BhaktiVed
ॐ

मोहजीत राजा महाविवेकी रे

భజనరచన: ગંગાસતી (Gangasati)

मोहजीत राजा महाविवेकी रे

मोहजीत राजा महाविवेकी रे, जेनी बुद्धि छे अगम अपार रे;

संकल्प विकल्प जेने एके नहि उरमां रे, जेने लाग्यो हरि से तार रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! निर्मळ भक्ति सदाय अविचळ, जेनो प्रेम प्रगटयो अभंग रे;

अमाप बुद्धि छे सदाय एमनी रे, जेने लाग्यो परिपूरण रंग...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! एक समे हरि बेठा एकांतमां ने, नारद आव्या तेनी पास रे;

प्रसन्न थईने हरि ऊठया ने, सन्मान कीधुं अविनाश रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! घणे दिवसे तमे नारद पधार्या ने, अमने कीधा छे कृतार्थ रे;

भाग्य होय तो नारद दर्शन तमारां ने, तम पर सद्दगुरुनो हाथ रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! नारद कहे हरि सांभळो रे, मने थयो मनमां प्रश्न रे;

जगत सर्वे तमने भजे छे ने, तमे कोने भजो छो श्रीकृष्ण रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! मोहजीत राजा अनन्य दास मारो रे, तेने मारुं छे चिंतवन रे;

तनमन सर्वे तेणे मने आप्या छे, ने पाळे छे गुरुजीनुं वचन रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! एवुं सुणीने नारद बोलिया रे, परीक्षा लेवा जावुं आ वार रे;

प्रीति केवी छे एहनी ने, केवो छे तेनो एकतार रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! नारद त्यांथी ऊठया ने, लाग्या हरिने पाय रे;

मनमां हरख छे अति घणेरो रे, मोहजीतनी परीक्षा लेवा जाय रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! त्यांथी नारद चाल्या रे, चाली नीकळ्या तत्काळ रे;

प्रभातमां आवीने ऊतर्या रे, राजानी फूलवाडी मोझार रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! तंबोळिया नागने तुरत तेडावीने, नारदे कर्यो छे हुकम रे;

महोजीत राजाना पुत्रने डंखजो ने, प्राण लेजो तत्काळ रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! मोहजीत राजाए पुत्रने कीधुं रे, फूल लेवा वनमां जाओ रे;

आज्ञा सुणीने पुत्र चालिया रे, पितानी आज्ञा धरी मनमांय रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! पुत्र घोडेथी ऊतर्यो रे, लाग्यो नारदजीने पाय रे;

घोडाने त्यां बांधी करीने, फूलडां वीणवाने जाय रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! एवामां तंबोळियो नाग आव्यो रे, राजकुमारनी पास रे;

जमणे अंगुठे डंख दीधो रे, तुरत तज्यो तेणे श्वास रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! फूल लईने कुंवर न आव्यो रे, घणी थई गई छे वार रे;

बानडीने कहे छे तुं जा वनमां रे, फूल लेवाने आ वार रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! आज्ञा मानीने दासी चाली रे, वेगे आवी वनमांय रे;

कुंवरने त्यां पडेला भाळ्या रे, दासी लागी नारदने पाय रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! दासी कहे तमे सांभळो रे, मंदिर पधारो महाराज रे;

मोहजीत राजा भक्त परिपूरण ने, सर्वे एवो छे समाज रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! पुत्र राजानो एक ज हतो रे, मरी गयो वननी मांय रे;

सांभळतां शोक थशे एहने रे, अमे केम आवीए शहेरनी मांय रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! दासी कहे महाराज सांभळो रे, झाडवेथी पक्षी ऊडी जाय रे;

तेवुं ज्ञान छे मोहजीत राजानुं रे, तेना मनमां शोक नव थाय रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! एटलुं कही दासी घरे आवी ने, नारदना दीधा समाचार रे;

राजा ने राणी, कुंवरनी राणी रे, आव्यां छे वननी मोझार रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! आवी नारदने पाय लाग्या रे, वृत्ति डोले नहि लगार रे;

नारद कहे तमने धन्य छे रे, तमने खरो लाग्यो छे तार रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

एटलुं कही पुत्रने सजीवन कीधो ने, नारदने लाव्या शहेरमां य रे;

हरिथी विशेष हरिना दासने जाण्या ने, आनंद थयो छे उरमांय...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! नारद कहे छे मागो मागो तमे रे, मागीए एक ज वचन रे;

मोहमाया अमने नडे नहि ने, सदाय हरि प्रसन्न रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! एवुं कोई मळे नहि रे, जेनी माया दूर थई जाय रे;

तो तमने माया केम नडे नहि, जेने संकल्प विकल्प मनमांय रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

एवो ईतिहास में तमने कीधो रे, जेना चित्त गळ्या भक्तिमांय रे;

सद्दगुरुजीने शीश सोंप्या रे, एने नडे नहि बीजुं कांई रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

भाई रे ! आ ईतिहास कोई सांभळे रे, ते थाय हरिनो दास रे;

गंगासती एम बोलियां रे, एने आवे पूरण विश्वास रे...

मोहजीत राजा महाविवेकी रे...

ఈ పాఠానికి వీడియో లేదు.YouTubeలో వెతకండి

ఇవి కూడా చదవండి