BhaktiFeed

ఆ ఆదరణకు యముడు సంతోషించి, ఆ రోజున సోదరి చేత తిలకం పెట్టించుకునేవారికి రక్షణ వరం ఇచ్చాడని కథ చెబుతుంది. ఇది సంప్రదాయ విశ్వాసం; ఆచారాలు ప్రాంతాన్ని బట్టి మారుతాయి.

భగినీ హస్త భోజనం, Bhai Dooj వంటి వేడుకల్లో సోదరీ సోదరుల అనుబంధాన్ని గుర్తుచేసుకుంటారు. కథలో మనకు దగ్గరగా అనిపించేది ఆ ఆప్యాయమైన స్వాగతం. దూరంగా ఉంటే కూడా ఒక call చేసి, కేవలం wishes చెప్పడమే కాకుండా కాసేపు మాట్లాడుకోవచ్చు.

త్రివక్ర సంతోషంగా ఇద్దరికీ ఇచ్చింది. ఆ తర్వాత భాగవత కథనంలో కృష్ణుడు ఆమె వంగిన శరీరాన్ని నిటారుగా చేస్తాడు. త్రివక్ర అతన్ని తన ఇంటికి ఆహ్వానించింది. తన పనులు పూర్తయ్యాక వస్తానని చెప్పి కృష్ణుడు ముందుకు సాగాడు.

ఈ కలయికలో మొదట కనిపించేది ఆమె ఇచ్చిన కానుక. రాజసభలోని గొప్ప వ్యక్తి కాకపోయినా, వీధిలో ఎదురైన త్రివక్రను కృష్ణుడు పలకరించాడు. ఆమె సమర్పణను స్వీకరించాడు.

వారికి ఆసనాలు ఇచ్చి, పాదాలు కడిగి, తన చేతులతో చేసిన సువాసన మాలలు సమర్పించాడు. సంతోషించిన కృష్ణుడు ఏం కావాలో కోరుకోమన్నాడు. సుదాముడు భగవంతునిపై స్థిరమైన భక్తి, భక్తులతో స్నేహం, జీవులపై కరుణ కోరాడు.

కథలో అతనికి సంపద వంటి వరాలు కూడా లభిస్తాయి. కానీ అతను స్వయంగా ఎంచుకున్న కోరికలు మాత్రం సంబంధాల గురించి: దైవంతో బంధం, మంచివారితో స్నేహం, ఇతరుల పట్ల దయ. పూలతో సేవ చేసినవాడి మనసు ఆ కోరికల్లో కనిపించింది.

కృష్ణుడు వచ్చి పామును పాదంతో తాకాడు. భాగవత కథనంలో అది సుదర్శనుడనే విద్యాధరుని రూపం పొందింది. తన రూపం మీద గర్వంతో ఋషులను అవహేళన చేశానని, వారి శాపంతో పామునయ్యానని సుదర్శనుడు వివరించాడు.

నందుడు ప్రమాదం నుంచి బయటపడ్డాడు. సుదర్శనుడు కృష్ణుడికి నమస్కరించి తన లోకానికి వెళ్లాడు. ఇక్కడ సుదర్శనుడి గతంలో సమస్య అతని రూపం కాదు; తనకంటే భిన్నంగా ఉన్నవారిని చిన్నచూపు చూసిన అతని గర్వం.

కృష్ణబలరాములు గెలవగా సభలో హర్షధ్వానాలు వినిపించాయి. కంసుడు మాత్రం సంగీతం ఆపించి, వారిని బయటకు పంపమని ఆజ్ఞాపించాడు. నందుడు, వసుదేవుడు, ఉగ్రసేనుడిపై కూడా శిక్షలు విధించమన్నాడు.

