Ayodhya Kanda Sarga 85 In Telugu – అయోధ్యాకాండ పంచాశీతితమః సర్గః

Ayodhya Kanda Sarga 85

అయోధ్యాకాండ పంచాశీతితమః సర్గములో, శ్రీరాముడు, సీతాదేవి, లక్ష్మణుడు పంథానుగా దండకారణ్యంలో ప్రవేశిస్తారు. అప్పుడు అక్కడ నివసించే అరణ్యవాసులు వారి రాకకు సంతోషించి స్వాగతిస్తారు. అరణ్యవాసులపైన శ్రీరాముడు తన ధర్మం ప్రకారం రక్షణ కల్పిస్తానని హామీ ఇస్తాడు. వీరు అక్కడ స్వచ్ఛందంగా నివసిస్తూ దండకారణ్య సుందర దృశ్యాలను ఆస్వాదిస్తారు. వారి సాంఘిక విధులు నిర్వర్తిస్తారు. ఈ సర్గలో వారి అరణ్యవాసం, అక్కడి ప్రకృతి సౌందర్యం, మరియు శ్రీరాముడు తన ధర్మాన్ని ఎలా పాటిస్తాడో విపులంగా వర్ణించబడింది.

గుహసమాగమః

ఏవముక్తస్తు భరతర్నిషాదాధిపతిం గుహమ్ |
ప్రత్యువాచ మహాప్రాజ్ఞో వాక్యం హేత్వర్థసంహితమ్ ||

1

ఊర్జితః ఖలు తే కామః కృతః మమ గురోస్సఖే |
యో మే త్వమీదృశీం సేనామేకోఽభ్యర్చితుమిచ్ఛసి ||

2

ఇత్యుక్త్వా తు మహాతేజాః గుహం వచనముత్తమమ్ |
అబ్రవీద్భరతః శ్రీమాన్ నిషాదాధిపతిం పునః ||

3

కతరేణ గమిష్యామి భరద్వాజాశ్రమం గుహ |
గహనోఽయం భృశం దేశో గంగానూపో దురత్యయః ||

4

తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా రాజపుత్రస్య ధీమతః |
అబ్రవీత్ ప్రాంజలిర్వాక్యం గుహో గహనగోచరః ||

5

దాశాస్త్వాఽనుగమిష్యంతి ధన్వినః సుసమాహితాః |
అహం త్వాఽనుగమిష్యామి రాజపుత్ర మహాయశః ||

6

కచ్ఛిన్న దుష్టః వ్రజసి రామస్యాక్లిష్టకర్మణః |
ఇయం తే మహతీ సేనా శంకాం జనయతీవ మే ||

7

తమేవమభిభాషంతమాకాశైవ నిర్మలః |
భరతః శ్లక్ష్ణయా వాచా గుహం వచనమబ్రవీత్ ||

8

మాభూత్స కాలో యత్కష్టం న మాం శంకితుమర్హసి |
రాఘవః స హి మే భ్రాతా జ్యేష్ఠః పితృసమో మతః ||

9

తం నివర్తయితుం యామి కాకుత్స్థం వనవాసినమ్ |
బుద్ధిరన్యా న తే కార్యా గుహ సత్యం బ్రవీమి తే ||

10

స తు సంహృష్టవదనః శ్రుత్వా భరతభాషితమ్ |
పునరేవాబ్రవీద్వాక్యం భరతం ప్రతి హర్షితః ||

11

ధన్యస్త్వం న త్వయా తుల్యం పశ్యామి జగతీతలే |
అయత్నాదాగతం రాజ్యం యస్త్వం త్యక్తుమిహేచ్ఛసి ||

12

శాశ్వతీ ఖలు తే కీర్తిః లోకాననుచరిష్యతి |
యస్త్వం కృచ్ఛ్రగతం రామం ప్రత్యానయితుమిచ్ఛసి ||

13

ఏవం సంభాషమాణస్య గుహస్య భరతం తదా |
బభౌ నష్టప్రభః సూర్యో రజనీ చాభ్యవర్తత ||

14

సన్నివేశ్య స తాం సేనాం గుహేన పరితోషితః |
శత్రుఘ్నేన సహ శ్రీమాన్ శయనం పునరాగమత్ ||

15

రామ చింతామయః శోకో భరతస్య మహాత్మనః |
ఉపస్థితః హ్యనర్హస్య ధర్మప్రేక్షస్య తాదృశః ||

16

అంతర్దాహేన దహనః సంతాపయతి రాఘవమ్ |
వన దాహాభిసంతప్తం గూఢోఽగ్నిరివ పాదపమ్ ||

17

ప్రసృతః సర్వగాత్రేభ్యః స్వేదం శోకాగ్నిసంభవమ్ |
యథా సూర్యాంశుసంతప్తః హిమవాన్ ప్రసృతః హిమమ్ ||

18

ధ్యాననిర్దరశైలేన వినిశ్శ్వసితధాతునా |
దైన్యపాదపసంఘేన శోకాయాసాధిశృంగిణా ||

19

ప్రమోహానంత సత్త్వేన సంతాపౌషధివేణునా |
ఆక్రాంతర్దుఃఖ శైలేన మహతా కైకయీసుతః ||

20

వినిశ్శ్వసన్వై భృశదుర్మనాస్తతః
ప్రమూఢసంజ్ఞః పరమాపదం గతః |
శమం న లేభే హృదయజ్వరార్దితః
నరర్షభోఽయూథగతో యథర్షభః ||

21

గుహేన సార్ధం భరతః సమాగతః
మహానుభావః సజనః సమాహితః |
సుదుర్మనాస్తం భరతం తదా పునః
గుహః సమాశ్వాసయదగ్రజం ప్రతి ||

22

ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయే ఆదికావ్యే అయోధ్యాకాండే పంచాశీతితమః సర్గః ||

Ayodhya Kanda Sarga 85 Meaning In Telugu

గుహుని మాటలను విన్న భరతుడు గుహునితో ఇలా అన్నాడు. “నీవు మా అన్నగారు రామునికి మిత్రుడు అని తెలిసినది. మేము అశేష సేనావాహినితో వచ్చాము. మా అందరికీ ఆతిథ్యము ఇవ్వవలెనని నీ కోరిక బహు ప్రశంసనీయము. ఈ ప్రాంతమంతయు చాలా దుర్గమంగా ఉంది. మేము భరద్వాజుని ఆశ్రమమునకు పోవలెను. దానికి మంచి మార్గము చూపగలవా!” అని అడిగాడు.

ఆమాటలు విన్న గుహుడు “మహారాజా! మీము నీకు దాసులము. నేను, మా వాళ్లు ధనుస్సులతో నీకు ముందు నడుస్తూ నీకు దారి చూపిస్తారు. కాని ఒక్క సందేహము. తమరు రాముని వద్దకు వెళ్లుచున్నట్టు కనపడుతూ ఉంది. మీరు రామునికి అపకారము చేయడానికి వెళుతున్నారా అని సందేహముగా ఉన్నది. నా సందేహ మును తమరు తీరుస్తారు అని ఆశిస్తున్నాను.” అని వినయంగా అసలు విషయం బయట పెట్టాడు గుహుడు.
“నీవు రామునికి మిత్రుడవు కాబట్టి నాకూ మిత్రుడవే. ఓ మిత్రమా! రాముడు నాకు అన్న. నా తండ్రితో సమానుడు. ఆయనకు అపకారము తలపెట్టే దుర్బుద్ధి నాకు కలలో కూడా కలగకుండు గాక! నేను నిజం చెబుతున్నాను. నేను రాముని వద్దకు పోయి ఆయనను అయోధ్యకు తీసుకొని వచ్చి పట్టాభిషిక్తుని చేయవలెనని అనుకుంటున్నాను. అంతే కానీ రామునికి అపకారము చేయుటకు కాదు” అని అన్నాడు గుహుడు.

ఆ మాటలకు గుహుడు పరమానంద భరితుడయ్యాడు. “ఓ మహారాజా! నీకు శ్రమ లేకుండా రాజ్యము లభించింది. కాని దానిని నీవు రాముని కొరకు త్యాగం చేస్తున్నావు. నీ వంటి త్యాగధనుడు లోకంలో పుట్టబోడు. అడవులలో కష్టములు పడుతున్న రాముని తిరిగి అయోధ్యకు తీసుకొని వెళ్లవలెనని కోరుకుంటున్న నీ కీర్తి ముల్లోకము లలో వ్యాపిస్తుంది. నీకు జయమగు గాక!” అని గుహుడు భరతుని పొగడ్తలతో ముంచెత్తాడు.
ఇంతలో చీకటి పడింది. భరతుడు, శత్రుఘ్నుడు తమ తమ శయ్యలమీద పడుకున్నారు. భరతునికి నిద్రపట్టలేదు. రాముడు ఎక్కడ ఉన్నాడో ఎన్ని కష్టములు పడుతున్నాడో అని శోకిస్తున్నాడు.

భరతుని శోకము ఒక పర్వతము మాదిరి వ్యాపించింది. భరతుని ఆలోచనలు ఆ పర్వతశిలల మాదిరి ఉన్నాయి. భరతుని నిట్టూర్హులే ఆ పర్వతములో నిక్షిప్తమైన ధాతువులు మాదిరి ఉన్నాయి. భరతుని దైన్యమే ఆ పర్వతము మీది వృక్షములు మాదిరి కనపడుతున్నాయి. భరతుని శోకములో ముంచిన మోహము, ఆ పర్వతము మీది జంతువులు, భరతునికి కలిగిన మనస్తాపము ఆ పర్వత శిఖరములు. భరతునికి కలిగిన సంతాపము ఆ పర్వతము మీది ఓషధులు. ఆ ప్రకారంగా భరతుడు కొండంత దు:ఖమును మనసులో దాచుకొని బాధపడుతున్నాడు. ఆ రాత్రంతా మనశ్శాంతి లేకుండా నిద్రలేని రాత్రి గడిపాడు భరతుడు. ఇదంతా చూస్తున్నాడు గుహుడు. భరతుని తన మృదుమధురమైన మాటలతో ఓదార్చాడు గుహుడు.

శ్రీమద్రామాయణము
అయోధ్యాకాండము ఎనుబది ఐదవ సర్గ సంపూర్ణము
ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్.

అయోధ్యాకాండ షడశీతితమః సర్గః (86) >>

Aranya Kanda Sarga 51 In Telugu – అరణ్యకాండ ఏకపంచాశః సర్గః

Aranya Kanda Sarga 51 In Telugu

మొట్ట మొదటిగా అందరికి నమస్కారము. అరణ్యకాండ ఏకపంచాశః సర్గం రామాయణంలో ఎంతో ప్రాముఖ్యమైనది. ఈ సర్గలో రాముడు శబరిని కలుస్తాడు, ఆమె భక్తి పట్ల ఆకర్షితుడవుతాడు. శబరి రాముడి రాక కోసం ఆతృతగా ఎదురుచూస్తూ ఉంటుంది. రాముడు ఆమెకు ఆశీర్వాదాలు ఇవ్వడం, హనుమంతుడు సీతా అన్వేషణకు బయలుదేరిన విషయాన్ని తెలియజేయడం జరుగుతుంది.

జటాయూరావణయుద్ధమ్

ఇత్యుక్తస్య యథాన్యాయం రావణస్య జటాయుషా |
క్రుద్ధస్యాగ్నినిభాః సర్వా రేజుర్వింశతిదృష్టయః ||

1

సంరక్తనయనః కోపాత్తప్తకాంచనకుండలః |
రాక్షసేంద్రోఽభిదుద్రావ పతగేంద్రమమర్షణః ||

2

స సంప్రహారస్తుములస్తయోస్తస్మిన్ మహావనే |
బభూవ వాతోద్ధతయోర్మేఘయోర్గగనే యథా ||

3

తద్బభూవాద్భుతం యుద్ధం గృధ్రరాక్షసయోస్తదా |
సపక్షయోర్మాల్యవతోర్మహాపర్వతయోరివ ||

4

తతో నాలీకనారాచైస్తీక్ష్ణాగ్రైశ్చ వికర్ణిభిః |
అభ్యవర్షన్మహాఘోరైర్గృధ్రరాజం మహాబలః ||

5

స తాని శరజాలాని గృధ్రః పత్రరథేశ్వరః |
జటాయుః ప్రతిజగ్రాహ రావణాస్త్రాణి సంయుగే ||

6

తస్య తీక్ష్ణనఖాభ్యాం తు చరణాభ్యాం మహాబలః |
చకార బహుధా గాత్రే వ్రణాన్ పతగసత్తమః ||

7

అథ క్రోధాద్దశగ్రీవో జగ్రాహ దశ మార్గణాన్ |
మృత్యుదండనిభాన్ ఘోరాన్ శత్రుమర్దనకాంక్షయా ||

8

స తైర్బాణైర్మహావీర్యః పూర్ణముక్తైరజిహ్మగైః |
బిభేద నిశితైస్తీక్ష్ణైర్గృధ్రం ఘోరైః శిలీముఖైః ||

9

స రాక్షసరథే పశ్యన్ జానకీం బాష్పలోచనామ్ |
అచింతయిత్వా తాన్ బాణాన్ రాక్షసం సమభిద్రవత్ ||

10

తతోఽస్య సశరం చాపం ముక్తామణివిభూషితమ్ |
చరణాభ్యాం మహాతేజా బభంజ పతగేశ్వరః ||

11

తతోఽన్యద్ధనురాదాయ రావణః క్రోధమూర్ఛితః |
వవర్ష శరవర్షాణి శతశోఽథ సహస్రశః ||

12

శరైరావారితస్తస్య సంయుగే పతగేశ్వరః |
కులాయముపసంప్రాప్తః పక్షీవ ప్రబభౌ తదా ||

13

స తాని శరవర్షాణి పక్షాభ్యాం చ విధూయ చ |
చరణాభ్యాం మహాతేజా బభంజాస్య మహద్ధనుః ||

14

తచ్చాగ్నిసదృశం దీప్తం రావణస్య శరావరమ్ |
పక్షాభ్యాం స మహావీర్యో వ్యాధునోత్పతగేశ్వరః ||

15

కాంచనోరశ్ఛదాన్ దివ్యాన్ పిశాచవదనాన్ ఖరాన్ |
తాంశ్చాస్య జవసంపన్నాన్ జఘాన సమరే బలీ ||

