BhaktiVed
దోహా
జయ గణపతి సదగుణ సదన, కవివర బదన కృపాల।
విఘ్న హరణ మంగల కరణ, జయ జయ గిరిజాలాల॥
చౌపాయీ
జయ జయ జయ గణపతి గణరాజూ।
మంగల భరణ కరణ శుభ కాజూ॥
జై గజబదన సదన సుఖదాతా।
విశ్వ వినాయక బుద్ధి విధాతా॥
వక్ర తుండ శుచి శుండ సుహావన।
తిలక త్రిపుండ భాల మన భావన॥
రాజత మణి ముక్తన ఉర మాలా।
స్వర్ణ ముకుట శిర నయన విశాలా॥
పుస్తక పాణి కుఠార త్రిశూలం।
మోదక భోగ సుగంధిత ఫూలం॥
సుందర పీతాంబర తన సాజిత।
చరణ పాదుకా ముని మన రాజిత॥
ధని శివ సువన షడానన భ్రాతా।
గౌరీ లలన విశ్వ-విఖ్యాతా॥
ఋద్ధి-సిద్ధి తవ చంవర సుధారే।
మూషక వాహన సోహత ద్వారే॥
కహౌ జన్మ శుభ కథా తుమ్హారీ।
అతి శుచి పావన మంగలకారీ॥
ఏక సమయ గిరిరాజ కుమారీ।
పుత్ర హేతు తప కీన్హో భారీ॥
భయో యజ్ఞ జబ పూర్ణ అనూపా।
తబ పహుంచ్యో తుమ ధరి ద్విజ రూపా॥
అతిథి జాని కై గౌరీ సుఖారీ।
బహువిధి సేవా కరీ తుమ్హారీ॥
అతి ప్రసన్న హ్వై తుమ వర దీన్హా।
మాతు పుత్ర హిత జో తప కీన్హా॥
మిలహి పుత్ర తుహి, బుద్ధి విశాలా।
బినా గర్భ ధారణ, యహి కాలా॥
గణనాయక, గుణ జ్ఞాన నిధానా।
పూజిత ప్రథమ, రూప భగవానా॥
అస కహి అంతర్ధాన రూప హ్వై।
పలనా పర బాలక స్వరూప హ్వై॥
బని శిశు, రుదన జబహిం తుమ ఠానా।
లఖి ముఖ సుఖ నహిం గౌరి సమానా॥
సకల మగన, సుఖమంగల గావహిం।
నభ తే సురన, సుమన వర్షావహిం॥
శంభు, ఉమా, బహు దాన లుటావహిం।
సుర మునిజన, సుత దేఖన ఆవహిం॥
లఖి అతి ఆనంద మంగల సాజా।
దేఖన భీ ఆయే శని రాజా॥
నిజ అవగుణ గుని శని మన మాహీం।
బాలక, దేఖన చాహత నాహీం॥
గిరిజా కఛు మన భేద బఢాయో।
ఉత్సవ మోర, న శని తుహి భాయో॥
కహన లగే శని, మన సకుచాయీ।
కా కరిహౌ, శిశు మోహి దిఖాయీ॥
నహిం విశ్వాస, ఉమా ఉర భయవూ।
శని సోం బాలక దేఖన కహయవూ॥
పడతహిం, శని దృగ కోణ ప్రకాశా।
బాలక సిర ఉడి గయో అకాశా॥
గిరిజా గిరీం వికల హ్వై ధరణీ।
సో దుఖ దశా గయో నహిం వరణీ॥
హాహాకార మచ్యో కైలాశా।
శని కీన్హో లఖి సుత కో నాశా॥
తురత గరుడ చఢి విష్ణు సిధాయే।
కాటి చక్ర సో గజ శిర లాయే॥
బాలక కే ధడ ఊపర ధారయో।
ప్రాణ, మంత్ర పఢి శంకర డారయో॥
నామ గణేశ శంభు తబ కీన్హే।
ప్రథమ పూజ్య బుద్ధి నిధి, వర దీన్హే॥
బుద్ధి పరీక్షా జబ శివ కీన్హా।
పృథ్వీ కర ప్రదక్షిణా లీన్హా॥
చలే షడానన, భరమి భులాయీ।
రచే బైఠ తుమ బుద్ధి ఉపాయీ॥
చరణ మాతు-పితు కే ధర లీన్హేం।
తినకే సాత ప్రదక్షిణ కీన్హేం॥
ధని గణేశ కహి శివ హియ హరషే।
నభ తే సురన సుమన బహు బరసే॥
తుమ్హరీ మహిమా బుద్ధి బడాయీ।
శేష సహస ముఖ సకే న గాయీ॥
మైం మతిహీన మలీన దుఖారీ।
కరహుం కౌన విధి వినయ తుమ్హారీ॥
భజత రామసుందర ప్రభుదాసా।
జగ ప్రయాగ, కకరా, దుర్వాసా॥
అబ ప్రభు దయా దీన పర కీజై।
అపనీ భక్తి శక్తి కఛు దీజై॥
దోహా
శ్రీ గణేశ యహ చాలీసా, పాఠ కరై కర ధ్యాన।
నిత నవ మంగల గృహ బసై, లహే జగత సన్మాన॥
సంబంధ అపనే సహస్ర దశ, ఋషి పంచమీ దినేశ।
పూరణ చాలీసా భయో, మంగల మూర్తి గణేశ॥
दोहा
जय गणपति सदगुण सदन, कविवर बदन कृपाल।
विघ्न हरण मंगल करण, जय जय गिरिजालाल॥
चौपाई
जय जय जय गणपति गणराजू।
