BhaktiVed
శ్రీ షిరిడీ సాయి చలీసా
శిరిడీవాసా సాయిప్రభో జగతికి మూలం నీవే ప్రభో
దత్త దిగంబర అవతారం నీలో సృష్టి వ్యవహారమ్ ॥
త్రిమూర్తిరూపా ఓ సాయీ కరుణించి కాపాడోయి
దర్శనమియ్య గరావయ్య ముక్తికి మార్గం చూపుమయా ॥ 1 ॥
శిరిడీవాసా సాయిప్రభో ॥
కఫిని వస్త్రము ధరియించి భుజముకు జోలీ తగిలించి
నింబ వృక్షపు ఛాయలో ఫకీరు వేషపు ధారణలో
కలియుగమందున వెలసితివి త్యాగం సహనం నేర్పితివి
శిరిడీ గ్రామం నీ వాసం భక్తుల మదిలో నీ రూపమ్ ॥ 2 ॥
శిరిడీవాసా సాయిప్రభో ॥
చాంద్ పాటిల్ ను కలుసుకుని ఆతని బాధలు తెలుసుకుని
గుర్రము జాడ తెలిపితివి పాటిల్ బాధను తీర్చితివి
వెలిగించావు జ్యోతులను నీవుపయోగించి జలములను
అచ్చెరువొందెను ఆ గ్రామం చూసి వింతైన ఆ దృశ్యమ్ ॥ 3 ॥
శిరిడీవాసా సాయిప్రభో ॥
బాయిజా చేసెను నీ సేవ ప్రతిఫలమిచ్చావో దేవా
నీ ఆయువును బదులిచ్చి తాత్యాను నీవు బ్రతికించి
పశుపక్షులను ప్రేమించి ప్రేమతో వాటిని లాలించి
జీవులపైన మమకారం చిత్రమయా నీ వ్యవహారమ్ ॥ 4 ॥
శిరిడీవాసా సాయిప్రభో ॥
నీ ద్వారములో నిలిచితిని నిన్నే నిత్యము కొలిచితిని
అభయమునిచ్చి బ్రోవుమయా ఓ శిరిడీశా దయామయా
ధన్యము ద్వారక ఓ మాయీ నీలో నిలిచెను శ్రీసాయి
నీ ధుని మంటల వేడిమికి పాపము పోవును తాకిడికి ॥ 5 ॥
శిరిడీవాసా సాయిప్రభో ॥
ప్రళయ కాలము ఆపితివి భక్తులను నీవు బ్రోచితివి
చేసి మహమ్మారీ నాశం కాపాడి శిరిడీ గ్రామం
అగ్నిహోత్రి శాస్త్రికి లీలా మహాత్మ్యం చూపించి
శ్యామాను బ్రతికించితివి పాము విషము తొలిగించి ॥ 6 ॥
శిరిడీవాసా సాయిప్రభో ॥
భక్త భీమాజీకి క్షయరోగం నశియించే ఆతని సహనం
ఊదీ వైద్యం చేసావు వ్యాధిని మాయం చేసావు
కాకాజీకి ఓ సాయి విఠల దర్శన మిచ్చితివి
దామూకిచ్చి సంతానం కలిగించితివి సంతోషమ్ ॥ 7 ॥
శిరిడీవాసా సాయిప్రభో ॥
కరుణాసింధూ కరుణించు మాపై కరుణ కురిపించు
సర్వం నీకే అర్పితము పెంచుము భక్తి భావమును
ముస్లిం అనుకొని నిను మేఘూ తెలుసుకుని ఆతని బాధ
దాల్చి శివశంకర రూపం ఇచ్చావయ్యా దర్శనము ॥ 8 ॥
శిరిడీవాసా సాయిప్రభో ॥
డాక్టరుకు నీవు రామునిగా బల్వంతకు శ్రీదత్తునిగా
నిమోనుకరకు మారుతిగా చిదంబరకు శ్రీగణపతిగా
మార్తాండకు ఖండోబాగా గణూకు సత్యదేవునిగా
నరసింహస్వామిగా జోషికి దర్శనము నిచ్చిన శ్రీసాయి ॥ 9 ॥
శిరిడీవాసా సాయిప్రభో ॥
రేయి పగలు నీ ధ్యానం నిత్యం నీ లీలా పఠనం
భక్తితో చేయండి ధ్యానం లభించును ముక్తికి మార్గం
పదకొండు నీ వచనాలు బాబా మాకవి వేదాలు
శరణని వచ్చిన భక్తులను కరుణించి నీవు బ్రోచితివి ॥ 10 ॥
శిరిడీవాసా సాయిప్రభో ॥
అందరిలోన నీ రూపం నీ మహిమ అతి శక్తిమయం
ఓ సాయి మేము మూఢులము ఒసగుమయా మాకు జ్ఞానమును
సృష్టికి నీవేనయ మూలం సాయి మేము సేవకులం
సాయి నామము తలచెదము నిత్యము సాయిని కొలిచెదము ॥ 11 ॥
శిరిడీవాసా సాయిప్రభో ॥
భక్తి భావన తెలుసుకొని సాయిని మదిలో నిలుపుకొని
చిత్తముతో సాయీ ధ్యానం చేయండి ప్రతినిత్యం
బాబా కాల్చిన ధుని ఊది నివారించును అది వ్యాధి
సమాధి నుండి శ్రీసాయి భక్తులను కాపాడేనోయి ॥ 12 ॥
