BhaktiVedసాధో, సహజ సమాధి భలీ।
గురు ప్రతాప జా దిన సే జాగీ, దిన దిన అధిక చలీ॥
జహం జహం డోలౌం సో పరికరమా, జో కఛు కరౌం సో సేవా।
జబ సోవౌం తబ కరౌం దండవత, పూజౌం ఔర న దేవా॥
సాధో, సహజ సమాధి భలీ।
కహౌం సో నామ సునౌం సో సుమిరన, ఖాంవ పియౌం సో పూజా।
గిరహ ఉజాడ ఏక సమ లేఖౌం, భావ మిటావౌం దూజా॥
సాధో, సహజ సమాధి భలీ।
ఆంఖ న మూందౌం కాన న రూంధౌం, తనిక కష్ట నహిం ధారౌం।
ఖులే నైన పహిచానౌం హంసి హంసి, సుందర రూప నిహారౌం॥
సాధో, సహజ సమాధి భలీ।
శబ్ద నిరంతర సే మన లాగా, మలిన వాసనా త్యాగీ।
ఊఠత బైఠత కబహుం న ఛూటై, ఐసీ తారీ లాగీ॥
సాధో, సహజ సమాధి భలీ।
కహైం కబీర యహ ఉనముని రహనీ, సో పరగట కర గాయీ।
దుఖ సుఖ సే కోయీ పరే పరమపద, తేహి పద రహా సమాయీ॥
సాధో, సహజ సమాధి భలీ।
साधो, सहज समाधि भली।
गुरु प्रताप जा दिन से जागी, दिन दिन अधिक चली॥
जहँ जहँ डोलौं सो परिकरमा, जो कछु करौं सो सेवा।
जब सोवौं तब करौं दण्डवत, पूजौं और न देवा॥
साधो, सहज समाधि भली।
कहौं सो नाम सुनौं सो सुमिरन, खाँव पियौं सो पूजा।
गिरह उजाड़ एक सम लेखौं, भाव मिटावौं दूजा॥
साधो, सहज समाधि भली।
आँख न मूँदौं कान न रूँधौं, तनिक कष्ट नहिं धारौं।
खुले नैन पहिचानौं हँसि हँसि, सुन्दर रूप निहारौं॥
साधो, सहज समाधि भली।
शब्द निरन्तर से मन लागा, मलिन वासना त्यागी।
ऊठत बैठत कबहुँ न छूटै, ऐसी तारी लागी॥
साधो, सहज समाधि भली।
कहैं कबीर यह उनमुनि रहनी, सो परगट कर गाई।
दुख सुख से कोई परे परमपद, तेहि पद रहा समाई॥
साधो, सहज समाधि भली।
sadho, sahaj samadhi bhali
guru pratap ja din se jagi, din din adhik chali
jahn jahn dolaun so parikarma, jo kachhu karaun so seva
jab sovaun tab karaun dandavat, pujaun aur na deva
sadho, sahaj samadhi bhali
kahaun so nam sunaun so sumiran, khanv piyaun so puja
girah ujad ek sam lekhaun, bhav mitavaun duja
sadho, sahaj samadhi bhali
aankh na mundaun kan na rundhaun, tanik kasht nahin dharaun
khule nain pahichanaun hansi hansi, sundar rup niharaun
sadho, sahaj samadhi bhali
shabd nirantar se man laga, malin vasna tyagi
uthat baithat kabahun na chhutai, aisi tari lagi
sadho, sahaj samadhi bhali
kahain kabir yah unmuni rahni, so pargat kar gai
dukh sukh se koi pare parampad, tehi pad raha samai
sadho, sahaj samadhi bhali