే ఉగారశే వాలో, జుగతే జాదవవీర ;

చింతా మేలీ శరణే ఆవేారే, మరవానే నహీందే మావోరే.— కాచబో. ౨

వారతీతీ తే సమే శ్యా వాస్తే, మారూం కశుం న మాన్యుం కేణ,

కాళ ఆవ్యో కోణ రాఖశే, తమే నీచాం ఢాళో నేణ ;

ప్రభు తారో నావియో ప్రాణీ రే, మాథే ఆవీ మాత నిశానీ రే. ౩

అబళానే ఇతమార న ఆవే, కోటి కరీనే ఉపాయ,

కహ్యుం న మానే కోయినుంరే, ఏతో గాయుం పోతానుం గాయ,

ఏవీ విశ్వాస వోణీరే, ప్రథమ తే మత్యునీ పోణీరే. ౪

కాచబీ కే’ఛే క్యాం ఛే తారో, రాఖణహారా రామ,

హరి నథీ కేనా హాథమాంరే, తమే శుం బోలో ఛో స్వామ;

మరవా టాణే మతి ముంఝాణీరే, త్రుట్యా పఛీ ఝాలవుం తాణీరే. ౫

త్రికమజీ త్రణ లోకమాం మారే, తారో ఛే ఇతబార,

అష్టక పడీ హరి ఆవజోరే మారీ, ఆతమనా ఉద్ధార ;

ఛోగాళా వాత ఛే ఛేలీరే, థాజో బళతలనా బేలీనే. ౬

కాచబీ కే’ఛే కోణ ఉగారే, జాతో రహ్యో జగదీశ,

చారే దిశిథీ సళగీ గయుంరే, తేమాం ఓర్యాం వచ్చో వీచ;

జేనా విశ్వాస ఛే తారేరే, తేనో ఇతబార నహి మారేరే. ౭

బళతీ హోతో బేసనే మారీ, పీఠపర రాఖుం ప్రాణ,

నిందా కరో ఛో నాథనీరే ఏతో, మారో ఛో ముంనే బాణ ;

వా’లో మారో ఆవశే వా’రేరే, ఓర్యామాంథీ మనే ఉగారేరే. ౮

కాచబీ కహే కిరతార న ఆవ్యో, ఆపణో ఆవ్యో అంత,

ప్రాణ గయా పఛీ పో’చశేరే, తమే తే శుం ఖాంధేా మన తంత;

ఆమాంథీ జో ఉగరియేరే, తో బా’రో కదీ పగ న భరియేరే. ౯

విఠ్ఠలజీ మారీ వినతి సుణీ, శామళా లేజో సార,

లీహ లోపాశే లేాకమాంరే, బీజీ వాంసే కేనీ వ్హార ;

హరి మారీ హాంసీ థాశేరే, ప్రభు పరతీతి జాశేరే, ౧౦.

కేశవజీనే కరూణా ఆవీ; మోకల్యా మేఘ మలార,

ఆంధణమాంథీ ఉగారియో ఆవీ, కాచబానే కిర్తార;

భోజల భరోసో ఆవశే జేనేరే, త్రికమజీ తారశే తేనేరే. ౧౧.

काचबा-काचबीनुं भजन

काचबो काचबी समुद्रमां रहेतां, लेतां हुरिनुं नाम,

पापीए आवीने पासलो नांख्यो, जाळीडे नांखी जाळ ;

जनावर जीवतां झाल्यां रे, लेइ आधरणमां ओर्यां रे. टेक.

साहेर मध्ये तो सुखीयां हतां, आनंद हतेा अमाप,

ठेली ठेलीने ठाममां घाल्यां, नीचे कीधो ताप;

आपे ए बळवा लागांरे, साहेर मेली शीदने भागांरे— काचबो. १

काचबो कहेछे काचीने तुं, राखने धारण धीर,

आपणने उगारशे वालो, जुगते जादववीर ;

चिंता मेली शरणे आवेारे, मरवाने नहींदे मावोरे.— काचबो. २

वारतीती ते समे श्या वास्ते, मारूं कशुं न मान्युं केण,

काळ आव्यो कोण राखशे, तमे नीचां ढाळो नेण ;

प्रभु तारो नावियो प्राणी रे, माथे आवी मात निशानी रे. ३

अबळाने इतमार न आवे, कोटि करीने उपाय,

कह्युं न माने कोइनुंरे, एतो गायुं पोतानुं गाय,

एवी विश्वास वोणीरे, प्रथम ते मत्युनी पोणीरे. ४

काचबी के’छे क्यां छे तारो, राखणहारा राम,

हरि नथी केना हाथमांरे, तमे शुं बोलो छो स्वाम;

मरवा टाणे मति मुंझाणीरे, त्रुट्या पछी झालवुं ताणीरे. ५

त्रिकमजी त्रण लोकमां मारे, तारो छे इतबार,

अष्टक पडी हरि आवजोरे मारी, आतमना उद्धार ;

छोगाळा वात छे छेलीरे, थाजो बळतलना बेलीने. ६

काचबी के’छे कोण उगारे, जातो रह्यो जगदीश,

चारे दिशिथी सळगी गयुंरे, तेमां ओर्यां वच्चो वीच;

जेना विश्वास छे तारेरे, तेनो इतबार नहि मारेरे. ७

बळती होतो बेसने मारी, पीठपर राखुं प्राण,

निंदा करो छो नाथनीरे एतो, मारो छो मुंने बाण ;

वा’लो मारो आवशे वा’रेरे, ओर्यामांथी मने उगारेरे. ८

काचबी कहे किरतार न आव्यो, आपणो आव्यो अंत,

प्राण गया पछी पो’चशेरे, तमे ते शुं खांधेा मन तंत;

आमांथी जो उगरियेरे, तो बा’रो कदी पग न भरियेरे. ९

विठ्ठलजी मारी विनति सुणी, शामळा लेजो सार,

लीह लोपाशे लेाकमांरे, बीजी वांसे केनी व्हार ;

हरि मारी हांसी थाशेरे, प्रभु परतीति जाशेरे, १०.

केशवजीने करूणा आवी; मोकल्या मेघ मलार,

आंधणमांथी उगारियो आवी, काचबाने किर्तार;

भोजल भरोसो आवशे जेनेरे, त्रिकमजी तारशे तेनेरे. ११.

Also read