BhaktiVed
దోహా
బంశీ శోభిత కర మధుర, నీల జలద తన శ్యామ।
అరుణ అధర జను బింబఫల, నయన కమల అభిరామ॥
పూర్ణ ఇంద్ర, అరవింద ముఖ, పీతాంబర శుభ సాజ।
జయ మనమోహన మదన ఛవి, కృష్ణచంద్ర మహారాజ॥
చౌపాయీ
జయ యదునందన జయ జగవందన।
జయ వసుదేవ దేవకీ నందన॥
జయ యశుదా సుత నంద దులారే।
జయ ప్రభు భక్తన కే దృగ తారే॥
జయ నటనాగర నాగ నథైయా।
కృష్ణ కన్హైయా ధేను చరైయా॥
పుని నఖ పర ప్రభు గిరివర ధారో।
ఆవో దీనన కష్ట నివారో॥
వంశీ మధుర అధర ధరి టేరౌ।
హోవే పూర్ణ వినయ యహ మేరౌ॥
ఆవో హరి పుని మాఖన చాఖో।
ఆజ లాజ భారత కీ రాఖో॥
గోల కపోల, చిబుక అరుణారే।
మృదు ముస్కాన మోహినీ డారే॥
రాజిత రాజివ నయన విశాలా।
మోర ముకుట వైజంతీమాలా॥
కుండల శ్రవణ, పీత పట ఆఛే।
కటి కింకిణీ కాఛనీ కాఛే॥
నీల జలజ సుందర తను సోహే।
ఛబి లఖి, సుర నర మునిమన మోహే॥
మస్తక తిలక, అలక ఘుంఘరాలే।
ఆవో కృష్ణ బాంసురీ వాలే॥
కరి పయ పాన, పూతనహి తారయో।
అకా బకా కాగాసుర మారయో॥
మధువన జలత అగిన జబ జ్వాలా।
భై శీతల లఖతహిం నందలాలా॥
సురపతి జబ బ్రజ చఢ్యో రిసాయీ।
మూసర ధార వారి వర్షాయీ॥
లగత లగత వ్రజ చహన బహాయో।
గోవర్ధన నఖ ధారి బచాయో॥
లఖి యసుదా మన భ్రమ అధికాయీ।
ముఖ మంహ చౌదహ భువన దిఖాయీ॥
దుష్ట కంస అతి ఉధమ మచాయో।
కోటి కమల జబ ఫూల మంగాయో॥
నాథి కాలియహిం తబ తుమ లీన్హేం।
చరణ చిహ్న దై నిర్భయ కీన్హేం॥
కరి గోపిన సంగ రాస విలాసా।
సబకీ పూరణ కరీ అభిలాషా॥
కేతిక మహా అసుర సంహారయో।
కంసహి కేస పకడి దై మారయో॥
మాతపితా కీ బంది ఛుడాయీ।
ఉగ్రసేన కహం రాజ దిలాయీ॥
మహి సే మృతక ఛహోం సుత లాయో।
మాతు దేవకీ శోక మిటాయో॥
భౌమాసుర ముర దైత్య సంహారీ।
లాయే షట దశ సహసకుమారీ॥
దై భీమహిం తృణ చీర సహారా।
జరాసింధు రాక్షస కహం మారా॥
అసుర బకాసుర ఆదిక మారయో।
భక్తన కే తబ కష్ట నివారయో॥
దీన సుదామా కే దుఃఖ టారయో।
తందుల తీన మూంఠ ముఖ డారయో॥
ప్రేమ కే సాగ విదుర ఘర మాంగే।
దుర్యోధన కే మేవా త్యాగే॥
లఖీ ప్రేమ కీ మహిమా భారీ।
ఐసే శ్యామ దీన హితకారీ॥
భారత కే పారథ రథ హాంకే।
లియే చక్ర కర నహిం బల థాకే॥
నిజ గీతా కే జ్ఞాన సునాయే।
భక్తన హృదయ సుధా వర్షాయే॥
మీరా థీ ఐసీ మతవాలీ।
విష పీ గయీ బజాకర తాలీ॥
రానా భేజా సాంప పిటారీ।
శాలీగ్రామ బనే బనవారీ॥
నిజ మాయా తుమ విధిహిం దిఖాయో।
ఉర తే సంశయ సకల మిటాయో॥
తబ శత నిందా కరి తత్కాలా।
జీవన ముక్త భయో శిశుపాలా॥
జబహిం ద్రౌపదీ టేర లగాయీ।
దీనానాథ లాజ అబ జాయీ॥
తురతహిం వసన బనే నందలాలా।
బఢే చీర భై అరి ముంహ కాలా॥
అస నాథ కే నాథ కన్హైయా।
డూబత భంవర బచావై నైయా॥
'సుందరదాస' ఆస ఉర ధారీ।
దయా దృష్టి కీజై బనవారీ॥
నాథ సకల మమ కుమతి నివారో।
క్షమహు బేగి అపరాధ హమారో॥
ఖోలో పట అబ దర్శన దీజై।
బోలో కృష్ణ కన్హైయా కీ జై॥
దోహా
యహ చాలీసా కృష్ణ కా, పాఠ కరై ఉర ధారి।
అష్ట సిద్ధి నవనిధి ఫల, లహై పదారథ చారి॥
दोहा
बंशी शोभित कर मधुर, नील जलद तन श्याम।
अरुण अधर जनु बिम्बफल, नयन कमल अभिराम॥