16

వరం త్రివేణుసంపన్నం కామగం పావకార్చిషమ్ |
మణిహేమవిచిత్రాంగం బభంజ చ మహారథమ్ ||

17

పూర్ణచంద్రప్రతీకాశం ఛత్రం చ వ్యజనైః సహ |
పాతయామాస వేగేన గ్రాహిభీ రాక్షసైః సహ ||

18

సారథేశ్చాస్య వేగేన తుండేనైవ మహచ్ఛిరః |
పునర్వ్యపాహరచ్ఛ్రీమాన్ పక్షిరాజో మహాబలః ||

19

స భగ్నధన్వా విరథో హతాశ్వో హతసారథిః |
అంకేనాదాయ వైదేహీం పపాత భువి రావణః ||

20

దృష్ట్వా నిపతితం భూమౌ రావణం భగ్నవాహనమ్ |
సాధు సాధ్వితి భూతాని గృధ్రరాజమపూజయన్ ||

21

పరిశ్రాంతం తు తం దృష్ట్వా జరయా పక్షియూథపమ్ |
ఉత్పపాత పునర్హృష్టో మైథిలీం గృహ్య రావణః ||

22

తం ప్రహృష్టం నిధాయాంకే గచ్ఛంతం జనకాత్మజామ్ |
గృధ్రరాజః సముత్పత్య సమభిద్రుత్య రావణమ్ ||

23

సమావార్య మహాతేజా జటాయురిదమబ్రవీత్ |
వజ్రసంస్పర్శబాణస్య భార్యాం రామస్య రావణ ||

24

అల్పబుద్ధే హరస్యేనాం వధాయ ఖలు రక్షసామ్ |
సమిత్రబంధుః సామాత్యః సబలః సపరిచ్ఛదః ||

25

విషపానం పిబస్యేతత్పిపాసిత ఇవోదకమ్ |
అనుబంధమజానంతః కర్మణామవిచక్షణాః ||

26

శీఘ్రమేవ వినశ్యంతి యథా త్వం వినశిష్యసి |
బద్ధస్త్వం కాలపాశేన క్వ గతస్తస్య మోక్ష్యసే ||

27

వధాయ బడిశం గృహ్య సామిషం జలజో యథా |
న హి జాతు దురాధర్షో కాకుత్స్థౌ తవ రావణ ||

28

ధర్షణం చాశ్రమస్యాస్య క్షమిష్యేతే తు రాఘవౌ |
యథా త్వయా కృతం కర్మ భీరుణా లోకగర్హితమ్ ||

29

తస్కరాచరితో మార్గో నైష వీరనిషేవితః |
యుద్ధ్యస్వ యది శూరోఽసి ముహూర్తం తిష్ఠ రావణ ||

30

శయిష్యసే హతో భూమౌ యథా భ్రాతా ఖరస్తథా |
పరేతకాలే పురుషో యత్కర్మ ప్రతిపద్యతే ||

31

వినాశాయాత్మనోఽధర్మ్యం ప్రతిపన్నోఽసి కర్మ తత్ |
పాపానుబంధో వై యస్య కర్మణః కర్మ కో ను తత్ ||

32

కుర్వీత లోకాధిపతిః స్వయంభూర్భగవానపి |
ఏవముక్త్వా శుభం వాక్యం జటాయుస్తస్య రక్షసః ||

33

నిపపాత భృశం పృష్ఠే దశగ్రీవస్య వీర్యవాన్ |
తం గృహీత్వా నఖైస్తీక్ష్ణైర్విరరాద సమంతతః ||

34

అధిరూఢో గజారోహో యథా స్యాద్దుష్టవారణమ్ |
విరరాద నఖైరస్య తుండం పృష్ఠే సమర్పయన్ ||

35

కేశాంశ్చోత్పాటయామాస నఖపక్షముఖాయుధః |
స తథా గృధ్రరాజేన క్లిశ్యమానో ముహుర్ముహుః ||

36

అమర్షస్ఫురితోష్ఠః సన్ ప్రాకంపత స రావణః |
స పరిష్వజ్య వైదేహీం వామేనాంకేన రావణః ||

37

తలేనాభిజఘానాశు జటాయుం క్రోధమూర్ఛితః |
జటాయుస్తమభిక్రమ్య తుండేనాస్య ఖగాధిపః ||

38

వామబాహూన్ దశ తదా వ్యపాహరదరిందమః |
సంఛిన్నబాహోః సద్యైవ బాహవః సహసాఽభవన్ ||

39

విషజ్వాలావలీయుక్తా వల్మీకాదివ పన్నగాః |
తతః క్రోధాద్దశగ్రీవః సీతాముత్సృజ్య రావణః ||

40

ముష్టిభ్యాం చరణాభ్యాం చ గృధ్రరాజమపోథయత్ |
తతో ముహూర్తం సంగ్రామో బభూవాతులవీర్యయోః ||

41

రాక్షసానాం చ ముఖ్యస్య పక్షిణాం ప్రవరస్య చ |
తస్య వ్యాయచ్ఛమానస్య రామస్యార్థే స రావణః ||

42

పక్షౌ పార్శ్వౌ చ పాదౌ చ ఖడ్గముద్ధృత్య సోఽచ్ఛినత్ |
స చ్ఛిన్నపక్షః సహసా రక్షసా రౌద్రకర్మణా |
నిపపాత హతో గృధ్రో ధరణ్యామల్పజీవితః ||

43

తం దృష్ట్వా పతితం భూమౌ క్షతజార్ద్రం జటాయుషమ్ |
అభ్యధావత వైదహీ స్వబంధుమివ దుఃఖితా ||

44

తం నీలజీమూతనికాశకల్పం
సుపాండురోరస్కముదారవీర్యమ్ |
దదర్శ లంకాధిపతిః పృథివ్యాం
జటాయుషం శాంతమివాగ్నిదావమ్ ||

45

తతస్తు తం పత్రరథం మహీతలే
నిపాతితం రావణవేగమర్దితమ్ |
పునః పరిష్వజ్య శశిప్రభాననా
రురోద సీతా జనకాత్మజా తదా ||

46

ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయే ఆదికావ్యే అరణ్యకాండే ఏకపంచాశః సర్గః ||

Aranya Kanda Sarga 51 Meaning In Telugu PDF

జటాయువు పలికిన పలుకులను చాలా తేలిగ్గా తీసుకున్నాడు రావణుడు. రావణుని దృష్టిలో జటాయువు ఒక సామాన్య పక్షి. అందువల్ల జటాయువు మాటలను లెక్కచేయలేదు. జటాయువు మాటలకు బదులు కూడా పలకలేదు. కానీ ఒక పక్షి తనను అంతలేసి మాటలు అంటుదా. తనకే నీతులు చెబుతుందా అని కోపం ముంచుకొచ్చింది. ఒక్క ఉదుటున జటాయువు మీదికి ఎగిరాడు.

రావణునికి జటాయువుకు ఘోరయుద్ధం జరిగింది. రెండు పర్వతములు ఢీకొన్నట్టు ఉంది. రావణుడు జటాయువు మీద నారాచముల వర్షం కురిపించాడు. జటాయువు ఆ బాణములను తనరెక్కలతో చెల్లాచెదరు చేసింది. వాడి అయిన తన గోళ్లతో ముక్కుతో రావణుని మొహం, శరీరం అంతా రక్కింది. రావణుడు పదిబాణములను జటాయువు మీద ప్రయోగించాడు.

జటాయువుకు రావణుని రథంలో కన్నీళ్లు కారుస్తూ ఏడుస్తూ ఉన్న సీత కనపడింది. ఆమె బాధ చూచి జటాయువు రావణుడు ప్రయోగించిన బాణములను లెక్కచేయలేదు. రాముని ధనుస్సును అతని చేతిలోనుండి ఎగురగొట్టాడు. బాణములను విరిచాడు. రావణుడికి కోపం ముంచుకొచ్చింది. మరొక ధనుస్సు తీసుకున్నాడు. వేలకొలది బాణములను జటాయువు మీద ప్రయోగించాడు. రావణుడు వదిలిన బాణములు జటాయువును కప్పివేసాయి.

జటాయువు ఆకాశంలో ఎగురుతూ ఆబాణములను తనరెక్కలతో చెదరగొట్టింది. మరలా రావణుని ధనుస్సును తన కాళ్లతో విరిచింది. రావణుని కవచమును తన ముక్కుతో చీల్చింది. తన రెక్కలతో ఆ కవచమును ఊడగొట్టింది. తరువాత జటాయువు రావణుని రథమునకు కట్టిన గాడిదలను చంపింది. రావణుని రథమును విరుగగొట్టింది. రావణుని రథానికి కట్టిన పతాకమును విరిచింది. రావణుని తలమీద తన కాళ్లతో తన్నుతూ ఉంది. ముక్కుతో పొడుస్తూ ఉంది.

రావణుడు సీతను పొదివి పట్టుకొని నేలమీదికి దూకాడు. అప్పటికి జటాయువు అలసినట్టు కనపడ్డాడు. రావణుడు సీతను పట్టుకొని మరలా ఆకాశంలోకి ఎగిరాడు. లంక వైపుగా పోసాగాడు. జటాయువు కూడా రావణుని తో పాటు పైకి ఎగిరాడు. రావణునికి అడ్డంగా నిలిచాడు. రావణుని తో ఇలా అన్నాడు.

“రావణా! ఇంకా నీకు బుద్ధిరాలేదా! నీవు సీతను అపహ రించడం నీ వినాశనానికి దారి తీస్తుంది. నువ్వే కాదు రాక్షస వంశము మొత్తం నాశనం అవుతుంది. సీతను అపహరించడం అంటే విషం కలిపిన నీరు తాగడం వంటిది అని తెలుసుకోలేకపోతున్నావు. నువ్వు బుద్ధిలేకుండా ప్రవర్తిస్తూ నీ నాశనాన్ని కొని తెచ్చుకుంటున్నావు. నీ కంఠం చుట్టు యమపాశము బిగుసుకుంటూ ఉంది. నీవు దానిని తప్పించుకోలేవు. రామలక్ష్మణులు నిన్ను ఎన్నటికీ క్షమించరు. అయినా రావణా! చేతనైతే రామలక్ష్మణులతో వీరోచితంగా పోరాడు. వారిని ఓడించి సీతను తీసుకుపో. అంతే గానీ వారు ఆశ్రమంలో లేని సమయంలో, దొంగమాదిరి సీతను అపహరించడం వీరత్వం అనిపించుకోదు. నీవంటి వీరుడు చేయదగ్గ పనికాదు. చావు దగ్గర పడ్డవాడే ఇటువంటి పనిచేస్తాడు. చెడ్డ ఫలితములను ఇచ్చు కర్మలను నీవు వరాలిచ్చిన బ్రహ్మ కూడా చేయడే. నీవు ఎందుకు చేస్తున్నావు?” అని రావణునికి హితోక్తులు చెప్పాడు.

కాని రావణునిలో ఏమాత్రం మార్పు రాలేదు. అందుకని జటాయువు మరలా రావణుని వీపు మీద వాలి రావణుని గోళ్లతో చీల్చాడు. అతడి జుట్టు పీకాడు. ముక్కుతో రక్కాడు. రావణుడు తప్పించుకోలేకపోతున్నాడు. కోపంతో ఊగిపోతున్నాడు. ఒక చేత్తో సీతను చంకలో ఇరికించుకున్నాడు. రెండో చేత్తో జటాయువు వీపు మీద బాదాడు. జటాయువు పైకి ఎగిరి రావణుని పది బుజములను చీల్చింది. రావణుని బుజాలు విరిగి కిందపడ్డాయి. విచిత్రంగా రావణునికి కొత్తగా బుజాలు మొలిచాయి.

అప్పుడు రావణుడు సీతను కింద దింపాడు. జటాయువును రెండు చేతులతో కొట్టాడు. జటాయువుకు, రావణునికి కొంచెంసేపు ముష్టియుద్ధం జరిగింది. రావణుడు కిందపడి ఉన్న ఖడ్గమును తీసుకొన్నాడు. తన మీదికి వస్తున్న జటాయువు రెక్కలను నరికాడు. పక్షికి రెక్కలే ఆయుధములు. ఆ రెక్కలు విరగగానే జటాయువు నేలకూలాడు.

నేల మీద పడిన జటాయువును చూచి సీత బిగ్గరగా రోదించింది. ఆఖరి ఆశకూడా అలా నేలకూలినందుకు సీతకు దుఃఖము ఆగలేదు. గబా గబా జటాయువు వద్దకు పరుగెత్తింది. జటాయువు మీద పడి ఏడిచింది సీత,

శ్రీమద్రామాయణము
అరణ్యకాండము ఏబది ఒకటవ సర్గ సంపూర్ణము
ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్.

అరణ్యకాండ ద్విపంచాశః సర్గః (52) >>

Aranya Kanda Sarga 50 In Telugu – అరణ్యకాండ పంచాశః సర్గః

Aranya Kanda Sarga 50 In Telugu

మొట్ట మొదటిగా అందరికి నమస్కారము. వాల్మీకి రామాయణం అరణ్యకాండలో 50వ సర్గలో, రాముడు పంపా సరస్సు వద్ద చేరుకుని దాని అందాన్ని ఆస్వాదిస్తాడు. సరస్సు చుట్టూ ప్రకృతి అందాన్ని చూసి సీతను మిస్ అవుతూ, ఆమె లేని బాధను అనుభవిస్తాడు. సీత కోసం తపిస్తున్న రాముడు, సరస్సు నావులా భావించి తన బాధను లక్ష్మణునికి పంచుకుంటాడు.

