संकटमोचन हनुमानाष्टक

బాల సమయ రవి భక్షి లియో తబ, తీనహుం లోక భయో అంధియారో।

తాహి సోం త్రాస భయో జగ కో, యహ సంకట కాహు సోం జాత న టారో॥

దేవన ఆని కరీ బినతీ తబ, ఛాండి దియో రవి కష్ట నివారో।

కో నహిం జానత హై జగ మేం కపి, సంకటమోచన నామ తిహారో॥

బాలి కీ త్రాస కపీస బసై గిరి, జాత మహాప్రభు పంథ నిహారో।

చౌంకి మహాముని సాప దియో తబ, చాహియ కౌన బిచార బిచారో॥

కై ద్విజ రూప లివాయ మహాప్రభు, సో తుమ దాస కే సోక నివారో।

కో నహిం జానత హై జగ మేం కపి, సంకటమోచన నామ తిహారో॥

అంగద కే సంగ లేన గయే సియ, ఖోజ కపీస యహ బైన ఉచారో।

జీవత నా బచిహౌ హమ సో జు, బినా సుధి లాయే ఇహాం పగు ధారో॥

హేరి థకే తట సింధు సబై తబ, లాయ సియా-సుధి ప్రాన ఉబారో।

కో నహిం జానత హై జగ మేం కపి, సంకటమోచన నామ తిహారో॥

రావన త్రాస దయీ సియ కో సబ, రాక్షసి సోం కహి సోక నివారో।

తాహి సమయ హనుమాన మహాప్రభు, జాయ మహా రజనీచర మారో॥

చాహత సీయ అసోక సోం ఆగి సు, దై ప్రభు ముద్రికా సోక నివారో।

కో నహిం జానత హై జగ మేం కపి, సంకటమోచన నామ తిహారో॥

బాన లగ్యో ఉర లఛిమన కే తబ, ప్రాన తజే సుత రావన మారో।

లై గృహ బైద్య సుషేన సమేత, తబై గిరి ద్రోన సు బీర ఉపారో॥

ఆని సజీవన హాథ దయీ తబ, లఛిమన కే తుమ ప్రాన ఉబారో।

కో నహిం జానత హై జగ మేం కపి, సంకటమోచన నామ తిహారో॥

రావన జుద్ధ అజాన కియో తబ, నాగ కి ఫాంస సబై సిర డారో।

శ్రీరఘునాథ సమేత సబై దల, మోహ భయో యహ సంకట భారో॥

ఆని ఖగేస తబై హనుమాన జు, బంధన కాటి సుత్రాస నివారో।

కో నహిం జానత హై జగ మేం కపి, సంకటమోచన నామ తిహారో॥

బంధు సమేత జబై అహిరావన, లై రఘునాథ పతాల సిధారో।

దేబిహిం పూజి భలీ బిధి సోం బలి, దేవు సబై మిలి మంత్ర బిచారో॥

జాయ సహాయ భయో తబ హీ, అహిరావన సైన్య సమేత సంహారో।

కో నహిం జానత హై జగ మేం కపి, సంకటమోచన నామ తిహారో॥

కాజ కియే బడ దేవన కే తుమ, బీర మహాప్రభు దేఖి బిచారో।

కౌన సో సంకట మోర గరీబ కో, జో తుమసోం నహిం జాత హై టారో॥

బేగి హరో హనుమాన మహాప్రభు, జో కఛు సంకట హోయ హమారో।

కో నహిం జానత హై జగ మేం కపి, సంకటమోచన నామ తిహారో॥

దోహా

లాల దేహ లాలీ లసే, అరు ధరి లాల లంగూర।

బజ్ర దేహ దానవ దలన, జయ జయ జయ కపి సూర॥

बाल समय रवि भक्षि लियो तब, तीनहुँ लोक भयो अँधियारो।

ताहि सों त्रास भयो जग को, यह संकट काहु सों जात न टारो॥

देवन आनि करी बिनती तब, छाँड़ि दियो रवि कष्ट निवारो।

को नहिं जानत है जग में कपि, संकटमोचन नाम तिहारो॥

बालि की त्रास कपीस बसै गिरि, जात महाप्रभु पंथ निहारो।

चौंकि महामुनि साप दियो तब, चाहिय कौन बिचार बिचारो॥

कै द्विज रूप लिवाय महाप्रभु, सो तुम दास के सोक निवारो।

को नहिं जानत है जग में कपि, संकटमोचन नाम तिहारो॥

अंगद के संग लेन गये सिय, खोज कपीस यह बैन उचारो।

जीवत ना बचिहौ हम सो जु, बिना सुधि लाए इहाँ पगु धारो॥

हेरि थके तट सिन्धु सबै तब, लाय सिया-सुधि प्रान उबारो।

को नहिं जानत है जग में कपि, संकटमोचन नाम तिहारो॥

रावन त्रास दई सिय को सब, राक्षसि सों कहि सोक निवारो।

ताहि समय हनुमान महाप्रभु, जाय महा रजनीचर मारो॥

चाहत सीय असोक सों आगि सु, दै प्रभु मुद्रिका सोक निवारो।

को नहिं जानत है जग में कपि, संकटमोचन नाम तिहारो॥

बान लग्यो उर लछिमन के तब, प्रान तजे सुत रावन मारो।

लै गृह बैद्य सुषेन समेत, तबै गिरि द्रोन सु बीर उपारो॥

आनि सजीवन हाथ दई तब, लछिमन के तुम प्रान उबारो।

को नहिं जानत है जग में कपि, संकटमोचन नाम तिहारो॥

रावन जुद्ध अजान कियो तब, नाग कि फाँस सबै सिर डारो।

श्रीरघुनाथ समेत सबै दल, मोह भयो यह संकट भारो॥

आनि खगेस तबै हनुमान जु, बन्धन काटि सुत्रास निवारो।

को नहिं जानत है जग में कपि, संकटमोचन नाम तिहारो॥

बन्धु समेत जबै अहिरावन, लै रघुनाथ पताल सिधारो।

देबिहिं पूजि भली बिधि सों बलि, देउ सबै मिलि मन्त्र बिचारो॥

जाय सहाय भयो तब ही, अहिरावन सैन्य समेत सँहारो।

को नहिं जानत है जग में कपि, संकटमोचन नाम तिहारो॥

काज किये बड़ देवन के तुम, बीर महाप्रभु देखि बिचारो।

कौन सो संकट मोर गरीब को, जो तुमसों नहिं जात है टारो॥

बेगि हरो हनुमान महाप्रभु, जो कछु संकट होय हमारो।

को नहिं जानत है जग में कपि, संकटमोचन नाम तिहारो॥

दोहा

लाल देह लाली लसे, अरु धरि लाल लँगूर।

बज्र देह दानव दलन, जय जय जय कपि सूर॥

ఇవి కూడా చదవండి