ఓ వ్రజనారీ !
ఓ వ్రజనారీ ! శా మాటే తుం అమనే ఆళ చడావే ?
పుణ్య పూరవ తణాం, ఏథీ పాతళీయో అమనే లాడ లడావే.
మేం పూరణ తప సాధ్యాం వనమాం, మేం టాఢతడకా వేఠ్యాం తనమాం,
త్యారే మోహనే మ్హేర ఆణి మనమాం, ఓ వ్రజనారీ !
హుం చోమాసే చాచర రహేతీ, ఘణీ మేధఝడీ శరీరే సహేతీ,
సుఖదుఃఖ కాంఇ దిలమాం నవ ల్హేతీ, ఓ వ్రజనారీ !
మారే అంగ వాఢ వఢావియా, వళీ తే సంఘాడే చడావియా,
తే ఉపర ఛేద పడావియా, ఓ వ్రజనారీ !
త్యారే హరియే హాథ కరీ లీధీ, సౌ కోమాం శిరోమణి కీధి,
దేహ అర్పీ అర్ధ అంగే దీధీ, ఓ వ్రజనారీ !
మాటే దయాప్రీతమనే ఛుం ప్యారీ, నిత్య ముఖథీ వగాడే మురారి,
మారా భేదగుణ దీసే భారీ ! ఓ వ్రజనారీ !
ओ व्रजनारी !
ओ व्रजनारी ! शा माटे तुं अमने आळ चडावे ?
पुण्य पूरव तणां, एथी पातळीयो अमने लाड लडावे.
में पूरण तप साध्यां वनमां, में टाढतडका वेठ्यां तनमां,
त्यारे मोहने म्हेर आणि मनमां, ओ व्रजनारी !
हुं चोमासे चाचर रहेती, घणी मेधझडी शरीरे सहेती,
सुखदुःख कांइ दिलमां नव ल्हेती, ओ व्रजनारी !
मारे अंग वाढ वढाविया, वळी ते संघाडे चडाविया,
ते उपर छेद पडाविया, ओ व्रजनारी !
त्यारे हरिए हाथ करी लीधी, सौ कोमां शिरोमणि कीधि,
देह अर्पी अर्ध अंगे दीधी, ओ व्रजनारी !
माटे दयाप्रीतमने छुं प्यारी, नित्य मुखथी वगाडे मुरारि,
मारा भेदगुण दीसे भारी ! ओ व्रजनारी !
o vragyari !
o vragyari ! sha mate tun amane aal chadave ?
punya purav tanan, ethi patliyo amane lad ladave.
men puran tap sadhyan vanman, men tadhtadka vethyan tanman,
tyare mohane mher aani manman, o vragyari !
hun chomase chachar raheti, ghani medhajhdi sharire saheti,
sukhaduhkh kani dilman nav lheti, o vragyari !
mare ang vadh vadhaviya, vali te sanghade chadaviya,
te upar chhed padaviya, o vragyari !
tyare harie hath kari lidhi, sau koman shiromani kidhi,
deh arpi ardh ange didhi, o vragyari !
mate dayapritmane chhun pyari, nitya mukhthi vagade murari,
mara bhedgun dise bhari ! o vragyari !