జటాయురభియోగః

తం శబ్దమవసుప్తస్తు జటాయురథ శుశ్రువే |
నిరీక్ష్య రావణం క్షిప్రం వైదేహీం చ దదర్శ సః ||

1

తతః పర్వతకూటాభస్తీక్ష్ణతుండః ఖగోత్తమః |
వనస్పతిగతః శ్రీమాన్ వ్యాజహార శుభాం గిరమ్ ||

2

దశగ్రీవ స్థితో ధర్మే పురాణే సత్యసంశ్రయః |
జటాయుర్నామ నామ్నాఽహం గృధ్రరాజో మహాబలః ||

3

రాజా సర్వస్య లోకస్య మహేంద్రవరుణోపమః |
లోకానాం చ హితే యుక్తో రామో దశరథాత్మజః ||

4

తస్యైషా లోకనాథస్య ధర్మపత్నీ యశస్వినీ |
సీతా నామ వరారోహా యాం త్వం హర్తుమిహేచ్ఛసి ||

5

కథం రాజా స్థితో ధర్మే పరదారాన్ పరామృశేత్ |
రక్షణీయా విశేషేణ రాజదారా మహాబలః ||

6

నివర్తయ మతిం నీచాం పరదారాభిమర్శనాత్ |
న తత్ సమాచరేద్ధీరో యత్పరోఽస్య విగర్హయేత్ ||

7

యథాఽఽత్మనస్తథాన్యేషాం దారా రక్ష్యా విపశ్చితా |
ధర్మమర్థం చ కామం చ శిష్టాః శాస్త్రేష్వనాగతమ్ ||

8

వ్యవస్యంతి న రాజానో ధర్మం పౌలస్త్యనందన |
రాజా ధర్మశ్చ కామశ్చ ద్రవ్యాణాం చోత్తమో నిధిః ||

9

ధర్మః శుభం వా పాపం వా రాజమూలం ప్రవర్తతే |
పాపస్వభావశ్చపలః కథం త్వం రక్షసాం వర ||

10

ఐశ్వర్యమభిసంప్రాప్తో విమానమివ దుష్కృతిః |
కామం స్వభావో యో యస్య న శక్యః పరిమార్జితుమ్ ||

11

న హి దుష్టాత్మనామార్యమావసత్యాలయే చిరమ్ |
విషయే వా పురే వా తే యదా రామో మహాబలః ||

12

నాపరాధ్యతి ధర్మాత్మా కథం తస్యాపరాధ్యసి |
యది శూర్పణఖాహేతోర్జస్థానగతః ఖరః ||

13

అతివృత్తో హతః పూర్వం రామేణాక్లిష్టకర్మణా |
అత్ర బ్రూహి యథాతత్త్వం కో రామస్య వ్యతిక్రమః ||

14

యస్య త్వం లోకనాథస్య భార్యాం హృత్వా గమిష్యసి |
క్షిప్రం విసృజ వైదహీం మా త్వా ఘోరేణ చక్షుషా ||

15

దహేద్దహనభూతేన వృత్రమింద్రాశనిర్యథా |
సర్పమాశీవిషం బద్ధ్వా వస్త్రాంతే నావబుద్ధ్యసే ||

16

గ్రీవాయాం ప్రతిముక్తం చ కాలపాశం న పశ్యసి |
స భారః సౌమ్య భర్తవ్యో యో నరం నావసాదయేత్ ||

17

తదన్నమపి భోక్తవ్యం జీర్యతే యదనామయమ్ |
యత్కృత్వా న భవేద్ధర్మో న కీర్తిర్న యశో భువి ||

18

శరీరస్య భవేత్ ఖేదః కస్తత్కర్మ సమాచరేత్ |
షష్టిర్వర్షసహస్రాణి మమ జాతస్య రావణ ||

19

పితృపైతామహం రాజ్యం యథావదనుతిష్ఠతః |
వృద్ధోఽహం త్వం యువా ధన్వీ సశరః కవచీ రథీ ||

20

తథాఽప్యాదాయ వైదేహీం కుశలీ న గమిష్యసి |
న శక్తస్త్వం బలాద్ధర్తుం వైదేహీం మమ పశ్యతః ||

21

హేతుభిర్న్యాయసంయుక్తైర్ధ్రువాం వేదశ్రుతీమివ |
యుధ్యస్వ యది శూరోఽసి ముహూర్తం తిష్ఠ రావణ ||

22

శయిష్యసే హతో భూమౌ యథా పూర్వం ఖరస్తథా |
అసకృత్సంయుగే యేన నిహతా దైత్యదానవాః ||

23

న చిరాచ్చీరవాసాస్త్వాం రామో యుధి వధిష్యతి |
కిం ను శక్యం మయా కర్తుం గతౌ దూరం నృపాత్మజౌ ||

24

క్షిప్రం త్వం నశ్యసే నీచ తయోర్భీతో న సంశయః |
న హి మే జీవమానస్య నయిష్యసి శుభామిమామ్ ||

25

సీతాం కమలపత్రాక్షీం రామస్య మహిషీం ప్రియామ్ |
అవశ్యం తు మయా కార్యం ప్రియం తస్య మహాత్మనః ||

26

జీవితేనాపి రామస్య తథా దశరథస్య చ |
తిష్ఠ తిష్ఠ దశగ్రీవ ముహూర్తం పశ్య రావణ ||

27

యుద్ధాతిథ్యం ప్రదాస్యామి యథాప్రాణం నిశాచర |
వృంతాదివ ఫలం త్వాం తు పాతయేయం రథోత్తమాత్ ||

28

ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయే ఆదికావ్యే అరణ్యకాండే పంచాశః సర్గః ||

Aranya Kanda Sarga 50 Meaning In Telugu

రావణుడు సీతను అపహరించుకొని వెళ్లే సమయంలో జటాయువు ఒక వట వృక్షము మీద నిద్రపోతున్నాడు. సీత అరుపులు, రావణుని హుంకారములు విని జటాయువు నిద్రలేచాడు. జటాయువుకు ఏం జరుగుతుందో అర్థం అయింది. వెంటనే ఎగురుతూ పోయి రావణుని రథం మీద వాలాడు. రాముడు తన రథం ఆపాడు. అప్పుడు జటాయువు రావణునితో ఇలా అన్నాడు.

“రావణా! నేను నిత్యసత్యవ్రతుడను. నా పేరుజటాయువు. నేను గరుడ వంశజుడను. మహా బలిశాలిని. రాముడు అయోధ్యాధి పతి దశరథుని కుమారుడు. ముల్లోకములచేత పూజింపబడేవాడు. ఈమె రాముని భార్య పేరు సీత.

నీవు ధర్మమార్గంలో పయనించే మహారాజువు. అటువంట “నీవు ఇతరుల భార్యలను అపహరించ వచ్చునా! ముఖ్యముగా సాటి రాజుల భార్యలను గౌరవించాలి. ఆపదలలో ఉంటే రక్షించాలి కానీ, నీ లాగా అపహరించకూడదు. అదే లోక ధర్మము. కాబట్టి ఇతరుల భార్యల మీద ఉన్న నీ కోరికను మానుకో. ఇది నీ వంటి ధర్మాత్ములు చేయదగ్గపనికాదు. నీ భార్యను ఇతరులు అపహరిస్తుంటే నువ్వు ఎలా రక్షించుకుంటావో, అలాగే ఇతరుల భార్యలను ఎవరైనా అపహరిస్తుంటే నువ్వు రక్షించాలి. కానీ, నువ్వే ఇతరుల భార్యలను అపహరించడం తప్పు కదా! అలాంటి తప్పు చేయకు. ఇతరులు నిన్ను నిందించే పని చేయడం తప్పు కదా!

రావణా! సామాన్యులు ధర్మము, అర్థము, కామము వీటి ఆచరణలో సందేహము కలిగినపుడు, రాజు ఏం చేస్తాడో దానినే అనుసరిస్తారు. కాబట్టి రాజు తన ప్రజలకు ఆదర్శప్రాయుడుగా ఉండాలి. అటువంటి రాజువైన నీవే ఇటువంటి నిందార్హమైన పని చేస్తే, నీ ప్రజలు ఎవరిని అనుసరించాలి. ఆలోచించు.

ఓ రాక్షస రాజా! నీవు నిరంతర పరకాంతాబిలాషివే. చపలచిత్తుడివే. నీకు రాజ్యాధికారము, లంకాధిపత్యము ఎలా లభించింది అని సందేహముగా ఉంది. దీనిని బట్టి చూడ నీది దుష్టస్వభావము అని స్పష్టంగా తెలుస్తూ ఉంది. నీకు పుణ్యకార్యములు చేయడం తెలిసినట్టు లేదు. అందుకే పాపపు పనులలో నిమగ్నుడవై ఉన్నావు.

పోనీ, నీకు ఎవరైనా అపకారము చేస్తే వారికి అపకారం చేయడం లోక ధర్మము. ఎక్కడో అరణ్యములో ఆకులు అలములు తింటూ కాలం గడుపుతున్న రాముడు, లంకలో ఉన్న నీకు ఎలాంటి అపకారమూ చేయలేదే? అటువంటప్పుడు నీవు రాముని భార్యను ఎందుకు అపహరిస్తున్నావు? అతని పట్ల ఎందుకు అపరాధము చేస్తున్నావు?

నీ సోదరులు ఖరుని దూషణుని చంపాడు అని కదా నీ వాదన. కాని వారిని ఎందుకు చంపాడు. శూర్పణఖ పోయి, వారిని రాముని మీదికి యుద్ధానికి పురికొల్పింది. రాముడు ఒక్కడు. వారు 14,000 మంది. రాముడు ఏం చేస్తాడు. యుద్ధం చేసాడు. యుద్ధంలో వారు చచ్చారు. అందులో రాముని తప్పు ఏముంది? రాముడు మీ మీదికి యుద్ధానికి కాలు దువ్వలేదు కదా! మరి ఎందుకు రాముని భార్యను అపహరిస్తున్నావు. కాబట్టి వెంటనే సీతను వదిలిపెట్టు. లేకపోతే రాముని బాణములకు ఆహుతి అవుతావు. ఈ సీతాపహరణంతో నీవు త్రాచుపామును కొంగున కట్టుకొని తిరుగు తున్నావు. నీ మెడకు చుట్టుకొని ఉన్న కాలపాశమును నీవు గుర్తించడం లేదు.

ఓ రావణా! సాధారణంగా మనకు అలవి అయిన పనులే మనం చేయాలి. మనకు జీర్ణం అయ్యే పదార్థాలే మనం తినాలి. అలాగే ధర్మవిరుద్ధమైనవి, అపకీర్తిని తెచ్చిపెట్టేవి అయిన పనులు మనం చేయకూడదు కదా! రావణా! నా సంగతి నీకు తెలుసుగా! నేను పుట్టి 60,000 సంవత్సరములు అయింది. నేను వృద్ధుడను. కాని నీవు యువకుడవు. నేను నిరాయుధుడను. నీవు సాయుధుడవు. అయినా నేను నిన్ను సీతను తీసుకొని పోనీయను. అడ్డుకుంటాను. నా ఉండగా నీవు సీతను తీసుకొని పోవడానికి వీలు లేదు. నీవు శూరుడవు అయితే నాతో యుద్ధం చెయ్యి. నిన్ను ఖరుడు పోయిన చోటికే పంపుతాను.

నీవు ఎంతో మందిని చంపి ఉంటావు. కానీ ఇప్పుడు రాముడు నిన్ను చంపగలడు. రాముడు లక్ష్మణుడు ఇక్కడ ఉంటే నీ మరణం ఈ క్షణము సంభవించి ఉండేది. వాళ్లు ఇక్కడ లేకపోబట్టి బతికిపోయావు. చేతనైతే వారు వచ్చేదాకా ఉండి వారితో యుద్ధం చెయ్యి అంతేగానీ, వారు లేనప్పుడు సీతను అపహరించడం వీరత్వము అనిపించుకోదు.

నేను జీవించి ఉండగా నీవు సీతను తీసుకొని ఒక్క అడుగు కూడా ముందుకు కదలలేవు. నా ప్రాణాలు ఒడ్డి అయిన సరే నేను సీతను కాపాడతాను. రా! నాతో యుద్ధానికి రా! నిన్ను ఈ క్షణమే నీ రథం నుండి కిందకు పడదోస్తాను.” అని వీరోచితంగా పలికాడు జటాయువు.

శ్రీమద్రామాయణము
అరణ్యకాండము ఏబదవ సర్గ సంపూర్ణము
ఓం తత్సత్థాం తత్సత్ ఓం తత్సత్.

అరణ్యకాండ ఏకపంచాశః సర్గః (51) >>

Ayodhya Kanda Sarga 59 In Telugu – అయోధ్యాకాండ ఏకోనషష్ఠితమః సర్గః

Ayodhya Kanda Sarga 59

అయోధ్యాకాండ ఏకోనషష్ఠితమః సర్గలో, భరతుడు రాముని వనవాసం ముగించి తిరిగి రప్పించడానికి పతినిశ్చయంతో చిత్త పెట్టి, అయోధ్య నుండి చిత్తర్కూటం బయలుదేరి వెళతాడు. తనతో పాటు మంత్రి, సైనికులు, శ్రేయోభిలాషులు కూడా ఉంటారు. ఈ ప్రయాణంలో భరతుడు రాముని నిరాకరణ భయంతో, అనేక ఆలోచనలతో కృంగిపోతాడు. మార్గమధ్యంలో గంగానదిని చేరుకుని, తన ప్రయాణం సాఫల్యం కోసం ప్రార్థిస్తాడు. ఈ సర్గలో భరతుడి రాముని పట్ల ప్రేమ, ఆత్మీయత, ఆతని పట్టుదలతో రాముని తిరిగి తీసుకురావాలని ప్రదర్శించబడతాయి. భరతుడి కర్తవ్యనిష్ఠ, తమ్ముడిపై ఉన్న భావోద్వేగాలు స్పష్టంగా ప్రతిఫలిస్తాయి.