శిరిడీవాసా సాయిప్రభో ॥
మన ప్రశ్నలకు జవాబులు తెలుపును సాయి చరితములు
వినండి లేక చదవండి సాయి సత్యము చూడండి
సత్సంగమును చేయండి సాయి స్వప్నము పొందండి
భేద భావమును మానండి సాయి మన సద్గురువండి ॥ 13 ॥
శిరిడీవాసా సాయిప్రభో ॥
వందనమయ్యా పరమేశా ఆపద్బాంధవ సాయీశా
మా పాపములూ కడతేర్చు మా మది కోరిక నెరవేర్చు
కరుణామూర్తి ఓ సాయి కరుణతో మము దరిచేర్చోయీ
మా మనసే నీ మందిరము మా పలుకులే నీకు నైవేద్యమ్ ॥ 14 ॥
శిరిడీవాసా సాయిప్రభో ॥
అఖిలాండకోటి బ్రహ్మాండనాయక
రాజాధిరాజ యోగిరాజ పరబ్రహ్మ
శ్రీసచ్చిదానంద సద్గురు సాయినాథ్ మహరాజ్ కీ జై ॥
पहले साईं के चरणों में, अपना शीश नमाऊँ मैं।
कैसे शिरडी साईं आए, सारा हाल सुनाऊँ मैं॥
कौन है माता, पिता कौन है, ये न किसी ने भी जाना।
कहाँ जन्म साईं ने धारा, प्रश्न पहेली रहा बना॥
कोई कहे अयोध्या के, ये रामचन्द्र भगवान हैं।
कोई कहता साईं बाबा, पवन पुत्र हनुमान हैं॥
कोई कहता मंगल मूर्ति, श्री गजानन हैं साईं।
कोई कहता गोकुल मोहन, देवकी नन्दन हैं साईं॥
शंकर समझ भक्त कई तो, बाबा को भजते रहते।
कोई कह अवतार दत्त का, पूजा साईं की करते॥
कुछ भी मानो उनको तुम, पर साईं हैं सच्चे भगवान।
बड़े दयालु दीनबन्धु, कितनों को दिया जीवन दान॥
कई वर्ष पहले की घटना, तुम्हें सुनाऊँगा मैं बात।
किसी भाग्यशाली की, शिरडी में आई थी बारात॥
आया साथ उसी के था, बालक एक बहुत सुन्दर।
आया, आकर वहीं बस गया, पावन शिरडी किया नगर॥
कई दिनों तक भटकता, भिक्षा माँग उसने दर-दर।
और दिखाई ऐसी लीला, जग में जो हो गई अमर॥
जैसे-जैसे आयु बढ़ी, बढ़ती ही वैसे गई शान।
घर-घर होने लगा नगर में, साईं बाबा का गुणगान॥
दिग्-दिगन्त में लगा गूँजने, फिर तो साईंजी का नाम।
दीन-दुखी की रक्षा करना, यही रहा बाबा का काम॥
बाबा के चरणों में जाकर, जो कहता मैं हूँ निर्धन।
दया उसी पर होती उनकी, खुल जाते दुःख के बन्धन॥
कभी किसी ने माँगी भिक्षा, दो बाबा मुझको सन्तान।
एवमस्तु तब कहकर साईं, देते थे उसको वरदान॥
स्वयं दुःखी बाबा हो जाते, दीन-दुःखी जन का लख हाल।
अन्तःकरण श्री साईं का, सागर जैसा रहा विशाल॥
भक्त एक मद्रासी आया, घर का वह अति था धनवान।
माल खजाना बेहद उसका, केवल नहीं रही सन्तान॥
लगा मनाने साईंनाथ को, बाबा मुझ पर दया करो।
झंझा से झंकृत नैया को, तुम ही मेरी पार करो॥
कुलदीपक के बिना अँधेरा, छाया हुआ घर में मेरे।
इसलिए दर्शन की इच्छा, लेकर आया हूँ प्रभु तेरे॥
दे-दो मुझको पुत्र-दान, मैं सेवा करूँगा जी भर कर।
इतना कहकर पड़ा चरण में, लगा मनाने बारम्बार॥
देकर पुत्र भक्त को साईं ने, घर उसका कीन्हा प्रकाश।
बढ़ी कीर्ति बाबा की, भक्तों का बढ़ा विश्वास॥
'सत्यधर्म की राह जो चलता, ईश्वर का वह भक्त कहाता।'
निज मुख से भक्तों को बाबा, बारम्बार यही समझाता॥
हिन्दू मुस्लिम सिक्ख ईसाई, सबका एक समझा है सार।
सबका मालिक एक है ऐसा, साईं का अन्तिम उपदेश॥
