BhaktiVed
మైయా మోరీ మైం నహిం మాఖన ఖాయో।
ఖ్యాల పరై యే సఖా సబై మిలి, మేరే ముఖ లపటాయో।
మైయా మోరీ మైం నహిం మాఖన ఖాయో।
భోర భయో గైయన కే పాఛే, మధుబన మోహిం పఠాయో।
చార పహర బంసీబట భటక్యో, సాంఝ పరే ఘర ఆయో॥
మైయా మోరీ మైం నహిం మాఖన ఖాయో।
మైం బాలక బహియన కో ఛోటో, ఛీంకో కిహి బిధి పాయో।
గ్వాల బాల సబ బైర పరే హైం, బరబస ముఖ లపటాయో॥
మైయా మోరీ మైం నహిం మాఖన ఖాయో।
తూ జననీ మన కీ అతి భోరీ, ఇనకే కహే పతియాయో।
జియ తేరే కఛు భేద ఉపజి హై, జాని పరాయో జాయో॥
మైయా మోరీ మైం నహిం మాఖన ఖాయో।
యహ లై అపనీ లకుటి కమరియా, బహుతహిం నాచ నచాయో।
సూరదాస తబ బిహంసి జసోదా, లై ఉర కంఠ లగాయో॥
మైయా మోరీ మైం నహిం మాఖన ఖాయో।
मैया मोरी मैं नहिं माखन खायो।
ख्याल परै ये सखा सबै मिलि, मेरे मुख लपटायो।
मैया मोरी मैं नहिं माखन खायो।
भोर भयो गैयन के पाछे, मधुबन मोहिं पठायो।
चार पहर बंसीबट भटक्यो, साँझ परे घर आयो॥
मैया मोरी मैं नहिं माखन खायो।
मैं बालक बहियन को छोटो, छींको किहि बिधि पायो।
ग्वाल बाल सब बैर परे हैं, बरबस मुख लपटायो॥
मैया मोरी मैं नहिं माखन खायो।
तू जननी मन की अति भोरी, इनके कहे पतियायो।
जिय तेरे कछु भेद उपजि है, जानि परायो जायो॥
मैया मोरी मैं नहिं माखन खायो।
यह लै अपनी लकुटि कमरिया, बहुतहिं नाच नचायो।
सूरदास तब बिहँसि जसोदा, लै उर कंठ लगायो॥
मैया मोरी मैं नहिं माखन खायो।
maiya mori main nahin makhan khayo
khyal parai ye sakha sabai mili, mere mukh laptayo
maiya mori main nahin makhan khayo
bhor bhayo gaiyan ke pachhe, madhuban mohin pathayo
char pahar bansibat bhatakyo, sanjh pare ghar aayo
maiya mori main nahin makhan khayo
main balak bahiyan ko chhoto, chhinko kihi bidhi payo
gwal bal sab bair pare hain, barbas mukh laptayo
maiya mori main nahin makhan khayo
tu janni man ki ati bhori, inake kahe patiyayo
jiy tere kachhu bhed upaji hai, jani parayo jayo
maiya mori main nahin makhan khayo
yah lai apni lakuti kamriya, bahutahin nach nachayo
surdas tab bihansi jasoda, lai ur kanth lagayo
maiya mori main nahin makhan khayo
