మన పఛితైహై అవసర బీతే।
దుర్లభ దేహ పాయి హరిపద భజు, కరమ బచన అరు హీతే॥
సహసబాహు దసబదన ఆది నృప, బచే న కాల బలీతే।
హమ-హమ కరి ధన ధామ సంవారే, అంత చలే ఉఠి రీతే॥
మన పఛితైహై అవసర బీతే।
సుత బనితాది జాని స్వారథరత, న కరు నేహ సబహీ తే।
అంతహుం తోహిం తజేంగే పామర, తూ న తజై అబహీ తే॥
మన పఛితైహై అవసర బీతే।
అబ నాథహిం అనురాగు జాగు జడ, త్యాగు దురాసా జీ తే।
బుఝై న కామ అగిని తులసీ కహుం, బిషయ-భోగ బహు ఘీ తే॥
మన పఛితైహై అవసర బీతే।
मन पछितैहै अवसर बीते।
दुर्लभ देह पाइ हरिपद भजु, करम बचन अरु हीते॥
सहसबाहु दसबदन आदि नृप, बचे न काल बलीते।
हम-हम करि धन धाम सँवारे, अन्त चले उठि रीते॥
मन पछितैहै अवसर बीते।
सुत बनितादि जानि स्वारथरत, न करु नेह सबही ते।
अन्तहुँ तोहिं तजेंगे पामर, तू न तजै अबही ते॥
मन पछितैहै अवसर बीते।
अब नाथहिं अनुरागु जागु जड़, त्यागु दुरासा जी ते।
बुझै न काम अगिनि तुलसी कहुँ, बिषय-भोग बहु घी ते॥
मन पछितैहै अवसर बीते।
man pachhitaihai avsar bite
durlabh deh pai haripad bhaju, karam bachan aru hite
sahasbahu dasabdan aadi nrip, bache na kal balite
ham-ham kari dhan dham sanvare, ant chale uthi rite
man pachhitaihai avsar bite
sut banitadi jani swarathrat, na karu neh sabhi te
antahun tohin tajenge pamar, tu na tajai abhi te
man pachhitaihai avsar bite
ab nathahin anuragu jagu jad, tyagu durasa ji te
bujhai na kam agini tulsi kahun, bishay-bhog bahu ghi te
man pachhitaihai avsar bite