అసతో మా సద్గమయ, తమసో మా జ్యోతిర్గమయ, మృత్యోర్మా అమృతం గమయ
అసత్యం నుంచి సత్యానికి, చీకటి నుంచి వెలుగుకు, మృత్యువు నుంచి అమృతత్వానికి నన్ను నడిపించు. మూడు వేల ఏళ్లుగా మారని ప్రార్థన.
అసతో మా సద్గమయ, తమసో మా జ్యోతిర్గమయ, మృత్యోర్మా అమృతం గమయ
అసత్యం నుంచి సత్యానికి, చీకటి నుంచి వెలుగుకు, మృత్యువు నుంచి అమృతత్వానికి నన్ను నడిపించు. మూడు వేల ఏళ్లుగా మారని ప్రార్థన.
సర్వే భవంతు సుఖినః, సర్వే సంతు నిరామయాః
అందరూ సుఖంగా ఉండాలి, అందరూ ఆరోగ్యంగా ఉండాలి, అందరూ శుభాన్ని చూడాలి, ఎవరికీ దుఃఖం కలగకూడదు. నా కోసం కాదు — అందరి కోసం అడిగే ప్రార్థన.
ఓం నమః శివాయ
ఐదు అక్షరాలు — న, మ, శి, వా, య — పంచభూతాలను సూచిస్తాయి: భూమి, నీరు, అగ్ని, వాయువు, ఆకాశం. 'నాలో ఉన్న శివునికి నమస్కారం' అనే ఈ జపం మనసును నిశ్శబ్దం చేస్తుంది.
శ్రద్ధ, సబూరి
నేను అడిగేది రెండే: శ్రద్ధ — నాపై నమ్మకం; సబూరి — ఓర్పు. నమ్మకం ఉంటే దారి కనిపిస్తుంది; ఓర్పు ఉంటే గమ్యం చేరతావు. బాబా తన భక్తులకు ఇచ్చిన ఒకే ఒక సూత్రం.
సబ్ కా మాలిక్ ఏక్
అందరి యజమాని ఒక్కడే. హిందువులూ ముస్లింలూ ఒకే మసీదులో బాబా చుట్టూ కూర్చున్నారు. పేరు ఏదైనా, పిలిచేది ఒక్కణ్ణే — అని శిరిడీ నేర్పిన పాఠం.
యతో మత్, తతో పథ్ — ఎన్ని మతాలో అన్ని మార్గాలు
చెరువుకు ఎన్నో ఘాట్లు; ఒకరు 'జల్' అంటారు, ఒకరు 'వాటర్', ఒకరు 'పానీ' — తాగేది ఒకే నీరు. దేవుణ్ణి ఏ పేరుతో పిలిచినా చేరేది ఆయన దగ్గరకే.
ఉత్తిష్ఠత జాగ్రత ప్రాప్య వరాన్ నిబోధత
లేవండి, మేల్కొనండి, గమ్యం చేరేవరకు ఆగకండి. ఉపనిషత్తు మాటను వివేకానందుడు దేశానికి నినాదంగా మార్చాడు. నీలో శక్తి ఉంది — దాన్ని నమ్ము.
యా దేవీ సర్వభూతేషు శక్తిరూపేణ సంస్థితా, నమస్తస్యై నమో నమః
అన్ని ప్రాణులలో శక్తి రూపంలో ఉన్న ఆ దేవికి నమస్కారం, నమస్కారం, నమస్కారం. నీ లోపలి బలం కూడా ఆ అమ్మే — ఆమెను గుర్తుపట్టు.
వక్రతుండ మహాకాయ సూర్యకోటి సమప్రభ, నిర్విఘ్నం కురు మే దేవ సర్వకార్యేషు సర్వదా
వంకర తొండం, పెద్ద శరీరం, కోటి సూర్యుల కాంతి గల దేవా — నా పనులన్నింటిలో ఎప్పుడూ విఘ్నాలు లేకుండా చెయ్యి. ఏ పనైనా మొదలుపెట్టే ముందు చెప్పే ఒక్క శ్లోకం.
కర్మణ్యేవాధికారస్తే మా ఫలేషు కదాచన
నీకు పని చేయడంలోనే అధికారం ఉంది, ఫలితంపై ఎప్పుడూ లేదు. ఫలితం కోసం కాదు, ధర్మం కోసం పని చేయి; ఫలితాన్ని ఆయనకు వదిలెయ్యి.
తేషాం నిత్యాభియుక్తానాం యోగక్షేమం వహామ్యహమ్
వేరే ఆలోచన లేకుండా నన్నే తలచుకుంటూ ఆరాధించేవారికి — లేనిది ఇవ్వడం, ఉన్నది కాపాడడం — రెండూ నేనే చూసుకుంటాను అని శ్రీకృష్ణుని మాట.