पूर्ण इन्द्र, अरविन्द मुख, पीताम्बर शुभ साज।
जय मनमोहन मदन छवि, कृष्णचन्द्र महाराज॥
चौपाई
जय यदुनंदन जय जगवंदन।
जय वसुदेव देवकी नन्दन॥
जय यशुदा सुत नन्द दुलारे।
जय प्रभु भक्तन के दृग तारे॥
जय नटनागर नाग नथैया।
कृष्ण कन्हैया धेनु चरैया॥
पुनि नख पर प्रभु गिरिवर धारो।
आओ दीनन कष्ट निवारो॥
वंशी मधुर अधर धरि टेरौ।
होवे पूर्ण विनय यह मेरौ॥
आओ हरि पुनि माखन चाखो।
आज लाज भारत की राखो॥
गोल कपोल, चिबुक अरुणारे।
मृदु मुस्कान मोहिनी डारे॥
राजित राजिव नयन विशाला।
मोर मुकुट वैजन्तीमाला॥
कुंडल श्रवण, पीत पट आछे।
कटि किंकिणी काछनी काछे॥
नील जलज सुन्दर तनु सोहे।
छबि लखि, सुर नर मुनिमन मोहे॥
मस्तक तिलक, अलक घुँघराले।
आओ कृष्ण बांसुरी वाले॥
करि पय पान, पूतनहि तारयो।
अका बका कागासुर मारयो॥
मधुवन जलत अगिन जब ज्वाला।
भै शीतल लखतहिं नंदलाला॥
सुरपति जब ब्रज चढ़्यो रिसाई।
मूसर धार वारि वर्षाई॥
लगत लगत व्रज चहन बहायो।
गोवर्धन नख धारि बचायो॥
लखि यसुदा मन भ्रम अधिकाई।
मुख मंह चौदह भुवन दिखाई॥
दुष्ट कंस अति उधम मचायो।
कोटि कमल जब फूल मंगायो॥
नाथि कालियहिं तब तुम लीन्हें।
चरण चिह्न दै निर्भय कीन्हें॥
करि गोपिन संग रास विलासा।
सबकी पूरण करी अभिलाषा॥
केतिक महा असुर संहारयो।
कंसहि केस पकड़ि दै मारयो॥
मातपिता की बन्दि छुड़ाई।
उग्रसेन कहँ राज दिलाई॥
महि से मृतक छहों सुत लायो।
मातु देवकी शोक मिटायो॥
भौमासुर मुर दैत्य संहारी।
लाये षट दश सहसकुमारी॥
दै भीमहिं तृण चीर सहारा।
जरासिंधु राक्षस कहँ मारा॥
असुर बकासुर आदिक मारयो।
भक्तन के तब कष्ट निवारयो॥
दीन सुदामा के दुःख टारयो।
तंदुल तीन मूंठ मुख डारयो॥
प्रेम के साग विदुर घर माँगे।
दुर्योधन के मेवा त्यागे॥
लखी प्रेम की महिमा भारी।
ऐसे श्याम दीन हितकारी॥
भारत के पारथ रथ हाँके।
लिये चक्र कर नहिं बल थाके॥
निज गीता के ज्ञान सुनाए।
भक्तन हृदय सुधा वर्षाए॥
मीरा थी ऐसी मतवाली।
विष पी गई बजाकर ताली॥
राना भेजा साँप पिटारी।
शालीग्राम बने बनवारी॥
निज माया तुम विधिहिं दिखायो।
उर ते संशय सकल मिटायो॥
तब शत निन्दा करि तत्काला।
जीवन मुक्त भयो शिशुपाला॥
जबहिं द्रौपदी टेर लगाई।
दीनानाथ लाज अब जाई॥
तुरतहिं वसन बने नंदलाला।
बढ़े चीर भै अरि मुँह काला॥
अस नाथ के नाथ कन्हैया।
डूबत भंवर बचावै नैया॥
'सुन्दरदास' आस उर धारी।
दया दृष्टि कीजै बनवारी॥
नाथ सकल मम कुमति निवारो।
क्षमहु बेगि अपराध हमारो॥
खोलो पट अब दर्शन दीजै।
बोलो कृष्ण कन्हैया की जै॥
दोहा
यह चालीसा कृष्ण का, पाठ करै उर धारि।
अष्ट सिद्धि नवनिधि फल, लहै पदारथ चारि॥
doha
banshi shobhit kar madhur, nil jalad tan shyam
arun adhar janu bimbaphal, nayan kamal abhiram
purn indra, arvind mukh, pitambar shubh saj
jai manmohan madan chhavi, krishnachandra maharaj