కృష్ణుడు అతన్ని ఎదుర్కొని ఓడించాడు. కంసుడి పాలన ముగిసింది. తర్వాత కంసుడి కుటుంబాన్ని ఓదార్చి, అతనికి అంత్యక్రియలు జరిపించాడు. తన తల్లిదండ్రులను బంధాల నుంచి విడిపించాడు. భయంతో సాగిన పాలన ముగిసిన తర్వాత కూడా, శోకంలో ఉన్నవారికి చోటిచ్చిన ఘట్టం అది.

ఉద్ధవుడు కృష్ణుడి సందేశం చెప్పి వారిని ఓదార్చాడు. వారి ప్రేమను చూసి అతను ఆశ్చర్యపోయాడు. కృష్ణుడి స్మరణ వారి జీవితంలో ఒక ప్రత్యేక సమయానికే పరిమితం కాలేదు; రోజంతా వారి మనసులో నిలిచింది.

వారి భక్తిని మెచ్చిన ఉద్ధవుడు, వృందావనంలో ఒక చిన్న మొక్కగానైనా పుట్టి వారి పాదధూళి పొందాలని కోరుకున్నాడు. సందేశం అందించడానికి వచ్చినవాడు, అక్కడ చూసిన భక్తిని గౌరవిస్తూ తిరిగెళ్లాడు. చెప్పడం మాత్రమే కాదు, చూసి నేర్చుకోవడం కూడా అతని ప్రయాణంలో భాగమైంది.

నమ్మకమైన బ్రాహ్మణుడితో కృష్ణుడికి లేఖ పంపింది. తనను వివాహం చేసుకోమని కోరింది. అంబికా ఆలయం నుంచి బయటకు వచ్చే సమయం కూడా తెలిపింది. సందేశం అందుకున్న కృష్ణుడు విదర్భకు వచ్చాడు.

రుక్మిణి ఆలయం నుంచి బయటకు రాగానే అతను ఆమెను రథంలో తీసుకెళ్లాడు. ఎదురొచ్చిన సైన్యాలతో పోరు తర్వాత ద్వారకలో వారి వివాహం జరిగింది. కథ మొదట్లోనే రుక్మిణి తన ఇష్టాన్ని స్పష్టంగా తెలియజేసింది; ఆ లేఖ మొత్తం సంఘటనకు దారితీసింది.

కృష్ణుడు ఋషులతో కలిసి మిథిలకు వచ్చాడు. ఇద్దరూ తమ ఇంటికి రమ్మని కోరారు. భాగవతంలో కృష్ణుడు తన రూపాన్ని విస్తరించి, ఇద్దరి ఇళ్లకూ ఒకేసారి వెళ్లినట్లు చెబుతుంది.

ఒకరు రాజమర్యాదలతో ఆతిథ్యం ఇచ్చారు. మరొకరు తనకు ఉన్నదానితో ప్రేమగా సేవ చేశారు. ఇద్దరి సమర్పణనూ కృష్ణుడు స్వీకరించాడు. ఆ సందర్శనలో వారి ఇళ్ల పరిమాణం ఒకటిగా మారలేదు; వారి భక్తికి లభించిన గౌరవంలో మాత్రం తేడా రాలేదు.

ముచుకుందుణ్ని కృష్ణుడనుకుని తన్నాడు. కథలో ముచుకుందుడు మేల్కొని చూడగా, ఆ చూపుకు కాలయవనుడు భస్మమవుతాడు. తర్వాత కృష్ణుడు ప్రత్యక్షమై తన గురించి తెలిపి వరం కోరుకోమన్నాడు.

ముచుకుందుడు మళ్లీ రాజ్యాలు, సంపదలు కోరలేదు. వాటి కోసం గడిచిపోయిన జీవితం గురించి ఆలోచించి, కృష్ణుడి ఆశ్రయం కోరాడు. గుహ నుంచి బయటకు వెళ్లినప్పుడు, అతని ముందు మరో ప్రయాణం ఉంది—ఈసారి భక్తివైపు. నిద్ర ముగిసిన తర్వాత అతని కోరికల దిశ కూడా మారింది.