సర్వధర్మాన్ పరిత్యజ్య మామేకం శరణం వ్రజ
అన్ని సంకోచాలూ వదిలి నన్ను ఒక్కణ్ణే శరణు వేడు. నేను నిన్ను అన్ని పాపాల నుంచి విడిపిస్తాను — దుఃఖించకు. గీత చివరి, అతి పెద్ద అభయం.
యదా యదా హి ధర్మస్య గ్లానిర్భవతి భారత
ధర్మం క్షీణించి అధర్మం పెరిగినప్పుడల్లా నేను అవతరిస్తాను — సజ్జనులను కాపాడడానికి, దుష్టులను శిక్షించడానికి, ధర్మాన్ని నిలబెట్టడానికి.
సంకట కటై మిటై సబ పీరా, జో సుమిరై హనుమత బలబీరా
బలవీరుడైన హనుమంతుని స్మరిస్తే చాలు — సంకటాలు తొలగిపోతాయి, బాధలన్నీ తీరిపోతాయి. కష్టంలో ఉన్నప్పుడు ఒక్కసారి ఆయన పేరు తలచుకో.
భూత పిశాచ నికట నహిఁ ఆవై, మహావీర జబ నామ సునావై
మహావీరుని పేరు వినిపించిన చోటుకు భూతప్రేత పిశాచాలు దగ్గరకు రావు. భయం వేసినప్పుడు గట్టిగా 'జై హనుమాన్' అను — భయమే పారిపోతుంది.
హరి వ్యాపక సర్వత్ర సమానా, ప్రేమ తే ప్రగట హోహిఁ మైఁ జానా
భగవంతుడు అంతటా సమానంగా వ్యాపించి ఉన్నాడు. కానీ ప్రేమతో పిలిస్తేనే ప్రత్యక్షమవుతాడు — ఇది నాకు తెలుసు అంటాడు తులసీదాసు.
తులసీ సాథీ విపతి కే విద్యా వినయ వివేక
ఆపదలో తోడుండేవి ఏడు: విద్య, వినయం, వివేకం, సాహసం, మంచి పనులు, సత్యం — మరియు రాముడిపై నమ్మకం. ఇవి ఉంటే ఏ కష్టమూ ఒంటరిగా ఎదుర్కోనక్కర్లేదు.
దుఃఖ్ మేఁ సుమిరన్ సబ్ కరేఁ, సుఖ్ మేఁ కరే న కోయ్
కష్టంలో అందరూ దేవుణ్ణి తలుస్తారు; సుఖంలో ఎవరూ తలవరు. సుఖంలోనూ స్మరిస్తే, దుఃఖం అసలు ఎందుకు వస్తుంది? అంటాడు కబీర్.
ఉప్పు కప్పురంబు నొక్క పోలిక నుండు, చూడ చూడ రుచుల జాడ వేరు
ఉప్పూ కర్పూరమూ చూడడానికి ఒకేలా ఉంటాయి; రుచి చూస్తేనే తేడా తెలుస్తుంది. మనుషులూ అంతే — పుణ్యపురుషులు పైకి కనిపించరు, వారి నడతలో తెలుస్తారు.
అల్పుడెపుడు పల్కు నాడంబరము గాను, సజ్జనుండు పల్కు చల్లగాను
అల్పుడు ఎప్పుడూ ఆడంబరంగా మాట్లాడతాడు; సజ్జనుడు చల్లగా, నెమ్మదిగా మాట్లాడతాడు. కంచు మోగినట్టు బంగారం మోగుతుందా?
బ్రహ్మమొక్కటే పరబ్రహ్మమొక్కటే
రాజైనా పేదైనా, ఏనుగైనా చీమైనా — అందరిలో ఉన్న పరబ్రహ్మం ఒక్కటే. ఈ కీర్తనతో అన్నమయ్య ఐదు వందల ఏళ్ల క్రితమే భేదాలను తోసిపుచ్చాడు.
నానాటి బతుకు నాటకము, కానక కన్నది కైవల్యము
రోజూ నడిచే ఈ బతుకు ఒక నాటకం. తినడం, ఉండడం, పోవడం — అంతా వేషం. కనిపించని మోక్షమే నిజం. అదే వెంకటేశుని చరణాలు.
ఎవ్వనిచే జనించు జగమెవ్వని లోపల నుండు లీనమై
ఈ జగత్తు ఎవరి వల్ల పుట్టిందో, ఎవరిలో ఉందో, ఎవరిలో లయమవుతుందో — అన్నిటికీ మూలమైన ఆ పరమాత్మను శరణు వేడుతున్నాను. మొసలి పట్టినప్పుడు గజేంద్రుని పిలుపు.
ఎందరో మహానుభావులు, అందరికీ వందనములు
గొప్పవారు ఎందరో ఉన్నారు; వారందరికీ నమస్కారం. రాముని చూసి పులకించే భక్తులందరికీ తల వంచుతాడు త్యాగరాజు. వినయమే భక్తికి తొలి మెట్టు.