जग में सबसे ऊँचा है, साईं का नाम।
शिरडी के साईं को, बारम्बार प्रणाम॥
साईं बाबा चालीसा, जो कोई नित गावे।
साईं कृपा से भक्त, मनवांछित फल पावे॥
pahale sain ke charnon men, apna shish namaun main
kaise shirdi sain aae, sara hal sunaun main
kaun hai mata, pita kaun hai, ye na kisi ne bhi jana
kahan janm sain ne dhara, prashna paheli raha bana
koi kahe ayodhya ke, ye ramchandra bhagvan hain
koi kahta sain baba, pavan putra hanuman hain
koi kahta mangal murti, shri gajanan hain sain
koi kahta gokul mohan, devki nandan hain sain
shankar samajh bhakt kai to, baba ko bhajate rahate
koi kah avtar datt ka, puja sain ki karate
kuchh bhi mano unko tum, par sain hain sachche bhagvan
bade dayalu dinbandhu, kitnon ko diya jivan dan
kai varsh pahale ki ghatna, tumhen sunaunga main bat
kisi bhagyashali ki, shirdi men aai thi barat
aaya sath usi ke tha, balak ek bahut sundar
aaya, aakar vahin bas gaya, pavan shirdi kiya nagar
kai dinon tak bhatakta, bhiksha mang usane dar-dar
aur dikhai aisi lila, jag men jo ho gai amar
jaise-jaise aayu badhi, badhti hi vaise gai shan
ghar-ghar hone laga nagar men, sain baba ka gungan
dig-digant men laga gunjane, phir to sainji ka nam
din-dukhi ki raksha karna, yahi raha baba ka kam
baba ke charnon men jakar, jo kahta main hun nirdhan
daya usi par hoti unki, khul jate duhkh ke bandhan
kabhi kisi ne mangi bhiksha, do baba mujhko santan
evmastu tab kahkar sain, dete the usko vardan
swayn duhkhi baba ho jate, din-duhkhi jan ka lakh hal
anthkran shri sain ka, sagar jaisa raha vishal
bhakt ek madrasi aaya, ghar ka vah ati tha dhanvan
mal khajana behad uska, keval nahin rahi santan
laga manane sainnath ko, baba mujh par daya karo
jhanjha se jhankrit naiya ko, tum hi meri par karo
kuldipak ke bina andhera, chhaya hua ghar men mere
islie darshan ki ichchha, lekar aaya hun prabhu tere
de-do mujhko putra-dan, main seva karunga ji bhar kar
itna kahkar pada charan men, laga manane barambar
dekar putra bhakt ko sain ne, ghar uska kinha prakash
badhi kirti baba ki, bhakton ka badha vishwas
'satyadharm ki rah jo chalta, ishwar ka vah bhakt kahata'
nij mukh se bhakton ko baba, barambar yahi samjhata
hindu muslim sikkh isai, sabka ek samjha hai sar
sabka malik ek hai aisa, sain ka antim updesh
jag men sabase uncha hai, sain ka nam
shirdi ke sain ko, barambar pranam
sain baba chalisa, jo koi nit gave
sain kripa se bhakt, manvanchhit phal pave
