BhaktiVedరహిమన ధాగా ప్రేమ కా, మత తోడో చటకాయ।
టూటే సే ఫిర నా జుడే, జుడే గాంఠ పరి జాయ॥
రహిమన పానీ రాఖియే, బిన పానీ సబ సూన।
పానీ గయే న ఊబరే, మోతీ మానుష చూన॥
తరువర ఫల నహిం ఖాత హై, సరవర పియహిం న పాన।
కహి రహీమ పర కాజ హిత, సంపతి సంచహి సుజాన॥
బిగరీ బాత బనై నహీం, లాఖ కరౌ కిన కోయ।
రహిమన ఫాటే దూధ కో, మథే న మాఖన హోయ॥
రహిమన దేఖి బడేన కో, లఘు న దీజియే డారి।
జహాం కామ ఆవే సుయీ, కహా కరే తరవారి॥
జో రహీమ ఉత్తమ ప్రకృతి, కా కరి సకత కుసంగ।
చందన విష వ్యాపత నహీం, లిపటే రహత భుజంగ॥
రహిమన నిజ మన కీ బిథా, మన హీ రాఖో గోయ।
సుని అఠిలైహైం లోగ సబ, బాంటి న లైహైం కోయ॥
వే రహీమ నర ధన్య హైం, పర ఉపకారీ అంగ।
బాంటనవారే కో లగే, జ్యోం మేంహదీ కో రంగ॥
రహిమన విపదా హూ భలీ, జో థోరే దిన హోయ।
హిత అనహిత యా జగత మేం, జాని పరత సబ కోయ॥
ఖీరా సిర తే కాటియే, మలియత నమక బనాయ।
రహిమన కరుయే ముఖన కో, చహియత ఇహై సజాయ॥
సమయ పాయ ఫల హోత హై, సమయ పాయ ఝరి జాత।
సదా రహే నహిం ఏక సీ, కా రహీమ పఛితాత॥
రహిమన వే నర మర చుకే, జే కహుం మాంగన జాహిం।
ఉనతే పహిలే వే ముయే, జిన ముఖ నికసత నాహిం॥
रहिमन धागा प्रेम का, मत तोड़ो चटकाय।
टूटे से फिर ना जुड़े, जुड़े गाँठ परि जाय॥
रहिमन पानी राखिये, बिन पानी सब सून।
पानी गये न ऊबरे, मोती मानुष चून॥
तरुवर फल नहिं खात है, सरवर पियहिं न पान।
कहि रहीम पर काज हित, सम्पति सँचहि सुजान॥
बिगरी बात बनै नहीं, लाख करौ किन कोय।
रहिमन फाटे दूध को, मथे न माखन होय॥
रहिमन देखि बड़ेन को, लघु न दीजिये डारि।
जहाँ काम आवे सुई, कहा करे तरवारि॥
जो रहीम उत्तम प्रकृति, का करि सकत कुसंग।
चन्दन विष व्यापत नहीं, लिपटे रहत भुजंग॥
रहिमन निज मन की बिथा, मन ही राखो गोय।
सुनि अठिलैहैं लोग सब, बाँटि न लैहैं कोय॥
वे रहीम नर धन्य हैं, पर उपकारी अंग।
बाँटनवारे को लगे, ज्यों मेंहदी को रंग॥
रहिमन विपदा हू भली, जो थोरे दिन होय।
हित अनहित या जगत में, जानि परत सब कोय॥
खीरा सिर ते काटिये, मलियत नमक बनाय।
रहिमन करुए मुखन को, चहियत इहै सजाय॥
समय पाय फल होत है, समय पाय झरि जात।
सदा रहे नहिं एक सी, का रहीम पछितात॥
रहिमन वे नर मर चुके, जे कहुँ माँगन जाहिं।
उनते पहिले वे मुए, जिन मुख निकसत नाहिं॥
rahiman dhaga prem ka, mat todo chatkay
tute se phir na jude, jude ganth pari jai
rahiman pani rakhiye, bin pani sab sun
pani gaye na ubare, moti manush chun
taruvar phal nahin khat hai, sarvar piyahin na pan
kahi rahim par kaj hit, sampati sanchahi sujan
bigri bat banai nahin, lakh karau kin koy
rahiman phate dudh ko, mathe na makhan hoy
rahiman dekhi baden ko, laghu na dijiye dari
jahan kam aave sui, kaha kare tarvari
jo rahim uttam prakriti, ka kari sakat kusang
chandan vish vyapat nahin, lipate rahat bhujang
rahiman nij man ki bitha, man hi rakho goy
suni athilaihain log sab, banti na laihain koy
ve rahim nar dhanya hain, par upkari ang
bantanvare ko lage, jyon menhdi ko rang
rahiman vipda hu bhali, jo thore din hoy
hit anhit ya jagat men, jani parat sab koy
khira sir te katiye, maliyat namak banay
rahiman karue mukhan ko, chahiyat ihai sajay
samay pay phal hot hai, samay pay jhari jat
sada rahe nahin ek si, ka rahim pachhitat
rahiman ve nar mar chuke, je kahun mangan jahin
unate pahile ve mue, jin mukh niksat nahin