भए प्रगट कृपाला दीनदयाला

భయే ప్రగట కృపాలా దీనదయాలా, కౌసల్యా హితకారీ।

హరషిత మహతారీ ముని మన హారీ, అద్భుత రూప బిచారీ॥

లోచన అభిరామా తను ఘనస్యామా, నిజ ఆయుధ భుజ చారీ।

భూషన బనమాలా నయన బిసాలా, సోభాసింధు ఖరారీ॥

కహ దుయి కర జోరీ అస్తుతి తోరీ, కేహి బిధి కరౌం అనంతా।

మాయా గున గ్యానాతీత అమానా, బేద పురాన భనంతా॥

కరునా సుఖ సాగర సబ గున ఆగర, జేహి గావహిం శ్రుతి సంతా।

సో మమ హిత లాగీ జన అనురాగీ, భయవు ప్రగట శ్రీకంతా॥

బ్రహ్మాండ నికాయా నిర్మిత మాయా, రోమ రోమ ప్రతి బేద కహై।

మమ ఉర సో బాసీ యహ ఉపహాసీ, సునత ధీర మతి థిర న రహై॥

ఉపజా జబ గ్యానా ప్రభు ముసుకానా, చరిత బహుత బిధి కీన్హ చహై।

కహి కథా సుహాయీ మాతు బుఝాయీ, జేహి ప్రకార సుత ప్రేమ లహై॥

మాతా పుని బోలీ సో మతి డోలీ, తజహు తాత యహ రూపా।

కీజై సిసులీలా అతి ప్రియసీలా, యహ సుఖ పరమ అనూపా॥

సుని బచన సుజానా రోదన ఠానా, హోయి బాలక సురభూపా।

యహ చరిత జే గావహిం హరిపద పావహిం, తే న పరహిం భవకూపా॥

भए प्रगट कृपाला दीनदयाला, कौसल्या हितकारी।

हरषित महतारी मुनि मन हारी, अद्भुत रूप बिचारी॥

लोचन अभिरामा तनु घनस्यामा, निज आयुध भुज चारी।

भूषन बनमाला नयन बिसाला, सोभासिन्धु खरारी॥

कह दुइ कर जोरी अस्तुति तोरी, केहि बिधि करौं अनन्ता।

माया गुन ग्यानातीत अमाना, बेद पुरान भनन्ता॥

करुना सुख सागर सब गुन आगर, जेहि गावहिं श्रुति सन्ता।

सो मम हित लागी जन अनुरागी, भयउ प्रगट श्रीकन्ता॥

ब्रह्माण्ड निकाया निर्मित माया, रोम रोम प्रति बेद कहै।

मम उर सो बासी यह उपहासी, सुनत धीर मति थिर न रहै॥

उपजा जब ग्याना प्रभु मुसुकाना, चरित बहुत बिधि कीन्ह चहै।

कहि कथा सुहाई मातु बुझाई, जेहि प्रकार सुत प्रेम लहै॥

माता पुनि बोली सो मति डोली, तजहु तात यह रूपा।

कीजै सिसुलीला अति प्रियसीला, यह सुख परम अनूपा॥

सुनि बचन सुजाना रोदन ठाना, होइ बालक सुरभूपा।

यह चरित जे गावहिं हरिपद पावहिं, ते न परहिं भवकूपा॥

ये भी पढ़ें