मंगल भरण करण शुभ काजू॥
जै गजबदन सदन सुखदाता।
विश्व विनायक बुद्धि विधाता॥
वक्र तुण्ड शुचि शुण्ड सुहावन।
तिलक त्रिपुण्ड भाल मन भावन॥
राजत मणि मुक्तन उर माला।
स्वर्ण मुकुट शिर नयन विशाला॥
पुस्तक पाणि कुठार त्रिशूलं।
मोदक भोग सुगन्धित फूलं॥
सुन्दर पीताम्बर तन साजित।
चरण पादुका मुनि मन राजित॥
धनि शिव सुवन षडानन भ्राता।
गौरी ललन विश्व-विख्याता॥
ऋद्धि-सिद्धि तव चँवर सुधारे।
मूषक वाहन सोहत द्वारे॥
कहौ जन्म शुभ कथा तुम्हारी।
अति शुचि पावन मंगलकारी॥
एक समय गिरिराज कुमारी।
पुत्र हेतु तप कीन्हो भारी॥
भयो यज्ञ जब पूर्ण अनूपा।
तब पहुँच्यो तुम धरि द्विज रूपा॥
अतिथि जानि कै गौरी सुखारी।
बहुविधि सेवा करी तुम्हारी॥
अति प्रसन्न ह्वै तुम वर दीन्हा।
मातु पुत्र हित जो तप कीन्हा॥
मिलहि पुत्र तुहि, बुद्धि विशाला।
बिना गर्भ धारण, यहि काला॥
गणनायक, गुण ज्ञान निधाना।
पूजित प्रथम, रूप भगवाना॥
अस कहि अन्तर्धान रूप ह्वै।
पलना पर बालक स्वरूप ह्वै॥
बनि शिशु, रुदन जबहिं तुम ठाना।
लखि मुख सुख नहिं गौरि समाना॥
सकल मगन, सुखमंगल गावहिं।
नभ ते सुरन, सुमन वर्षावहिं॥
शम्भु, उमा, बहु दान लुटावहिं।
सुर मुनिजन, सुत देखन आवहिं॥
लखि अति आनन्द मंगल साजा।
देखन भी आये शनि राजा॥
निज अवगुण गुनि शनि मन माहीं।
बालक, देखन चाहत नाहीं॥
गिरिजा कछु मन भेद बढ़ायो।
उत्सव मोर, न शनि तुहि भायो॥
कहन लगे शनि, मन सकुचाई।
का करिहौ, शिशु मोहि दिखाई॥
नहिं विश्वास, उमा उर भयऊ।
शनि सों बालक देखन कहयऊ॥
पड़तहिं, शनि दृग कोण प्रकाशा।
बालक सिर उड़ि गयो अकाशा॥
गिरिजा गिरीं विकल ह्वै धरणी।
सो दुख दशा गयो नहिं वरणी॥
हाहाकार मच्यो कैलाशा।
शनि कीन्हो लखि सुत को नाशा॥
तुरत गरुड़ चढ़ि विष्णु सिधाये।
काटि चक्र सो गज शिर लाये॥
बालक के धड़ ऊपर धारयो।
प्राण, मन्त्र पढ़ि शंकर डारयो॥
नाम गणेश शम्भु तब कीन्हे।
प्रथम पूज्य बुद्धि निधि, वर दीन्हे॥
बुद्धि परीक्षा जब शिव कीन्हा।
पृथ्वी कर प्रदक्षिणा लीन्हा॥
चले षडानन, भरमि भुलाई।
रचे बैठ तुम बुद्धि उपाई॥
चरण मातु-पितु के धर लीन्हें।
तिनके सात प्रदक्षिण कीन्हें॥
धनि गणेश कहि शिव हिय हरषे।
नभ ते सुरन सुमन बहु बरसे॥
तुम्हरी महिमा बुद्धि बड़ाई।
शेष सहस मुख सके न गाई॥
मैं मतिहीन मलीन दुखारी।
करहुँ कौन विधि विनय तुम्हारी॥
भजत रामसुन्दर प्रभुदासा।
जग प्रयाग, ककरा, दुर्वासा॥
अब प्रभु दया दीन पर कीजै।
अपनी भक्ति शक्ति कछु दीजै॥
दोहा
श्री गणेश यह चालीसा, पाठ करै कर ध्यान।
नित नव मंगल गृह बसै, लहे जगत सन्मान॥
सम्बन्ध अपने सहस्र दश, ऋषि पंचमी दिनेश।
पूरण चालीसा भयो, मंगल मूर्ति गणेश॥
doha
jai ganpati sadgun sadan, kavivar badan kripal
vighn haran mangal karan, jai jai girijalal
chaupai
jai jai jai ganpati ganraju
mangal bharan karan shubh kaju
jai gajabdan sadan sukhdata