దశరథవిలాపః

మమ త్వశ్వా నివృత్తస్య న ప్రావర్తంత వర్త్మని |
ఉష్ణమశ్రు విముంచంతః రామే సంప్రస్థితే వనమ్ || ౧ ||

ఉభాభ్యాం రాజ పుత్రాభ్యామథ కృత్వాఽహమంజలిమ్ |
ప్రస్థితః రథమాస్థాయ తద్దుఃఖమపి ధారయన్ || ౨ ||

గుహేన సార్ధం తత్రైవ స్థితోఽస్మి దివసాన్ బహూన్ |
ఆశయా యది మాం రామః పునః శబ్దాపయేదితి || ౩ ||

విషయే తే మహారాజ రామవ్యసనకర్శితాః |
అపి వృక్షాః పరిమ్లానః సపుష్పాంకుర కోరకాః || ౪ ||

ఉపతప్తోదకా నద్యః పల్వలాని సరాంసి చ |
పరిశుష్కుపలాశాని వనాన్యుపవనాని చ || ౫ ||

న చ సర్పంతి సత్త్వాని వ్యాలా న ప్రసరంతి చ |
రామ శోకాభిభూతం తన్నిష్కూజమభవద్వనమ్ || ౬ ||

లీన పుష్కరపత్రాశ్చ నరేంద్ర కలుషోదకాః |
సంతప్త పద్మాః పద్మిన్యో లీనమీనవిహంగమాః || ౭ ||

జలజాని చ పుష్పాణి మాల్యాని స్థలజాని చ |
నాద్య భాంత్యల్పగంధీని ఫలాని చ యథాపురమ్ || ౮ ||

అత్రోద్యానాని శూన్యాని ప్రలీనవిహగాని చ |
న చాభిరామానారామాన్ పశ్యామి మనుజర్షభ || ౯ ||

ప్రవిశంతమయోధ్యాం మాం న కశ్చిదభినందతి |
నరా రామమపశ్యంతర్నిశ్వసంతి ముహుర్ముహుః || ౧౦ ||

దేవ రాజరథం దృష్ట్వా వినా రామమిహాగతమ్ |
దుఃఖాదశ్రుముఖః సర్వో రాజమార్గగతో జనః || ౧౧ ||

హర్మ్యైః విమానైః ప్రాసాదైః అవేక్ష్య రథమాగతమ్ |
హాహాకారకృతా నార్యో రామాదర్శన కర్శితాః || ౧౨ ||

ఆయతైః విమలైర్నేత్రైః అశ్రువేగపరిప్లుతైః |
అన్యోన్యమభివీక్షంతే వ్యక్తమార్తతరాః స్త్రియః || ౧౩ ||

నామిత్రాణాం న మిత్రాణాముదాసీన జనస్య చ |
అహమార్తతయా కంచిత్ విశేషముపలక్షయే || ౧౪ ||

అప్రహృష్ట మనుష్యా చ దీననాగతురంగమా |
ఆర్తస్వరపరిమ్లానా వినిశ్వసితనిస్వనా || ౧౫ ||

నిరానందా మహారాజ రామ ప్రవ్రాజనాతురా |
కౌసల్యా పుత్రహీనేవ అయోధ్యా ప్రతిభాతి మా || ౧౬ ||

సూతస్య వచనం శ్రుత్వా వాచా పరమదీనయా |
బాష్పోపహతయా రాజా తం సూతమిదమబ్రవీత్ || ౧౭ ||

కైకేయ్యా వినియుక్తేన పాపాభిజన భావయా |
మయా న మంత్రకుశలైః వృద్ధైః సహ సమర్థితమ్ || ౧౮ ||

న సుహృద్భిర్న చామాత్యైః మంత్రయిత్వా చ నైగమైః |
మయాఽయమర్థః సమ్మోహాత్ స్త్రీ హేతోః సహసా కృతః || ౧౯ ||

భవితవ్యతయా నూనమిదం వా వ్యసనం మహత్ |
కులస్యాస్య వినాశాయ ప్రాప్తం సూత యదృచ్ఛయా || ౨౦ ||

సూత యద్యస్తి తే కించిత్ మయా తు సుకృతం కృతమ్ |
త్వం ప్రాపయాశు మాం రామం ప్రాణాః సంత్వరయంతి మామ్ || ౨౧ ||

యద్యద్యాపి మమైవాజ్ఞా నివర్తయతు రాఘవమ్ |
న శక్ష్యామి వినా రామం ముహూర్తమపి జీవితుమ్ || ౨౨ ||

అథవాఽపి మహాబాహుర్గతో దూరం భవిష్యతి |
మామేవ రథమారోప్య శీఘ్రం రామాయ దర్శయ || ౨౩ ||

వృత్తదంష్ట్రో మహేష్వాసః క్వాసౌ లక్ష్మణపూర్వజః |
యది జీవామి సాధ్వేనం పశ్యేయం సీతయా సహ || ౨౪ ||

లోహితాక్షం మహాబాహుమాముక్త మణికుండలమ్ |
రామం యది న పశ్యాయం గమిష్యామి యమ క్షయమ్ || ౨౫ ||

అతో ను కిం దుఃఖతరం యోఽహమిక్ష్వాకునందనమ్ |
ఇమామవస్థామాపన్నో నేహ పశ్యామి రాఘవమ్ || ౨౬ ||

హా రామ రామానుజ హా హా వైదేహి తపస్వినీ |
న మాం జానీత దుఃఖేన మ్రియమాణమనాథవత్ || ౨౭ ||

స తేన రాజా దుఃఖేన భృశమర్పితచేతనః |
అవగాఢః సుదుష్పారం శోకసాగమబ్రవీత్ || ౨౮ ||

రామశోకమహాభోగః సీతావిరహపారగః |
శ్వసితోర్మిమహావర్తో బాష్పఫేనజలావిలః || ౨౯ ||

బాహువిక్షేపమీనౌఘో విక్రందితమహాస్వనః |
ప్రకీర్ణకేశశైవాలః కైకేయీవడవాముఖః || ౩౦ ||

మమాశ్రువేగప్రభవః కుబ్జావాక్యమహాగ్రహః |
వరవేలో నృశంసాయాః రామప్రవ్రాజనాయతః || ౩౧ ||

యస్మిన్ బత నిమగ్నోఽహం కౌసల్యే రాఘవం వినా |
దుస్తరః జీవతా దేవి మయాఽయం శోకసాగరః || ౩౨ ||

అశోభనం యోఽహమిహాద్య రాఘవమ్
దిదృక్షమాణో న లభే సలక్ష్మణమ్-
-ఇతీవ రాజా విలపన్ మహాయశః
పపాత తూర్ణం శయనే స మూర్చితః || ౩౩ ||

ఇతి విలపతి పార్థివే ప్రణష్టే
కరుణతరం ద్విగుణం చ రామహేతోః |
వచనమనునిశమ్య తస్య దేవీ
భయమగమత్ పునరేవ రామమాతా || ౩౪ ||

ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయే ఆదికావ్యే అయోధ్యాకాండే ఏకోనషష్ఠితమః సర్గః || ౫౯ ||

Ayodhya Kanda Sarga 59 Meaning In Telugu

సుమంత్రుడు చెప్పిన మాటలను శ్రద్ధగా విన్నాడు దశరథుడు. “సుమంత్రా! ఇంతేనా! వారు ఇంక ఏమీ అనలేదా! పోనీలే. తరువాత ఏమి జరిగిందీ వివరంగాచెప్పు.” అని అడిగాడు. సుమంత్రుడు తరువాత జరిగిన విషయాలు ఇలా చెప్పసాగాడు.

“మహారాజా! రామలక్ష్మణులు తమ వెంట్రుకలకు మర్రిపాలు పూసుకొని జడలు కట్టుకున్నారు. వారు గంగానదిని దాటి ప్రయాగ క్షేత్రము వైపు వెళ్లారు. లక్ష్మణుడు ముందు నడుస్తుంటే, సీతమధ్య నడుస్తుంటే, రాముడు వెనక నడుస్తూ వారు వెళ్లిపోయారు. నేను వారు వెళ్లిన వంక చూస్తూ వారు కనుమరుగు కాగానే వెనుకకు తిరిగి వచ్చాను.

రాముడు తన మనసు మార్చుకొని వెనకుకు వస్తాడేమో అని మూడురోజులు గుహుడు ఉన్నచోట ఉండి పోయాను. కాని రాముడు తిరిగిరాలేదు. ఇంక చేసేది లేక వెనకకు తిరిగివచ్చాను. దారిలో ఉన్న ఉద్యానవనములు కూడా రాముని వియోగమునకు శోకిస్తున్నాయా అన్నట్టు వాడిపోయి ఉన్నాయి.

నేను అయోధ్యలో ప్రవేశించగానే రామునికోసరం అయోధ్యా ప్రజలు విడిచే నిట్టూర్పులు వినబడ్డాయి. రాజవీధులు నిర్మానుష్యంగా ఉన్నాయి. మేడమీద నిలబడి ఉన్న స్త్రీలు, నేను రాముని లేని రథమును తీసుకొని రావడం చూచి రోదించడం స్వయంగా చూచాను. రామునికి శత్రువులు కూడా రాముని వంటి శత్రువు మనకు దొరకడని దు:ఖించడం చూచాను.” అని అన్నాడు సుమంత్రుడు.

ఆమాటలు విన్న దశరథుడు సుమంత్రునితో ఇలాఅన్నాడు. “సుమంత్రా! నిజమేనయ్యా. కైక వరములు కోరినదే తడవుగా నేను ఎవరినీ సంప్రదించకుండా ఆ వరాలు ఇవ్వడం వలన ఎంతటి తీవ్రపరిణామాలు వస్తాయో ఊహించకుండా, ఆ వరాలు ఇచ్చేసాను. ఇది నేను చేసినఘోరమైన తప్పు. నేను వృద్ధులైన వారితో ఆలోచించి నిర్ణయం తీసుకొని ఉండాల్సింది. నా తొందరపాటుకు ఫలితం అనుభవిస్తున్నాను. నేను కాదు అయోధ్య అంతా అనుభవిస్తూ ఉంది. దీని కంతటికీ కారణము నా కాముకత్వము. అదే నా వంశనాశనానికి కారణమయింది.

సుమంత్రా! నాకు ఒక సాయం చెయ్యి. నన్ను రాముని వద్దకు తీసుకొని వెళ్లు. లేకపోతే నీవు అన్నా వెళ్లి రాముని వెనకకు తీసుకొని రా. నా ఆజ్ఞను రాముడు పాలించనవసరం లేదని చెప్పి తీసుకొని రా. నీ మాట వినడు అనుకుంటే నాకు దారి చూపించు. నేనే వెళతాను. నేను వెంటనే నా రాముని చూడాలి. లేకపోతే నా దేహంలో ప్రాణములు నిలవడం కష్టం. ఇలాగే ఇక్కడే ఉంటే నేను మరణించడం తథ్యం. నేను అనాధగా మరణించాను అన్న విషయం నా రామునికి ఎలా తెలుస్తుంది? ఎవరు చెబుతారు. ఏమో ఏమవుతుందో!” అంటూ బిగ్గరగా ఏడుస్తూ ఆసనం మీద పడిపోయాడు దశరథుడు.

శ్రీమద్రామాయణము
అయోధ్యాకాండము ఏబదితొమ్మిదవ సర్గ సంపూర్ణము
ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్.

అయోధ్యాకాండ షష్ఠితమః సర్గః (60) >>

Ayodhya Kanda Sarga 60 In Telugu – అయోధ్యాకాండ షష్ఠితమః సర్గః

Ayodhya Kanda Sarga 60

అయోధ్యాకాండ షష్ఠితమః సర్గలో, భరతుడు, తన మంత్రులతో మరియు సైనికులతో కలిసి చిత్తర్కూటానికి చేరుకుంటాడు. అక్కడ అతను రాముని ఆశ్రమానికి చేరుకొని, రాముడు, సీత, లక్ష్మణులను కలుస్తాడు. భరతుడు రాముని పాదాలపై పడి, అయోధ్యకు తిరిగి రావలసిందిగా ప్రార్థిస్తాడు. రాముడు తన తండ్రి వాగ్దానం పాటించాల్సిన కర్తవ్యం చెప్పి, తిరస్కరిస్తాడు. భరతుడు ఎంతో దుఃఖంతో, వనవాసం కొనసాగించాల్సిన అవసరం పట్ల బాధతో ఉంటుంది. ఈ సర్గలో, భరతుడి రాముడి పట్ల ప్రేమ, భక్తి, విధేయత, మరియు రాముని ధర్మపాలన ప్రధానాంశాలు. భరతుడి విన్నపాన్ని రాముడు తిరస్కరించడం, భరతుడి ఆవేదనను మరింతగా వ్యాక్యానిస్తుంది.

కౌసల్యాసమాశ్వాసనమ్

తతః భూతోపసృష్టేవ వేపమానా పునః పునః |
ధరణ్యాం గత సత్త్వేవ కౌసల్యా సూతమబ్రవీత్ || ౧ ||

నయ మాం యత్ర కాకుత్స్థః సీతా యత్ర చ లక్ష్మణః |
తాన్ వినా క్షణమప్యత్ర జీవితుం నోత్సహే హ్యహమ్ || ౨ ||

నివర్తయ రథం శీఘ్రం దండకాన్నయ మామపి |
అథ తాన్నానుగచ్ఛామి గమిష్యామి యమక్షయమ్ || ౩ ||

బాష్ప వేగోపహతయా స వాచా సజ్జమానయా |
ఇదమాశ్వాసయన్ దేవీం సూతః ప్రాంజలిరబ్రవీత్ || ౪ ||

త్యజ శోకం చ మోహం చ సంభ్రమం దుఃఖజం తథా |
వ్యవధూయ చ సంతాపం వనే వత్స్యతి రాఘవః || ౫ ||

లక్ష్మణశ్చాపి రామస్య పాదౌ పరిచరన్ వనే |
ఆరాధయతి ధర్మజ్ఞః పరలోకం జితేంద్రియః || ౬ ||

విజనేఽపి వనే సీతా వాసం ప్రాప్య గృహేష్వివ |
విస్రంభం లభతేఽభీతా రామే సంన్యస్తమానసా || ౭ ||

నాస్యా దైన్యం కృతం కించిత్ సుసూక్ష్మమపి లక్ష్యతే |
ఉచితేవ ప్రవాసానాం వైదేహీ ప్రతిభాతి మా || ౮ ||

నగరోపవనం గత్వా యథా స్మ రమతే పురా |
తథైవ రమతే సీతా నిర్జనేషు వనేష్వపి || ౯ ||

బాలేవ రమతే సీతా బాలచంద్రనిభాననా |
రామా రామే హ్యదీనాత్మా విజనేఽపి వనే సతీ || ౧౦ ||

తద్గతం హృదయం హ్యస్యాస్తదధీనం చ జీవితమ్ |
అయోధ్యాఽపి భవేత్తస్యాః రామహీనా తథా వనమ్ || ౧౧ ||

పరి పృచ్ఛతి వైదేహీ గ్రామాంశ్చ నగరాణి చ |
గతిం దృష్ట్వా నదీనాం చ పాదపాన్ వివిధానపి || ౧౨ ||

