ఊధో మన న భయే దస బీస।
ఏక హుతో సో గయో స్యామ సంగ, కో ఆరాధై ఈస॥
ఇంద్రీ సిథిల భయీం కేసవ బిను, జ్యోం దేహీ బిను సీస।
ఆసా లాగి రహతి తన స్వాసా, జీవహిం కోటి బరీస॥
ఊధో మన న భయే దస బీస।
తుమ తౌ సఖా స్యామ సుందర కే, సకల జోగ కే ఈస।
సూర హమారైం నందనందన బిను, ఔర నహీం జగదీస॥
ఊధో మన న భయే దస బీస।
ऊधो मन न भए दस बीस।
एक हुतो सो गयो स्याम सँग, को आराधै ईस॥
इन्द्री सिथिल भईं केसव बिनु, ज्यों देही बिनु सीस।
आसा लागि रहति तन स्वासा, जीवहिं कोटि बरीस॥
ऊधो मन न भए दस बीस।
तुम तौ सखा स्याम सुन्दर के, सकल जोग के ईस।
सूर हमारैं नंदनंदन बिनु, और नहीं जगदीस॥
ऊधो मन न भए दस बीस।
udho man na bhae das bis
ek huto so gayo syam sang, ko aaradhai is
indri sithil bhain kesav binu, jyon dehi binu sis
aasa lagi rahati tan swasa, jivahin koti baris
udho man na bhae das bis
tum tau sakha syam sundar ke, sakal jog ke is
sur hamarain nandanndan binu, aur nahin jagdis
udho man na bhae das bis