vishwa vinayak buddhi vidhata
vakra tund shuchi shund suhavan
tilak tripund bhal man bhavan
rajat mani muktan ur mala
swarn mukut shir nayan vishala
pustak pani kuthar trishuln
modak bhog sugandhit phuln
sundar pitambar tan sajit
charan paduka muni man rajit
dhani shiv suvan shadanan bhrata
gauri lalan vishwa-vikhyata
riddhi-siddhi tav chanvar sudhare
mushak vahan sohat dware
kahau janm shubh katha tumhari
ati shuchi pavan mangalkari
ek samay giriraj kumari
putra hetu tap kinho bhari
bhayo yajn jab purn anupa
tab pahunchyo tum dhari dwij rupa
atithi jani kai gauri sukhari
bahuvidhi seva kari tumhari
ati prasann hwai tum var dinha
matu putra hit jo tap kinha
milahi putra tuhi, buddhi vishala
bina garbh dharan, yahi kala
gannayak, gun gyan nidhana
pujit pratham, rup bhagvana
as kahi antardhan rup hwai
palna par balak swarup hwai
bani shishu, rudan jabahin tum thana
lakhi mukh sukh nahin gauri samana
sakal magan, sukhamngal gavahin
nabh te suran, suman varshavahin
shambhu, uma, bahu dan lutavahin
sur munijan, sut dekhan aavahin
lakhi ati aanand mangal saja
dekhan bhi aaye shani raja
nij avgun guni shani man mahin
balak, dekhan chahat nahin
girija kachhu man bhed badhayo
utsav mor, na shani tuhi bhayo
kahan lage shani, man sakuchai
ka karihau, shishu mohi dikhai
nahin vishwas, uma ur bhayau
shani son balak dekhan kahyau
padtahin, shani drig kon prakasha
balak sir udi gayo akasha
girija girin vikal hwai dharni
so dukh dasha gayo nahin varni
hahakar machyo kailasha
shani kinho lakhi sut ko nasha
turat garud chadhi vishnu sidhaye
kati chakra so gaj shir laye
balak ke dhad upar dharyo
pran, mantra padhi shankar daryo
nam ganesh shambhu tab kinhe
pratham pujya buddhi nidhi, var dinhe
buddhi pariksha jab shiv kinha
prithwi kar pradakshina linha
chale shadanan, bharami bhulai
rache baith tum buddhi upai
charan matu-pitu ke dhar linhen
tinake sat pradakshin kinhen
dhani ganesh kahi shiv hiy harashe
nabh te suran suman bahu barase
tumhari mahima buddhi badai
shesh sahas mukh sake na gai
main matihin malin dukhari
karahun kaun vidhi vinay tumhari
bhajat ramsundar prabhudasa
jag prayag, kakra, durwasa
ab prabhu daya din par kijai
apni bhakti shakti kachhu dijai
doha
shri ganesh yah chalisa, path karai kar dhyan
nit nav mangal grih basai, lahe jagat sanman
sambandh apane sahasra dash, rishi panchmi dinesh
puran chalisa bhayo, mangal murti ganesh