రామం హి లక్ష్మణం వాఽపి పృష్ట్వా జానాతి జానకీ |
అయోధ్యాక్రోశమాత్రే తు విహారమివ సంశ్రితా || ౧౩ ||

ఇదమేవ స్మరామ్యస్యాః సహసైవోపజల్పితమ్ |
కైకేయీసంశ్రితం వాక్యం నేదానీం ప్రతిభాతి మా || ౧౪ ||

ధ్వంసయిత్వా తు తద్వాక్యం ప్రమాదాత్పర్యుపస్థితమ్ |
హ్లదనం వచనం సూతో దేవ్యా మధురమబ్రవీత్ || ౧౫ ||

అధ్వనా వాత వేగేన సంభ్రమేణాతపేన చ |
న విగచ్ఛతి వైదేహ్యాశ్చంద్రాంశు సదృశీ ప్రభా || ౧౬ ||

సదృశం శతపత్రస్య పూర్ణ చంద్రోపమ ప్రభమ్ |
వదనం తద్వదాన్యాయాః వైదేహ్యా న వికంపతే || ౧౭ ||

అలక్తరసరక్తాభౌ అలక్తరసవర్జితౌ |
అద్యాపి చరణౌ తస్యాః పద్మకోశసమప్రభౌ || ౧౮ ||

నూపురోద్ఘుష్ట హేలేవ ఖేలం గచ్ఛతి భామినీ |
ఇదానీమపి వైదేహీ తద్రాగాన్న్యస్తభూషణా || ౧౯ ||

గజం వా వీక్ష్య సింహం వా వ్యాఘ్రం వా వనమాశ్రితా |
నాహారయతి సంత్రాసం బాహూ రామస్య సంశ్రితా || ౨౦ ||

న శోచ్యాస్తే న చాత్మానః శోచ్యో నాపి జనాధిపః |
ఇదం హి చరితం లోకే ప్రతిష్ఠాస్యతి శాశ్వతమ్ || ౨౧ ||

విధూయ శోకం పరిహృష్టమానసా
మహర్షియాతే పథి సువ్యవస్థితాః |
వనే రతా వన్యఫలాశనాః పితుః
శుభాం ప్రతిజ్ఞాం పరిపాలయంతి తే || ౨౨ ||

తథాఽపి సూతేన సుయుక్తవాదినా
నివార్యమాణా సుత శోకకర్శితా |
న చైవ దేవీ విరరామ కూజితాత్
ప్రియేతి పుత్రేతి చ రాఘవేతి చ || ౨౩ ||

ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయే ఆదికావ్యే అయోధ్యాకాండే షష్ఠితమః సర్గః || ౬౦ ||

ఇంతలో కౌసల్య సుమంత్రుని చూచి ఏడుస్తూ ఇలా అంది. “సుమంత్రా! నేను రాముని విడిచి ఒక్క క్షణం కూడా ఉండలేను. నన్ను కూడా రాముని వద్దకు తీసుకొనిపో. నీవు నన్ను రాముని వద్దకు తీసుకొని పోతావా లేక నన్ను యమలోకానికి పొమ్మంటావా నువ్వే చెప్పు. రథమును వెనక్కు మరల్చు.” అని ఆవేశంతో పలికింది కౌసల్య.

అప్పుడు సుమంత్రుడు చేతులు జోడించి ఇలా అన్నాడు. “అమ్మా! మీరు శోకమును వదిలిపెట్టండి. రాముడికి అడవులలో ఏ కష్టమూ రాదు. లక్ష్మణుడు రాముని పక్కన ఉండగా రామునికి ఏలోటూ రాదు. ఇంక సీత కూడా ఇక్కడ ఉన్నట్టే అక్కడ కూడా ఉంది. ఏ మాత్రం భయం బాధ పడటం లేదు. భర్తతో సంతోషంగా ఉంది. ఇక్కడ ఉద్యానవనములలో ఎలా విహరిస్తూ ఉందో అడవులలో కూడా అలాగే విహరిస్తూ ఉంది. సీత తనకు ఇచ్చిన ఆభరణములు ధరించి ఎంతో ఉల్లాసంగా ఉద్యానవనములో తిరుగుతున్నట్టు అడవులలో విహరిస్తూ ఉంది. ఆమెలో ఆత్మ విశ్వాసము కనపడుతూ ఉంది. ఏ మాత్రం దు:ఖము కనపడటం లేదు.

సీత హృదయము ఎల్లప్పుడూ రాముని యందే లగ్నం అయి ఉంది. రాముడు ఎక్కడ ఉంటే అదే ఆమెకు అయోధ్య. రాముడు లేని అయోధ్య సీతకు అడవులతో సమానమే. కాబట్టి మనము రామ లక్ష్మణుల గురించి గానీ సీత గురించి గానీ శోకించనవసరము లేదు. ఇంక సీత కైకను గురించి ఏమేమో అన్నది కానీ నాకు గుర్తు లేదు. కానీ సీతారామలక్ష్మణులు మాత్రం ఎంతో ఉల్లాసంగా ఉన్నారు అని మాత్రం చెప్పగలను.” అని సుమంత్రుడు పరి పరి విధాలుగా ఓదారుస్తున్నా కౌసల్య తన దు:ఖము మానలేదు. రామా రామా అని పలవరిస్తూ ఉంది.

శ్రీమద్రామాయణము
అయోధ్యాకాండము అరువదవ సర్గ సంపూర్ణము
ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్.

అయోధ్యాకాండ ఏకషష్ఠితమః సర్గః (61) >>

Ayodhya Kanda Sarga 58 In Telugu – అయోధ్యాకాండ అష్టపంచాశః సర్గః

Ayodhya Kanda Sarga 58

అయోధ్యాకాండ అష్టపంచాశః సర్గంలో, భరతుడు, వసిష్ఠ మహర్షి సహాయం తీసుకొని, తన తండ్రి దశరథ మహారాజు అంత్యక్రియలు నిర్వహించేందుకు సిద్ధమవుతాడు. భరతుడు ఎంతో దుఃఖంలో ఉంటాడు, కానీ తండ్రి కర్తవ్యం అనుసరించేందుకు కృతనిశ్చయంతో ఉంటాడు. వసిష్ఠ మహర్షి నేతృత్వంలో దశరథ మహారాజు అంత్యక్రియలు నిర్వహించబడతాయి. రాముని తలచుకొని, భరతుడు మరింత దుఃఖంలో మునిగిపోతాడు. తండ్రికి తగినంత గౌరవం ఇవ్వాలని భరతుడు పట్టుదలతో ఉంటుంది. ఈ సర్గలో, భరతుడు తండ్రి మరణాన్ని ఎలా స్వీకరించాడో, తన బాధను ఎలా పక్కన పెట్టి, కర్తవ్యాన్ని నెరవేర్చాడో చూపిస్తుంది.

రామసందేశాఖ్యానమ్

ప్రత్యాశ్వస్తః యదా రాజా మోహాత్ ప్రత్యాగతః పునః |
అథాఽఽజుహావ తం సూతం రామవృత్తాంతకారణాత్ || ౧ ||

తదా సూతో మహారాజం కృతాంజలిరుపస్థితః|
రామమేవానుశోచంతం దుఃఖశోకసమన్వితమ్ || ౨ ||

వృద్ధం పరమ సంతప్తం నవగ్రహమివ ద్విపమ్ |
వినిఃశ్వసంతం ధ్యాయంతమస్వస్థమివ కుంజరమ్ || ౩ ||

రాజా తు రజసా ధూతం ధ్వస్తాంగం సముపస్థితమ్ |
అశ్రుపూర్ణముఖం దీనమువాచ పరమార్తవత్ || ౪ ||

క్వ ను వత్స్యతి ధర్మాత్మా వృక్ష మూలముపాశ్రితః |
సోఽత్యంతసుఖితః సూత కిమశిష్యతి రాఘవః || ౫ ||

దుఃఖస్యానుచితో దుఃఖం సుమంత్ర శయనోచితః |
భూమిపాలాత్మజో భూమౌ శేతే కథమనాథవత్ || ౬ ||

యం యాంతమనుయాంతి స్మ పదాతిరథకుంజరాః |
స వత్స్యతి కథం రామః విజనం వనమాశ్రితః || ౭ ||

వ్యాలైః మృగైః ఆచరితం కృష్ణసర్పనిషేవితమ్ |
కథం కుమారౌ వైదేహ్యా సార్ధం వనముపస్థితౌ || ౮ ||

సుకుమార్యా తపస్విన్యా సుమంత్ర సహ సీతయా |
రాజపుత్రౌ కథం పాదైః అవరుహ్య రథాద్గతౌ || ౯ ||

సిద్ధార్థః ఖలు సూత త్వం యేన దృష్టౌ మమాత్మజౌ |
వనాంతం ప్రవిశంతౌ తౌ అశ్వినావివ మందరమ్ || ౧౦ ||

కిమువాచ వచో రామః కిమువాచ చ లక్ష్మణః |
సుమంత్ర వనమాసాద్య కిమువాచ చ మైథిలీ || ౧౧ ||

ఆసితం శయితం భుక్తం సూత రామస్య కీర్తయ |
జీవిష్యామ్యహమేతేన యయాతిరివ సాధుషు || ౧౨ ||

ఇతి సూతో నరేంద్రేణ చోదితః సజ్జమానయా |
ఉవాచ వాచా రాజానం సబాష్పపరిరబ్ధయా || ౧౩ ||

అబ్రవీన్మాం మహారాజ ధర్మమేవానుపాలయన్ |
అంజలిం రాఘవః కృత్వా శిరసాఽభిప్రణమ్య చ || ౧౪ ||

సూత మద్వచనాత్తస్య తాతస్య విదితాత్మనః |
శిరసా వందనీయస్య వంద్యౌ పాదౌ మహాత్మనః || ౧౫ ||

సర్వమంతః పురం వాచ్యం సూత మద్వచనాత్త్వయా |
ఆరోగ్యమవిశేషేణ యథాఽర్హం చాభివాదనమ్ || ౧౬ ||

మాతా చ మమ కౌసల్యా కుశలం చాభివాదనమ్ |
అప్రమాదం చ వక్తవ్యా బ్రూయాశ్చైనామిదం వచః || ౧౭ ||

ధర్మనిత్యా యథాకాలమగ్న్యగారపరా భవ |
దేవి దేవస్య పాదౌ చ దేవవత్ పరిపాలయ || ౧౮ ||

అభిమానం చ మానం చ త్యక్త్వా వర్తస్వ మాతృషు |
అనురాజానమార్యాం చ కైకేయీమంబ కారయ || ౧౯ ||

కుమారే భరతే వృత్తిర్వర్తితవ్యా చ రాజవత్ |
అర్థజ్యేష్ఠా హి రాజానో రాజధర్మమనుస్మర || ౨౦ ||

భరతః కుశలం వాచ్యః వాచ్యో మద్వచనేన చ |
సర్వాస్వైవ యథాన్యాయం వృత్తిం వర్తస్వ మాతృషు || ౨౧ ||

వక్తవ్యశ్చ మహాబాహురిక్ష్వాకు కులనందనః |
పితరం యౌవరాజ్యస్థో రాజ్యస్థమనుపాలయ || ౨౨ ||

అతిక్రాంతవయా రాజా మాస్మైనం వ్యవరోరుధః |
కుమారరాజ్యే జీవత్వం తస్యైవాజ్ఞాప్రవర్తనాత్ || ౨౩ ||

అబ్రవీచ్చాపి మాం భూయో భృశమశ్రూణి వర్తయన్ |
మాతేవ మమ మాతా తే ద్రష్టవ్యా పుత్రగర్ధినీ || ౨౪ ||

ఇత్యేవం మాం మహారాజ బృవన్నేవ మహాయశాః |
రామః రాజీవ తామ్రాక్షో భృశమశ్రూణ్యవర్తయత్ || ౨౫ ||

లక్ష్మణస్తు సుసంక్రుద్ధో నిశ్శ్వసన్ వాక్యమబ్రవీత్ |
కేనాయమపరాధేన రాజపుత్రః వివాసితః || ౨౬ ||

రాజ్ఞా తు ఖలు కైకేయ్యా లఘుత్వాశ్రిత్య శాసనమ్ |
కృతం కార్యమకార్యం వా వయం యేనాభిపీడితాః || ౨౭ ||

యది ప్రవ్రాజితః రామః లోభకారణకారితమ్ |
వరదాననిమిత్తం వా సర్వథా దుష్కృతం కృతమ్ || ౨౮ ||

ఇదం తావద్యథాకామమీశ్వరస్య కృతే కృతమ్ |
రామస్య తు పరిత్యాగే న హేతుముపలక్షయే || ౨౯ ||

అసమీక్ష్య సమారబ్ధం విరుద్ధం బుద్ధి లాఘవాత్ |
జనయిష్యతి సంక్రోశం రాఘవస్య వివాసనమ్ || ౩౦ ||

అహం తావన్ మహారాజే పితృత్వం నోపలక్షయే |
భ్రాతా భర్తా చ బంధుశ్చ పితా చ మమ రాఘవః || ౩౧ ||

సర్వలోకప్రియం త్యక్త్వా సర్వలోకహితే రతమ్ |
సర్వలోకోఽనురజ్యేత కథం త్వాఽనేన కర్మణా || ౩౨ ||

సర్వప్రజాభిరామం హి రామం ప్రవ్రాజ్య ధార్మికమ్ |
సర్వలోకం విరుధ్యేమం కథం రాజా భవిష్యసి || ౩౩ ||

జానకీ తు మహారాజ నిఃశ్వసంతీ మనస్వినీ |
భూతోపహతచిత్తేవ విష్ఠితా విస్మితా స్థితా || ౩౪ ||

అదృష్ట పూర్వ వ్యసనా రాజ పుత్రీ యశస్వినీ |
తేన దుఃఖేన రుదతీ నైవ మాం కించిదబ్రవీత్ || ౩౫ ||

ఉద్వీక్షమాణా భర్తారం ముఖేన పరిశుష్యతా |
ముమోచ సహసా బాష్పం మాం ప్రయాంతముదీక్ష్య సా || ౩౬ ||

తథైవ రామోఽశ్రు ముఖః కృతాంజలిః
స్థితోఽభవల్లక్ష్మణబాహు పాలితః |
తథైవ సీతా రుదతీ తపస్వినీ
నిరీక్షతే రాజరథం తథైవ మామ్ || ౩౭ ||

ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయే ఆదికావ్యే అయోధ్యాకాండే అష్టపంచాశః సర్గః || ౫౮ ||

Ayodhya Kanda Sarga 58 Meaning In Telugu

కొంచెం సేపటికి దశరథుడు తెప్పరిల్లాడు. సుమంత్రుని పిలిపించాడు. సుమంత్రుడు దశరథుని వద్దకు వెళ్లాడు. దశరథుడు ఏదో దీర్ఘాలోచనలో ఉన్నాడు. తల ఎత్తి సుమంత్రుని చూచి దశరథుడు ఇలాఅన్నాడు.

