तुं किशा ठाकुरा ?

तेलुगु लिपि में पाठ; यह अनुवाद नहीं है। स्रोत और समीक्षा की स्थिति देखें।

తుం కిశా ఠాకురా ? హుం కిశా సేవకా? జో కర్మచా లేఖ భూంస్యా న జాయే;

మండళిక హారనే మాటే మనే బహు దమే, ఛబిలా వినా దుఃఖ కోనే కహాయే ? - తుం కిశా. ౧

కో'కహే లంఅటీ కో కహే లోభియో, కో కహే తాలకూటియో తే ఖోటో,

సార కర మాహరీ, దీన జాణీ జరి ! హార ఆపో కహుం నాథ మోటో- తుం కిశా. ౨

బే పాసా సుందరీ, కాంఠే బాంహో ధరీ, కేశవా ! కీర్తన ఏమ హోయే,

అజ్ఞాన లోక తే అశుభ వాణీ వదే, పూర్ణ జే భక్త తే ప్రేమ జోయే - తుం కిశా. ౩

జహీం మహాదేవజీయే పూర్ణ కృపా కరీ, తహీంనో మేం లక్ష్మీనాథ గాయో,

మామేరా వేళా లాజజాతీ హూతీ, గరూడ మేలీనే తుం చరణే ధాయో.- తుం కిశా. ౪

ముంనే వేవాయీయే అతిశయ వగోవియో, ఉష్ణ జళ మూకీనే హాస కీధుం,

ద్వాద్రశ మేఘ ! తేం మోకల్యా శ్రీహరి ! ఆపణా దాసనే మాన లీధుం.- తుం కిశా. ౫

సోరఠ మంహే ముంనే సహుయే సాచో కహ్యో, పుత్రీనే మామేరుం వారు కీధుం,

నాగరీ నాతమాం ఈండుం అడావియుం నరసైయానే అభేదాన దీధుం. - తుం కిశా. ౬

తుం కిశా ఠాకురా ? హుం కిశా సేవకా? జో కర్మచా లేఖ భూంస్యా న జాయే;

మండళిక హారనే మాటే మనే బహు దమే, ఛబిలా వినా దుఃఖ కోనే కహాయే ? - తుం కిశా. ౧

కో'కహే లంఅటీ కో కహే లోభియో, కో కహే తాలకూటియో తే ఖోటో,

సార కర మాహరీ, దీన జాణీ జరి ! హార ఆపో కహుం నాథ మోటో- తుం కిశా. ౨

బే పాసా సుందరీ, కాంఠే బాంహో ధరీ, కేశవా ! కీర్తన ఏమ హోయే,

అజ్ఞాన లోక తే అశుభ వాణీ వదే, పూర్ణ జే భక్త తే ప్రేమ జోయే - తుం కిశా. ౩

జహీం మహాదేవజీయే పూర్ణ కృపా కరీ, తహీంనో మేం లక్ష్మీనాథ గాయో,

మామేరా వేళా లాజజాతీ హూతీ, గరూడ మేలీనే తుం చరణే ధాయో.- తుం కిశా. ౪

ముంనే వేవాయీయే అతిశయ వగోవియో, ఉష్ణ జళ మూకీనే హాస కీధుం,

ద్వాద్రశ మేఘ ! తేం మోకల్యా శ్రీహరి ! ఆపణా దాసనే మాన లీధుం.- తుం కిశా. ౫

సోరఠ మంహే ముంనే సహుయే సాచో కహ్యో, పుత్రీనే మామేరుం వారు కీధుం,

నాగరీ నాతమాం ఈండుం అడావియుం నరసైయానే అభేదాన దీధుం. - తుం కిశా. ౬

तुं किशा ठाकुरा ? हुं किशा सेवका? जो कर्मचा लेख भूंस्या न जाये;

मंडळिक हारने माटे मने बहु दमे, छबिला विना दुःख कोने कहाये ? - तुं किशा. १

को'कहे लंअटी को कहे लोभियो, को कहे तालकूटियो ते खोटो,

सार कर माहरी, दीन जाणी जरि ! हार आपो कहुं नाथ मोटो- तुं किशा. २

बे पासा सुंदरी, कांठे बांहो धरी, केशवा ! कीर्तन एम होये,

अज्ञान लोक ते अशुभ वाणी वदे, पूर्ण जे भक्त ते प्रेम जोये - तुं किशा. ३

जहीं महादेवजीए पूर्ण कृपा करी, तहींनो में लक्ष्मीनाथ गायो,

मामेरा वेळा लाजजाती हूती, गरूड मेलीने तुं चरणे धायो.- तुं किशा. ४

मुंने वेवाईए अतिशय वगोवियो, उष्ण जळ मूकीने हास कीधुं,

द्वाद्रश मेघ ! तें मोकल्या श्रीहरि ! आपणा दासने मान लीधुं.- तुं किशा. ५

सोरठ मंहे मुंने सहुए साचो कह्यो, पुत्रीने मामेरुं वारु कीधुं,

नागरी नातमां ईंडुं अडावियुं नरसैयाने अभेदान दीधुं. - तुं किशा. ६