BhaktiVed
Guru / Sant

Din Dayalu Guru Dev

prabhatiyaAuthor: નિષ્કુળાનંદ સ્વામી (Nishkulanand Swami)
Script
Text size

Editorial review · Review recorded
Recorded review date (UTC)

The recorded review date is shown when available. Script conversion is not translation; traditional versions may differ.

दीन दयाळु गुरु देव

दीन दयाळु गुरु देव दामोदर, कृपानिधि कृष्ण कहावे;

करुणा दृष्टि करी जनने जुवे हरि, दासना दोष हरि हैये न लावे —दीन० १

कोटि अपराध ते जनना कापवा, आपवा आनंद हरि हैये हीसे;

कैक कंगालने तारवा नाथजी, आज महाराजनी मरजी दीसे—दीन० २

अखिल ब्रह्मांडना अधम उद्धारवा, पूरण परब्रह्मे पण लीधुं;

पतित एके कोये नरकमां नव पळे, आज अलबेलडे एम कीधुं—दीन० ३

मन कर्म वचने सत्य करी मानजो, असत्य मिथ्या अमे शीद भाख्युं;

निष्कुळानंद हरि नित्य ऊठी चिंतवे, आवे अधम कोये शरण राख्युं—दीन० ४

टेव पडी तमने अधम उद्धारवा, एह विना बीजुं कांई न सूझे;

अखंड अवतार ते अधम उद्धारवा, एह मर्मने कोई संत बूझे—टेव० १

नरतनु धारी एवुं ना’वडे नाथजी, कोई जीवनुं अकाज करता;

भावे कभावे कोई तमने चिंतवे, तेहनां पाप तमे तर्त हरता—टेव० २

जेम रविना घरमां रजनी नव मळे, तो आराध्ये अंधारुं क्यांथी आपे;

जाणे अजाणे जेम अमृतपानथी, जनम मरण अंगे नव व्यापे—टेव० ३

पोताना गुण ते कोई नव परहरे, जेहमां जेहवो गुण रह्यो;

निष्कुळानंद नर तन धरी नाथजी, अधम उद्धारण एवो गुण ग्रह्यो—टेव० ४

पतित पावन प्रभु बिरुद सुणी सदा, माहेरुं मन ते धीरज पाम्युं;

कोटि अपराध ते क्षमा करो क्षणमां जे जने आवीने शीश नाम्युं

जयंत जेवो कोई पापी नव पेखीये, सीताचरणे चंचुप्रहार कीधी;

अपराध एवो करी लोक चौद आव्यो फरी, दया करी तेने दिव्य दृष्टि दीधी.

अधम आपे अहल्या शल्या आपे थई, गौतम गृहिणी जग जाणे;

तमारा पदरजथी सद्य श्राप टळी, मळ्यो देव देह तेह टाणे.

एवा अधम तो अनेक उद्धारिया, तारिया भवजळ जश लीधा;

निष्कुळानंदे एवा बिरुदने जोईने, सदा मुदा जो मनमांहि कीधो.

आज महाराज मळी जोड जोया सरखी, हुं रे पतितपावन तमे;

तमे गुणवंत गुणना भंडार छो, तो अनेक अवगुणे पूरण अमे.

तमे दयाळु कृपाळ अकळ छो, तो मारी दुष्टताने कोण कळशे;

अधम उद्धार तमे नाम कावो नाथजी, तो अधम मुज नामे आंक वळशे.

तमे निष्कलंक निर्विकारी नाथजी, तो कलंक विकार मुमां कोटि कावे

जो तमारी भलाईनो पार नथी आवतो, तो मारी भूंडाईनो अंत नावे.

पोते पोताने गुणे सहु पूरण छे, जे कोईमां जेवो गुण रह्यो;

निष्कुळानंदना अवगुण अपार छे, तेम तमारो गुण केम जाये कह्यो.

No video for this text yet.Search on YouTube

Also read