“సుమంత్రా! రాముడు ఎలా ఉన్నాడు? ఎక్కడ పడుకుంటు న్నాడు? ఏమి తింటున్నాడు? సుమంత్రా! రాముడు ఎన్నడూ అడవులలో ఉండలేదు. ఇటువంటి కష్టములు అతనికి తెలియవు. రాజ భోజన ములు ఆరగించి హంసతూలికా తల్పముల మీద శయనించు రాముడు అడవులలో కందమూలములు తింటూ, కటిక నేల మీద ఎలా పడుకుంటున్నాడో కదా! రాముడు ఎప్పుడు బయటకు వెళ్లినా అతని వెంట రథములు, కాల్బలములు, ఏనుగులు వెంట ఉండేవి. అవన్నీ లేకుండా అడవులలో ఎలా ఉంటున్నాడో కదా! సీతా రామ లక్ష్మణులు క్రూరజంతువులు, పాములు ఉన్న వనములలో ఎలా ఉంటున్నారో కదా!

సుమంత్రా! సీతారాములు నీ రథము దిగి అడవులలో ఎలా ప్రవేశించారు? ఏది ఏమైనా నా కన్నా నువ్వే అదృష్టవంతుడవు. రాముడు అడవులలో ప్రవేశించు వరకూ అతని వెన్నంటి ఉన్నావు. రాముడు, సీత, లక్ష్మణుడునాతో చెప్పమని ఏమన్నా చెప్పారా! వివరంగా చెప్పు.” అని అన్నాడు దశరథుడు.

సుమంత్రుడు ఇలా బదులుచెప్పాడు. “మహారాజా! రాముడు తమకు నమస్కరించి తమరితో ఇలా చెప్పమన్నాడు. “సుమంత్రా! నా తండ్రికి నేను తలవంచి నమస్కారము చేసానని చెప్పు. అంత:పురములోని అందరినీ వారు వీరు అనే బేధము లేకుండా పేరుపేరునా అడిగినట్టు చెప్పు. నా తల్లి కౌసల్యకు నేను తలవంచి అభివాదము చేసినట్టు చెప్పు. నా మాటలుగా నా తల్లికి ఈ విధంగా చెప్పు.

“అమ్మా! నీవు ధర్మము తప్పకుండా అగ్ని కార్యములు నిర్వర్తించుచూ నా తండ్రిదశరధునికి ఏ కష్టము రాకుండా సేవలు చేస్తూ ఉండు. అమ్మా! నీవు పట్టపు రాణివి అని అహంకరించకుండా దశరథుని ఇతర భార్యలనుకూడా ఆదరించు. నా తల్లి కైకను నా తండ్రి దశరథుని పట్ల అనుకూలంగా ఉండేట్టు చెయ్యి. అమ్మా! భరతుడు నీ కుమారుడే అయినప్పటికీ, అతనిని రాజుగానే గౌరవించు. అదే కదా రాజధర్మము. తల్లులందరి పట్లా ఆదర భావంతో ఉండమని నా మాటగా భరతునికి చెప్పు. భరతునితో నా మాటగా ఇలా చెప్పు:

“భరతా! నీ తండ్రి ఆజ్ఞ ప్రకారము నీవు అయోధ్యను పరిపాలించు. దశరథుడు వృద్ధుడైనాడు. అందుకని ఆయన మాటలను కూడా గౌరవిస్తూ, రాజ్యపాలన సాగించు. భరతా! నా తల్లి కౌసల్యను కూడా నీ తల్లి వలెనే ఆదరించు.” అని కౌసల్యకు చెప్పమని రాముడు నాతో చెప్పాడు.
మహారాజా! లక్ష్మణుడు మాత్రము చాలా కోపంతో తమతో ఇలా చెప్పమన్నాడు. “రాముడు ఏ నేరం చేసాడని రాజ్యము నుండి వెడలగొట్టారు. మహారాజు తన అధికారమును మరిచి కైక మాటలకు లోబడి మమ్ములను అడవులకు పంపాడు. దానివలన మేము ఎన్నో బాధలు పడుతున్నాము. రాజ్యముమీద దురాశతో గానీ, లేక వరములు అడుగు మిషమీద గానీ, అన్న మాటను నిలబెట్టుకోడం కోసం గానీ, కారణం ఏదైనా రాముని అడవులకు పంపడం దుషృత్యము.

తాను మహారాజు అనే అహంకారంతో రాముని అడవులకు పంపాడే కానీ, వేరు కాదు. కనీసము ఇది మంచా లేక చెడ్డా అనే ఆలోచించకుండా రాముని అడవులకు పంపడం చాలా శోచనీయము. అందుకనే నేను దశరథుని నా తండ్రిగా అంగీకరించడం లేదు. నాకు తల్లీ, తండ్రీ అన్నా అన్నీ రాముడే. ఎందుకంటే సకల జనులకు ఆరాధ్యుడైన రాముని విడిచి పెట్టిన వాడిని ఎవరు గౌరవిస్తారు. అయోధ్య ప్రజల అభీష్టమునకు విరుద్ధంగా రాముని అడవులకు పంపి వారి ఆగ్రహమునకు గురి అయిన దశరథుడు మహారాజుగా ఉండటానికి ఎంత మాత్రమూ అర్హుడు కాదు.” అని లక్ష్మణుడు అన్నాడు. శోక రాసిగా నిలిచిన సీత మాత్రమూ నాతో ఏమీ చెప్పలేదు. రాముని చూస్తూ కన్నీటి సముద్రంలో మునిగిపోయింది కానీ ఆ ఇల్లాలు ఎవరినీ ఒక్కమాట కూడా అనలేదు.

శ్రీమద్రామాయణము
అయోధ్యాకాండము ఏబది ఎనిమిదవ సర్గ సంపూర్ణము
ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్.

అయోధ్యాకాండ ఏకోనషష్ఠితమః సర్గః (59) >>

Aranya Kanda Sarga 49 In Telugu – అరణ్యకాండ ఏకోనపంచాశః సర్గః

Aranya Kanda Sarga 49 In Telugu

మొట్ట మొదటిగా అందరికి నమస్కారము. వాల్మీకి రామాయణం అరణ్యకాండలో, 49వ సర్గలో, రాముడు సీతను వెతుకుతూ జటాయువుతో మాట్లాడిన తరువాత సబరి ఆశ్రమానికి చేరుకుంటాడు. సబరి రాముడికి ఆతిథ్యాన్ని అందించి, విధేయతతో స్వాగతం పలుకుతుంది. సబరి తన గురువుల ఆదేశాలను అనుసరించి రాముని సేవ చేసే భాగ్యం పొందినందుకు సంతోషిస్తుంది.

సీతాపహరణమ్

సీతాయా వచనం శ్రుత్వా దశగ్రీవః ప్రతాపవాన్ |
హస్తే హస్తం సమాహత్య చకార సుమహద్వపుః ||

1

స మైథిలీం పునర్వాక్యం బభాషే చ తతో భృశమ్ |
నోన్మత్తయా శ్రుతౌ మన్యే మమ వీర్యపరాక్రమౌ ||

2

ఉద్వహేయం భుజాభ్యాం తు మేదినీమంబరే స్థితః |
ఆపిబేయం సముద్రం చ హన్యాం మృత్యుం రణే స్థితః ||

3

అర్కం రుంధ్యాం శరైస్తీక్ష్ణైర్నిర్భింద్యాం హి మహీతలమ్ |
కామరూపిణమున్మత్తే పశ్య మాం కామదం పతిమ్ ||

4

ఏవముక్తవతస్తస్య సూర్యకల్పే శిఖిప్రభే |
క్రుద్ధస్య హరిపర్యంతే రక్తే నేత్రే బభూవతుః ||

5

సద్యః సౌమ్యం పరిత్యజ్య భిక్షురూపం స రావణః |
స్వం రూపం కాలరూపాభం భేజే వైశ్రవణానుజః ||

6

సంరక్తనయనః శ్రీమాంస్తప్తకాంచనకుండలః |
క్రోధేన మహతావిష్టో నీలజీమూతసన్నిభః ||

7

దశాస్యః కార్ముకీ బాణీ బభూవ క్షణదాచరః |
స పరివ్రాజకచ్ఛద్మ మహాకాయో విహాయ తత్ ||

8

ప్రతిపద్య స్వకం రూపం రావణో రాక్షసాధిపః |
సంరక్తనయనః క్రోధాజ్జీమూతనిచయప్రభః ||

9

రక్తాంబరధరస్తస్థౌ స్త్రీరత్నం ప్రేక్ష్య మైథిలీమ్ |
స తామసితకేశాంతాం భాస్కరస్య ప్రభామివ ||

10

వసనాభరణోపేతాం మైథిలీం రావణోఽబ్రవీత్ |
త్రిషు లోకేషు విఖ్యాతం యది భర్తారమిచ్ఛసి ||

11

మామాశ్రయ వరారోహే తవాహం సదృశః పతిః |
మాం భజస్వ చిరాయ త్వమహం శ్లాఘ్యః ప్రియస్తవ ||

12

నైవ చాహం క్వచిద్భద్రే కరిష్యే తవ విప్రియమ్ |
త్యజ్యతాం మానుషో భావో మయి భావః ప్రణీయతామ్ ||

13

రాజ్యాచ్చ్యుతమసిద్ధార్థం రామం పరిమితాయుషమ్ |
కైర్గుణైరనురక్తాసి మూఢే పండితమానిని ||

14

యః స్త్రియా వచనాద్రాజ్యం విహాయ ససుహృజ్జనమ్ |
అస్మిన్ వ్యాలానుచరితే వనే వసతి దుర్మతిః ||

15

ఇత్యుక్త్వా మైథిలీం వాక్యం ప్రియార్హాం ప్రియవాదినీమ్ |
అభిగమ్య సుదుష్టాత్మా రాక్షసః కామమోహితః ||

16

జగ్రాహ రావణః సీతాం బుధః ఖే రోహిణీమివ |
వామేన సీతాం పద్మాక్షీం మూర్ధజేషు కరేణ సః ||

17

ఊర్వోస్తు దక్షిణేనైవ పరిజగ్రాహ పాణినా |
తం దృష్ట్వా మృత్యుసంకాశం తీక్ష్ణదంష్ట్రం మహాభుజమ్ ||

18

ప్రాద్రవన్ గిరిసంకాశం భయార్తా వనదేవతాః |
స చ మాయామయో దివ్యః ఖరయుక్తః ఖరస్వనః ||

19

ప్రత్యదృశ్యత హేమాంగో రావణస్య మహారథః |
తతస్తాం పరుషైర్వాక్యైర్భర్త్సయన్ స మహాస్వనః ||

20

అంకేనాదాయ వైదేహీం రథమారోపయత్తదా |
సా గృహీతా విచుక్రోశ రావణేన యశస్వినీ ||

21

రామేతి సీతా దుఃఖార్తా రామం దూరగతం వనే |
తామకామాం స కామార్తః పన్నగేంద్రవధూమివ ||

22

వివేష్టమానామాదాయ ఉత్పపాతాథ రావణః |
తతః సా రాక్షసేంద్రేణ హ్రియమాణా విహాయసా ||

23

భృశం చుక్రోశ మత్తేవ భ్రాంతచిత్తా యథాఽఽతురా |
హా లక్ష్మణ మహాబాహో గురుచిత్తప్రసాదక ||

24

హ్రియమాణాం న జానీషే రక్షసా మామమర్షిణా |
జీవితం సుఖమర్థాంశ్చ ధర్మహేతోః పరిత్యజన్ ||

25

హ్రియమాణామధర్మేణ మాం రాఘవ న పశ్యసి |
నను నామావినీతానాం వినేతాసి పరంతప ||

26

కథమేవంవిధం పాపం న త్వం శాస్సి హి రావణమ్ |
నను సద్యోఽవినీతస్య దృశ్యతే కర్మణః ఫలమ్ ||

27

కాలోఽప్యంగీ భవత్యత్ర సస్యానామివ పక్తయే |
స కర్మ కృతవానేతత్ కాలోపహతచేతనః ||

28

జీవితాంతకరం ఘోరం రామాద్వ్యసనమాప్నుహి |
హంతేదానీం సకామాస్తు కైకేయీ సహ బాంధవైః ||

29

హ్రియే యద్ధర్మకామస్య ధర్మపత్నీ యశస్వినః |
ఆమంత్రయే జనస్థానే కర్ణికారాన్ సుపుష్పితాన్ ||

30

క్షిప్రం రామాయ శంసధ్వం సీతాం హరతి రావణః |
మాల్యవంతం శిఖరిణం వందే ప్రస్రవణం గిరమ్ ||

31

క్షిప్రం రామాయ శంస త్వం సీతాం హరతి రావణః |
హంసకారండవాకీర్ణాం వందే గోదావరీం నదీమ్ ||

32

క్షిప్రం రామాయ శంస త్వం సీతాం హరతి రావణః |
దైవతాని చ యాన్యస్మిన్ వనే వివిధపాదపే ||

33

నమస్కరోమ్యహం తేభ్యో భర్తుః శంసత మాం హృతామ్ |
యాని కాని చిదప్యత్ర సత్త్వాని నివసంత్యుత ||

34

సర్వాణి శరణం యామి మృగపక్షిగణానపి |
హ్రియమాణాం ప్రియాం భర్తుః ప్రాణేభ్యోఽపి గరీయసీమ్ ||

35

వివశాఽపహృతా సీతా రావణేనేతి శంసత |
విదిత్వా మాం మహాబాహురముత్రాపి మహాబలః ||

36

ఆనేష్యతి పరాక్రమ్య వైవస్వతహృతామపి |
సా తదా కరుణా వాచో విలపంతీ సుదుఃఖితా ||

37

వనస్పతిగతం గృధ్రం దదర్శాయతలోచనా |
సా తముద్వీక్ష్య సుశ్రోణీ రావణస్య వశం గతా ||

38

సమాక్రందద్భయపరా దుఃఖోపహతయా గిరా |
జటాయో పశ్య మామార్య హ్రియమాణామనాథవత్ ||

39

అనేన రాక్షసేంద్రేణ కరుణం పాపకర్మణా |
నైష వారయితుం శక్యస్తవ క్రూరో నిశాచరః ||

40

సత్త్వవాన్ జితకాశీ చ సాయుధశ్చైవ దుర్మతిః |
రామాయ తు యథాతత్త్వం జటాయో హరణం మమ |
లక్ష్మణాయ చ తత్సర్వమాఖ్యాతవ్యమశేషతః ||

41

ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయే ఆదికావ్యే అరణ్యకాండే ఏకోనపంచాశః సర్గః ||

Aranya Kanda Sarga 49 Meaning In Telugu

సీత మాట్లాడే మాటలు వింటుంటే రావణుకి కోపం నసాళానికి అంటింది. అసహనంతో, కోపంతో గంతులేసాడు. రెండు చేతులు గట్టిగా చరిచాడు. పెద్దగా గాండ్రించాడు.

