कोई कहियो रे प्रभु आवनकी

కోయీ కహియో రే ప్రభు ఆవనకీ

కోయి కహియో రే ప్రభు ఆవనకీ,

ఆవనకీ మనభావనకీ.

ఆప న ఆవై లిఖ నహి భేజై,

బాణ పడీ లలచావనకీ.

ఏ దో నైణ కహ్యో నహి మానే,

నదియాం బహై జైసే సావనకీ.

కహా కరుం! కుఛ నహి బస మోరో,

పంఖ నహి ఉడ జావనకీ;

మీంరా కహే ప్రభు ! కబర మిలోగే !

చేరీ భయి హుం తేరే దాంవనకీ.

कोई कहियो रे प्रभु आवनकी

कोइ कहियो रे प्रभु आवनकी,

आवनकी मनभावनकी.

आप न आवै लिख नहि भेजै,

बाण पडी ललचावनकी.

ए दो नैण कह्यो नहि माने,

नदियां बहै जैसे सावनकी.

कहा करुं! कुछ नहि बस मोरो,

पंख नहि उड जावनकी;

मींरा कहे प्रभु ! कबर मिलोगे !

चेरी भइ हुं तेरे दांवनकी.

koi kahiyo re prabhu aavanki

koi kahiyo re prabhu aavanki,

aavanki manbhavanki.

aap na aavai likh nahi bhejai,

ban padi lalchavanki.

e do nain kahyo nahi mane,

nadiyan bahai jaise savanki.

kaha karun! kuchh nahi bas moro,

pankh nahi ud javanki;

minra kahe prabhu ! kabar miloge !

cheri bhai hun tere danvanki.