chaupai
jai yadunndan jai jagavndan
jai vasudev devki nandan
jai yashuda sut nand dulare
jai prabhu bhaktan ke drig tare
jai natnagar nag nathaiya
krishna kanhaiya dhenu charaiya
puni nakh par prabhu girivar dharo
aao dinan kasht nivaro
vanshi madhur adhar dhari terau
hove purn vinay yah merau
aao hari puni makhan chakho
aaj laj bharat ki rakho
gol kapol, chibuk arunare
mridu muskan mohini dare
rajit rajiv nayan vishala
mor mukut vaijantimala
kundal shravan, pit pat aachhe
kati kinkini kachhni kachhe
nil jalaj sundar tanu sohe
chhabi lakhi, sur nar muniman mohe
mastak tilak, alak ghunghrale
aao krishna bansuri vale
kari pay pan, putnahi taryo
aka baka kagasur maryo
madhuvan jalat agin jab jwala
bhai shital lakhtahin nandlala
surpati jab braj chadhyo risai
musar dhar vari varshai
lagat lagat vraj chahan bahayo
govardhan nakh dhari bachayo
lakhi yasuda man bhram adhikai
mukh manh chaudah bhuvan dikhai
dusht kans ati udham machayo
koti kamal jab phul mangayo
nathi kaliyahin tab tum linhen
charan chihna dai nirbhay kinhen
kari gopin sang ras vilasa
sabki puran kari abhilasha
ketik maha asur sanharyo
kansahi kes pakadi dai maryo
matpita ki bandi chhudai
ugrasen kahn raj dilai
mahi se mritak chhahon sut layo
matu devki shok mitayo
bhaumasur mur daitya sanhari
laye shat dash sahaskumari
dai bhimahin trin chir sahara
jarasindhu rakshas kahn mara
asur bakasur aadik maryo
bhaktan ke tab kasht nivaryo
din sudama ke duhkh taryo
tandul tin munth mukh daryo
prem ke sag vidur ghar mange
duryodhan ke meva tyage
lakhi prem ki mahima bhari
aise shyam din hitkari
bharat ke parath rath hanke
liye chakra kar nahin bal thake
nij gita ke gyan sunae
bhaktan hriday sudha varshae
mira thi aisi matvali
vish pi gai bajakar tali
rana bheja samp pitari
shaligram bane banvari
nij maya tum vidhihin dikhayo
ur te sanshay sakal mitayo
tab shat ninda kari tatkala
jivan mukt bhayo shishupala
jabahin draupdi ter lagai
dinanath laj ab jai
turtahin vasan bane nandlala
badhe chir bhai ari munh kala
as nath ke nath kanhaiya
dubat bhanvar bachavai naiya
'sundardas' aas ur dhari
daya drishti kijai banvari
nath sakal mam kumati nivaro
kshamahu begi apradh hamaro
kholo pat ab darshan dijai
bolo krishna kanhaiya ki jai
doha
yah chalisa krishna ka, path karai ur dhari
asht siddhi navnidhi phal, lahai padarath chari