“ఓ సీతా! నీకేమైనా పిచ్చా! నా మాటలు అర్థం కావడం లేదా! నా గురించి, నా ఐశ్వర్యము గురించి, నా పరాక్రమము గురించి, నా వైభవము గురించి ఎంత చెప్పినా నీ చెవికి ఎక్కడం లేదు. నా గురించి నీకు బాగా తెలియదు. నేను ఆకాశంలో నిలబడి ఈ భూమిని బంతిలా పైకి ఎత్తి ఆడుకుంటాను. సముద్రాలన్నీ కలిపి తాగేస్తాను. నా ఎదుట నిలిస్తే మృత్యువును కూడా చంపేస్తాను. సూర్యగమనాన్ని అడ్డుకుంటాను. భూమిని బద్దలు కొడతాను. నా ఇష్టం వచ్చి రూపం ధరించగలను. ఇప్పుడు నేను ఉన్నది సన్యాసి రూపంలో. నా అసలు రూపం చూడు.” అంటూ రావణుడు తన సన్యాసి రూపం వదిలి పెట్టి తన అసలు రూపం సీత ముందు ప్రదర్శించాడు.

పదితలలతో, ఎర్రటి కళ్లతో, ఒంటినిండా బంగారు ఆభరణములతో, నల్లని మేని ఛాయతో, ధనుర్బాణములను ధరించిన రావణుడు సీత ముందు నిలిచాడు.

“ఓ సీతా! చూచావా నా నిజస్వరూపము. ముల్లోకములను శాసించే భర్త కావాలనుకుంటే నన్ను వరించు. నీ లాంటి అతిలోక సౌందర్యవతికి నేను తగిన భర్తను. నేను నీ మాట ఎన్నడూ జవదాటను. నీకు దాసుడిగా ఉంటాను. ఆ వనచరుడైనా రాముని మీదినుండి నీ మనసు మరల్చుకో. నా మీద మనసు లగ్నం చెయ్యి. నీకు శుభం జరుగుతుంది.

నేను ఇంకా నువ్వు చాలా తెలివిగలదానవు మంచి నిర్ణయం తీసుకుంటావు అనుకున్నాను. కాని నీవు ఇంత తెలివి తక్కువదానికి అని అనుకోలేదు. ఒక ఆడుదాని మాటలు విని అడవులకు వచ్చిన బుద్ధిహీనుడిని, రాజ్యభ్రష్టుడిని, అల్పాయుష్కుడిని, మానవమాత్రుడిని నువ్వు ఏం చూసి వరించావో నాకు అర్థం కావడం లేదు. రా! నాతో రా!” అంటూ రావణుడు ముందుకు దూకాడు.

సీతను గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ఒక చేతితో సీత జుట్టు పట్టుకున్నాడు. మెడ కింద చెయ్యి వేసాడు. మరొక చెయ్యి నడుము కింద వేసాడు. సీతను ఎత్తుకొని పోయాడు. రావణుని రథము అతని ముందు సాక్షాత్కరించింది. సీతను రథంలో కూర్చోపెట్టాడు. పెద్ద పెద్ద గా అరుస్తూ సీతను భయపెడుతున్నాడు. తాను కూడా రథం ఎక్కి సీతను తన ఒడిలో కూర్చోపెట్టుకున్నాడు.

సీతకు ఏం జరుగుతుందో తెలీడం లేదు. “రామా రామా” అంటూ అరుస్తూ ఉంది. పాములా మెలికలు తిరిగిపోతూ ఉంది. రావణుడి కబంధ హస్తాలనుంచి తప్పించుకోవాలని ప్రయత్నిస్తూ ఉంది. కాని రావణుడు తన పట్టు వీడలేదు. తన రథంతో సహా ఆకాశంలోకి ఎగిరాడు. సీత “రామా రామా” అంటూ అరుస్తూనే ఉంది. రావణుడు ఆమెను గట్టి పట్టుకున్నాడు. రథం ఆకాశమార్గాన వేగంగా పోతూ ఉంది.

“రామా! నన్ను ఈ దుర్మార్గుడు అపహరించుకొని పోతున్నట్టు నీకు ఎలా తెలుస్తుంది. ఇంక నీవు నన్ను చూడలేవు కదా! నేను ఎక్కడ ఉన్నదీ నీకు ఎలా తెలుస్తుంది! రామా! నీవు దుష్టులను శిక్షిస్తావు కదా! దుర్మార్గుడైనా ఈ రాక్షసుని శిక్షించి నన్ను రక్షించవా! ఈ రాక్షసుని చెరనుండి నన్ను విడిపించవా! ఒరేయి రావణా! తప్పు చేస్తున్నావు. పాపం చేస్తున్నావు, ఈ పాపానికి ఫలితం అనుభవిస్తావు. రాముడి చేతిలో చస్తావు! అయ్యో! రామా! నా బాధ ఎవరికి చెప్పుకోను. ఆహా! ఆ కైక కోరిక ఈ నాటికి తీరినట్టుంది. నాకు ఇన్ని కష్టాలు వచ్చాయి.

ఓ వనదేవతలారా! ఓ వృక్షములారా! ఓ పర్వత పంక్తులారా! ఈ దుర్మార్గుడు రావణుడు నన్ను అపహరించుకొని పోతున్న సంగతి నా రామునికి చెప్పండి. గలా గలా పారే ఓ గోదావరీ నదీ మాతా! నన్ను ఈ రాక్షసుడు అపహరించుకుపోతున్న సంగతి నా రామునికి తెలియజేయి! ఓ వన్య మృగములారా! ఓ పక్షులారా! నిస్సహాయ స్థితిలో ఉన్న నన్ను ఈ దుర్మార్గుడు తీసుకుపోతున్న సంగతి నా రామునికి చెప్పండి.

నాకు తెలుసు. నేను యమలోకంలో ఉన్నా నా రాముడు నన్ను తన బలపరాక్రమాలతో మరలా వెనక్కు తీసుకురాగలడు. మీరు నా రామునికి నా గురించి తెలియజెయ్యండి చాలు.” అని పరి పరి విధాలా ప్రకృతితో మొరబెట్టుకుంటూ ఉంది సీత,

ఇంతలో సీతకు ఒక వటవృక్షము మీద కూర్చుని ఉన్న జటాయువు కనిపించాడు. “ఓ జటాయువూ! ఇటు చూడు. నేను! సీతను! ఈ రాక్షసుడు నన్ను అపహరించుకొని తీసుకొని పోతున్నాడు. ఈ విషయం రామునికి చెప్పు. వీడు రాక్షసుడు. క్రూరుడు. చేతిలో ఆయుధం ఉంది. వీడిని నువ్వు ఏమీ చేయలేవు. నన్ను కాపాడలేవు. కనీసం నా గురించి రామునికి తెలియజెయ్యి. నన్ను ఈ దుర్మార్గుడు అపహరించుకు పోతున్న సంగతి రామునికి లక్ష్మణునికి తెలియజెయ్యి.” అని బిగ్గరగా అరుస్తూ ఉంది సీత.

శ్రీమద్రామాయణము
అరణ్యకాండము. నలుబది తొమ్మిదవ సర్గ సంపూర్ణము
ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్.

అరణ్యకాండ పంచాశః సర్గః (50) >>

Aranya Kanda Sarga 48 In Telugu – అరణ్యకాండ అష్టచత్వారింశః సర్గః

Aranya Kanda Sarga 48 In Telugu

మొట్ట మొదటిగా అందరికి నమస్కారము. అరణ్యకాండ అష్టచత్వారింశః సర్గః (48వ సర్గ): వాల్మీకి రామాయణం యొక్క అరణ్యకాండలో, 48వ సర్గలో, సీతను రాక్షస రాజు రావణుడు అపహరిస్తాడు. రాముడు సీతను వెతుకుతూ ఉండగా, గృధ్రరాజు జటాయువు రాముని ఎదుర్కొంటాడు. జటాయువు రావణుడి దుర్నీతిని వివరించి, సీతను రక్షించేందుకు తన ప్రయత్నాన్ని వివరించును. అలాగే, రావణునితో యుద్ధించిన విషయాన్ని చెబుతాడు.

రావణవికత్థనమ్

ఏవం బ్రువంత్యాం సీతాయాం సంరబ్ధః పరుషం వచః |
లలాటే భ్రుకుటీం కృత్వా రావణః ప్రత్యువాచ హ ||

1

భ్రాతా వైశ్రవణస్యాహం సాపత్న్యో వరవర్ణిని |
రావణో నామ భద్రం తే దశగ్రీవః ప్రతాపవాన్ ||

2

యస్య దేవాః స గంధర్వాః పిశాచపతగోరగాః |
విద్రవంతి భయాద్భీతా మృత్యోరివ సదా ప్రజాః ||

3

యేన వైశ్రవణో రాజా ద్వైమాత్రః కారణాంతరే |
ద్వంద్వమాసాదితః క్రోధాద్రణే విక్రమ్య నిర్జితః ||

4

యద్భయార్తః పరిత్యజ్య స్వమధిష్ఠానమృద్ధిమత్ |
కైలాసం పర్వతశ్రేష్ఠమధ్యాస్తే నరవాహనః ||

5

యస్య తత్పుష్పకం నామ విమానం కామగం శుభమ్ |
వీర్యాదేవార్జితం భద్రే యేన యామి విహాయసమ్ ||

6

మమ సంజాతరోషస్య ముఖం దృష్ట్వైవ మైథిలి |
విద్రవంతి పరిత్రస్తాః సురాః శక్రపురోగమాః ||

7

యత్ర తిష్ఠామ్యహం తత్ర మారుతో వాతి శంకితః |
తీవ్రాంశుః శిశిరాంశుశ్చ భయాత్సంపద్యతే రవిః ||

8

నిష్కంపపత్రాస్తరవో నద్యశ్చ స్తిమితోదకాః |
భవంతి యత్ర యత్రాహం తిష్ఠామి విచరామి చ ||

9

మమ పారే సముద్రస్య లంకా నామ పురీ శుభా |
సంపూర్ణా రాక్షసైర్ఘోరైర్యథేంద్రస్యామరావతీ ||

10

ప్రాకారేణ పరిక్షిప్తా పాండురేణ విరాజతా |
హేమకక్ష్యా పురీ రమ్యా వైడూర్యమయతోరణా ||

11

హస్త్యశ్వరథసంబాధా తూర్యనాదవినాదితా |
సర్వకాలఫలైర్వృక్షైః సంకులోద్యానశోభితా ||

12

తత్ర త్వం వసతీ సీతే రాజపుత్రి మయా సహ |
న స్మరిష్యసి నారీణాం మానుషీణాం మనస్వినీ ||

13

భుంజానా మానుషాన్ భోగాన్ దివ్యాంశ్చ వరవర్ణిని |
న స్మరిష్యసి రామస్య మానుషస్య గతాయుషః ||

14

స్థాపయిత్వా ప్రియం పుత్రం రాజ్యే దశరథేన యః |
మందవీర్యః సుతో జ్యేష్ఠస్తతః ప్రస్థాపితో హ్యయమ్ ||

15

తేన కిం భ్రష్టరాజ్యేన రామేణ గతచేతసా |
కరిష్యసి విశాలాక్షి తాపసేన తపస్వినా ||

16

సర్వరాక్షసభర్తారం కామాత్స్వయమిహాగతమ్ |
న మన్మథశరావిష్టం ప్రత్యాఖ్యాతుం త్వమర్హసి ||

17

ప్రత్యాఖ్యాయ హి మాం భీరు పరితాపం గమిష్యసి |
చరణేనాభిహత్యేవ పురూరవసముర్వశీ ||

18

అంగుల్యా న సమో రామో మమ యుద్ధే స మానుషః |
తవ భాగ్యేన సంప్రాప్తం భజస్వ వరవర్ణిని ||

19

ఏవముక్తా తు వైదేహీ క్రుద్ధా సంరక్తలోచనా |
అబ్రవీత్పరుషం వాక్యం రహితే రాక్షసాధిపమ్ ||

20

కథం వైశ్రవణం దేవం సర్వభూతనమస్కృతమ్ |
భ్రాతరం వ్యపదిశ్య త్వమశుభం కర్తుమిచ్ఛసి ||

21

అవశ్యం వినశిష్యంతి సర్వే రావణ రాక్షసాః |
యేషాం త్వం కర్కశో రాజా దుర్బుద్ధిరజితేంద్రియః ||

22

అపహృత్య శచీం భార్యాం శక్యమింద్రస్య జీవితుమ్ |
న చ రామస్య భార్యాం మామపనీయాస్తి జీవితమ్ ||

23

జీవేచ్చిరం వజ్రధరస్య హస్తా-
-చ్ఛచీం ప్రధృష్యాప్రతిరూపరూపామ్ |
న మాదృశీం రాక్షస దూషయిత్వా
పీతామృతస్యాపి తవాస్తి మోక్షః ||

24

ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయే ఆదికావ్యే అరణ్యకాండే అష్టచత్వారింశః సర్గః ||

Aranya Kanda Sarga 48 Meaning In Telugu PDF

“ఓ సీతా! నా గురించి నీకు పూర్తిగా తెలియదు. నేను దశకంఠుడను. నేను కుబేరునికి తమ్ముడిని. నా పేరు రావణుడు. మృత్యువుకు భయపడి మానవులు ఎలా పారిపోతారో అలాగా నన్ను చూచి దేవతలు, గంధర్వులు, దానవులు భయంతో పారిపోతారు. నేను నా సోదరుడు కుబేరునితో యుద్ధమే చేసి జయించాను. నాకు భయపడి కుబేరుడు సకల భోగములతో తులతూగుతున్న తన నగరమును విడిచి కైలాసంలో తలదాచు కొన్నాడు. నేను కుబేరుని జయించి అతని పుష్పక విమానమును అపహరించాను. దాని మీద నేను ఆకాశంలో విహరిస్తుంటాను.

