रहीम के दोहे (चुने हुए)

రహిమన ధాగా ప్రేమ కా, మత తోడో చటకాయ।

టూటే సే ఫిర నా జుడే, జుడే గాంఠ పరి జాయ॥

రహిమన పానీ రాఖియే, బిన పానీ సబ సూన।

పానీ గయే న ఊబరే, మోతీ మానుష చూన॥

తరువర ఫల నహిం ఖాత హై, సరవర పియహిం న పాన।

కహి రహీమ పర కాజ హిత, సంపతి సంచహి సుజాన॥

బిగరీ బాత బనై నహీం, లాఖ కరౌ కిన కోయ।

రహిమన ఫాటే దూధ కో, మథే న మాఖన హోయ॥

రహిమన దేఖి బడేన కో, లఘు న దీజియే డారి।

జహాం కామ ఆవే సుయీ, కహా కరే తరవారి॥

జో రహీమ ఉత్తమ ప్రకృతి, కా కరి సకత కుసంగ।

చందన విష వ్యాపత నహీం, లిపటే రహత భుజంగ॥

రహిమన నిజ మన కీ బిథా, మన హీ రాఖో గోయ।

సుని అఠిలైహైం లోగ సబ, బాంటి న లైహైం కోయ॥

వే రహీమ నర ధన్య హైం, పర ఉపకారీ అంగ।

బాంటనవారే కో లగే, జ్యోం మేంహదీ కో రంగ॥

రహిమన విపదా హూ భలీ, జో థోరే దిన హోయ।

హిత అనహిత యా జగత మేం, జాని పరత సబ కోయ॥

ఖీరా సిర తే కాటియే, మలియత నమక బనాయ।

రహిమన కరుయే ముఖన కో, చహియత ఇహై సజాయ॥

సమయ పాయ ఫల హోత హై, సమయ పాయ ఝరి జాత।

సదా రహే నహిం ఏక సీ, కా రహీమ పఛితాత॥

రహిమన వే నర మర చుకే, జే కహుం మాంగన జాహిం।

ఉనతే పహిలే వే ముయే, జిన ముఖ నికసత నాహిం॥

रहिमन धागा प्रेम का, मत तोड़ो चटकाय।

टूटे से फिर ना जुड़े, जुड़े गाँठ परि जाय॥

रहिमन पानी राखिये, बिन पानी सब सून।

पानी गये न ऊबरे, मोती मानुष चून॥

तरुवर फल नहिं खात है, सरवर पियहिं न पान।

कहि रहीम पर काज हित, सम्पति सँचहि सुजान॥

बिगरी बात बनै नहीं, लाख करौ किन कोय।

रहिमन फाटे दूध को, मथे न माखन होय॥

रहिमन देखि बड़ेन को, लघु न दीजिये डारि।

जहाँ काम आवे सुई, कहा करे तरवारि॥

जो रहीम उत्तम प्रकृति, का करि सकत कुसंग।

चन्दन विष व्यापत नहीं, लिपटे रहत भुजंग॥

रहिमन निज मन की बिथा, मन ही राखो गोय।

सुनि अठिलैहैं लोग सब, बाँटि न लैहैं कोय॥

वे रहीम नर धन्य हैं, पर उपकारी अंग।

बाँटनवारे को लगे, ज्यों मेंहदी को रंग॥

रहिमन विपदा हू भली, जो थोरे दिन होय।

हित अनहित या जगत में, जानि परत सब कोय॥

खीरा सिर ते काटिये, मलियत नमक बनाय।

रहिमन करुए मुखन को, चहियत इहै सजाय॥

समय पाय फल होत है, समय पाय झरि जात।

सदा रहे नहिं एक सी, का रहीम पछितात॥

रहिमन वे नर मर चुके, जे कहुँ माँगन जाहिं।

उनते पहिले वे मुए, जिन मुख निकसत नाहिं॥