నాకు కోపం వచ్చింది అని తెలిసిన మరుక్షణం దేవతలు దేవేంద్రునితో సహా పారిపోతారు. నేను ఉన్నచోట వాయువు నెమ్మదిగా వీస్తాడు. సూర్యుడు తన కిరణముల తీవ్రతను తగ్గించుకుంటాడు. నేను ఉన్నచోట చెట్టుకూడా తమ ఆకులను కదల్చలేవు. నదులు ప్రవహించ లేవు. నేను ఈ ప్రకృతినంతా శాసిస్తాను.

సముద్రము మధ్యలో ఉన్న నా లంకానగరము సకల భోగములలో దేవేంద్రుని అమరావతిని తలదన్నుతుంది. లంకా నగరం బంగారు ప్రాకారాలు, బంగారు మేడలు మణితోరణాలతో నిండి ఉంటుంది. నా లంకా నగరము ప్రశస్తమైన ఏనుగులు, గుర్రములతో నిండి ఉంటుంది. ఎల్లప్పుడూ మంగళ వాద్యములు మ్రోగుతూ ఉంటాయి. నువ్వు నాతో కలిసి లంకా నగరంలో అడుగుపెడితే నీ రాముని, నీ వాళ్లను అందరినీ మరిచి పోతావు. భోగాలలో మునిగితేలుతావు. ఆ రాచ భోగాలలో మునిగిన నీకు సామాన్యమానవుడైన రాముడు ఎన్నటికీ గుర్తుకురాడు.

నీకు తెలుసో లేదో. అసలు దశరథుడు రాముడికి రాజ్యం ఇవ్వకుండా అడవులకు ఎందుకు పంపాడంటావు. రాముడంటే అతని తండ్రి దశరథునికి ఇష్టం లేదు. అందుకే తన ప్రియపుత్రుడు భరతునికి రాజ్యం ఇచ్చాడు. నీ భర్త రాముడు రాజ్యభ్రష్టుడు. తెలివితక్కువవాడు. పైగా తాపస వృత్తిలో ఉన్నాడు. అటువంటి మొగుడి పక్కన ఉన్నంత కాలమూ నీవు ఈ జన్మలో అయోధ్యకు రాణివి కాలేవు. నువ్వు ఊ అంటే లంకా రాజ్యానికి రాణివి అవుతావు.

ఇంక నేనంటావా ఈ లోకంలో ఉన్న రాక్షసులందరికీ రాజును. పైగా నువ్వు అంటే కామంతో పడిచస్తున్నాను. నేనే నిన్నుకోరి లంకనుండి నీ వద్దకు వచ్చాను. కాబట్టి నన్ను కాదనకు. నన్ను కాదంటే ఇంతటి అదృష్టాన్ని కాలదన్నుకున్నానే అని జీవితమంతా పశ్చాత్తాపంతో కుమిలిపోతావు. యుద్ధంలో రాముడు నా కాలి గోరు కూడా కదపలేడు. నీ అదృష్టం కొద్దీ నీవు నా కంటపడ్డావు. నాతోరా! నిన్ను సుఖాలలో ముంచెత్తుతాను. “అని సీతను ప్రలోభపెట్టాడు రావణుడు.

రావణుని మాటలు విన్న సీత కోపంతో ఊగిపోతున్న నాగ కన్య మాదిరి బుసలు కొట్టింది.

“ఓరి రాక్షసా! దుర్బుద్ధివి. ఇంద్రియ లోలుడివి. రావణా! నీవు నీ వాళ్లతో సహా సర్వనాశనం అయిపోతావు. నీ లంకా రాజ్యము సముద్రంలో కలిసిపోతుంది. ఇంద్రుని వద్దనుండి శచీదేవిని బలాత్కారంగా తీసుకొని పోయి జీవిస్తావేమోగానీ, రాముని వద్దనుండి నన్ను అపహరించి క్షణకాలము కూడా నీవు జీవించలేవు. నువ్వు అమృతము తాగినా నీకు రాముని చేతిలో చావు తప్పదు.” అని పరుషంగా పలికింది సీత.

శ్రీమద్రామాయణము
అరణ్యకాండము నలుబది ఎనిమిదవ సర్గ సంపూర్ణము
ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్

అరణ్యకాండ ఏకోనపంచాశః సర్గః (49) >>

Aranya Kanda Sarga 47 In Telugu – అరణ్యకాండ సప్తచత్వారింశః సర్గః

Aranya Kanda Sarga 47 In Telugu

మొట్ట మొదటిగా అందరికి నమస్కారము. అరణ్యకాండ – సప్తచత్వారింశః సర్గలో రాముడు, సీత, లక్ష్మణులు అరణ్యంలో విహరిస్తూ ప్రకృతి సౌందర్యాన్ని ఆస్వాదిస్తారు. అరణ్యంలోని పశు పక్షాదులు, వనమూలికలు, పుష్పాలను చూసి సీతా రాములు ఆనందిస్తారు. పర్వతాలు, సరస్సులు, నదులను వీక్షిస్తూ మంత్రముగ్ధులవుతారు. ఈ ప్రయాణంలో లక్ష్మణుడు వారిని సురక్షితంగా చూసుకుంటూ, జాగ్రత్త వహిస్తాడు.

రావణాధిక్షేపః

రావణేన తు వైదేహీ తదా పృష్ఠా జిహీర్షతా |
పరివ్రాజకలింగేన శశంసాత్మానమంగనా ||

1

బ్రాహ్మణశ్చాతిథిశ్చాయమనుక్తో హి శపేత మామ్ |
ఇతి ధ్యాత్వా ముహూర్తం తు సీతా వచనమబ్రవీత్ ||

2

దుహితా జనకస్యాహం మైథిలస్య మహాత్మనః |
సీతా నామ్నాఽస్మి భద్రం తే రామభార్యా ద్విజోత్తమ ||

3

ఉషిత్వా ద్వాదశ సమా ఇక్ష్వాకూణాం నివేశనే |
భుంజానాన్మానుషాన్భోగాన్ సర్వకామసమృద్ధినీ ||

4

తతస్త్రయోదశే వర్షే రాజామంత్రయత ప్రభుః |
అభిషేచయితుం రామం సమేతో రాజమంత్రిభిః ||

5

తస్మిన్ సంభ్రియమాణే తు రాఘవస్యాభిషేచనే |
కైకేయీ నామ భర్తారమార్యా సా యాచతే వరమ్ ||

6

ప్రతిగృహ్య తు కైకేయీ శ్వశురం సుకృతేన మే |
మమ ప్రవ్రాజనం భర్తుర్భరతస్యాభిషేచనమ్ ||

7

ద్వావయాచత భర్తారం సత్యసంధం నృపోత్తమమ్ |
నాద్య భోక్ష్యే న చ స్వప్స్యే న చ పాస్యే కథంచన ||

8

ఏష మే జీవితస్యాంతో రామో యద్యభిషిచ్యతే |
ఇతి బ్రువాణాం కైకేయీం శ్వశురో మే స మానదః ||

9

అయాచతార్థైరన్వర్థైర్న చ యాంచాం చకార సా |
మమ భర్తా మహాతేజా వయసా పంచవింశకః ||

10

అష్టాదశ హి వర్షాణి మమ జన్మని గణ్యతే |
రామేతి ప్రథితో లోకే గుణవాన్ సత్యవాఞ్శుచిః ||

11

విశాలాక్షో మహాబాహుః సర్వభూతహితే రతః |
కామార్తస్తు మహాతేజాః పితా దశరథః స్వయమ్ ||

12

కైకేయ్యాః ప్రియకామార్థం తం రామం నాభ్యషేచయత్ |
అభిషేకాయ తు పితుః సమీపం రామమాగతమ్ ||

13

కైకేయీ మమ భర్తారమిత్యువాచ ధృతం వచః |
తవ పిత్రా సమాజ్ఞప్తం మమేదం శృణు రాఘవ ||

14

భరతాయ ప్రదాతవ్యమిదం రాజ్యమకంటకమ్ |
త్వయా హి ఖలు వస్తవ్యం నవ వర్షాణి పంచ చ ||

15

వనే ప్రవ్రజ కాకుత్స్థ పితరం మోచయానృతాత్ |
తథేత్యుక్త్వా చ తాం రామః కైకేయీమకుతోభయః ||

16

చకార తద్వచస్తస్యా మమ భర్తా దృఢవ్రతః |
దద్యాన్న ప్రతిగృహ్ణీయాత్సత్యం బ్రూయాన్న చానృతమ్ ||

17

ఏతద్బ్రాహ్మణ రామస్య ధ్రువం వ్రతమనుత్తమమ్ |
తస్య భ్రాతా తు ద్వైమాత్రో లక్ష్మణో నామ వీర్యవాన్ ||

18

రామస్య పురుషవ్యాఘ్రః సహాయః సమరేఽరిహా |
స భ్రాతా లక్ష్మణో నామ ధర్మచారీ దృఢవ్రతః ||

19

అన్వగచ్ఛద్ధనుష్పాణిః ప్రవ్రజంతం మయా సహ |
జటీ తాపసరూపేణ మయా సహ సహానుజః ||

20

ప్రవిష్టో దండకారణ్యం ధర్మనిత్యో జితేంద్రియః |
తే వయం ప్రచ్యుతా రాజ్యాత్ కైకేయ్యాస్తు కృతే త్రయః ||

21

విచరామ ద్విజశ్రేష్ఠ వనం గంభీరమోజసా |
సమాశ్వస ముహూర్తం తు శక్యం వస్తుమిహ త్వయా ||

22

ఆగమిష్యతి మే భర్తా వన్యమాదాయ పుష్కలమ్ |
రురూన్ గోధాన్ వరాహాంశ్చ హత్వాఽఽదాయామిషాన్ బహూన్ ||

23

స త్వం నామ చ గోత్రం చ కులం చాచక్ష్వ తత్త్వతః |
ఏకశ్చ దండకారణ్యే కిమర్థం చరసి ద్విజ ||

24

ఏవం బ్రువంత్యాం సీతాయాం రామపత్న్యాం మహాబలః |
ప్రత్యువాచోత్తరం తీవ్రం రావణో రాక్షసాధిపః ||

25

యేన విత్రాసితా లోకాః సదేవాసురపన్నగాః |
అహం స రావణో నామ సీతే రక్షోగణేశ్వరః ||

26

త్వాం తు కాంచనవర్ణాభాం దృష్ట్వా కౌశేయవాసినీమ్ |
రతిం స్వకేషు దారేషు నాధిగచ్ఛామ్యనిందితే ||

27

బహ్వీనాముత్తమస్త్రీణామాహృతానామితస్తతః |
సర్వాసామేవ భద్రం తే మమాగ్రమహిషీ భవ ||

28

లంకా నామ సముద్రస్య మధ్యే మమ మహాపురీ |
సాగరేణ పరిక్షిప్తా నివిష్టా నగమూర్ధని ||

29

తత్ర సీతే మయా సార్ధం వనేషు విహరిష్యసి |
న చాస్యారణ్యవాసస్య స్పృహయిష్యసి భామిని ||

30

పంచ దాస్యః సహస్రాణి సర్వాభరణభూషితాః |
సీతే పరిచరిష్యంతి భార్యా భవసి మే యది ||

31

రావణేనైవముక్తా తు కుపితా జనకాత్మజా |
ప్రత్యువాచానవద్యాంగీ తమనాదృత్య రాక్షసమ్ ||

32

మహాగిరిమివాకంప్యం మహేంద్రసదృశం పతిమ్ |
మహోదధిమివాక్షోభ్యమహం రామమనువ్రతా ||

33

సర్వలక్షణసంపన్నం న్యగ్రోధపరిమండలమ్ |
సత్యసంధం మహాభాగమహం రామమనువ్రతా ||

34

మహాబాహుం మహోరస్కం సింహవిక్రాంతగామినమ్ |
నృసింహం సింహసంకాశమహం రామమనువ్రతా ||

35

పూర్ణచంద్రాననం రామం రాజవత్సం జితేంద్రియమ్ |
పృథుకీర్తిం మహాత్మానమహం రామమనువ్రతా ||

36

త్వం పునర్జంబుకః సింహీం మామిచ్ఛసి సుదుర్లభామ్ |
నాహం శక్యా త్వయా స్ప్రష్టుమాదిత్యస్య ప్రభా యథా ||

37

పాదపాన్ కాంచనాన్నూనం బహూన్ పశ్యసి మందభాక్ |
రాఘవస్య ప్రియాం భార్యాం యస్త్వమిచ్ఛసి రావణ ||

38

క్షుధితస్య హి సింహస్య మృగశత్రోస్తరస్వినః |
ఆశీవిషస్య వదనాద్దంష్ట్రామాదాతుమిచ్ఛసి ||

39

మందరం పర్వతశ్రేష్ఠం పాణినా హర్తుమిచ్ఛసి |
కాలకూటం విషం పీత్వా స్వస్తిమాన్ గంతుమిచ్ఛసి ||

40

అక్షి సూచ్యా ప్రమృజసి జిహ్వయా లేక్షి చ క్షురమ్ |
రాఘవస్య ప్రియాం భార్యాం యోఽధిగంతుం త్వమిచ్ఛసి ||

41

అవసజ్య శిలాం కంఠే సముద్రం తర్తుమిచ్ఛసి |
సూర్యాచంద్రమసౌ చోభౌ పాణిభ్యాం హర్తుమిచ్ఛసి ||

42

యో రామస్య ప్రియాం భార్యాం ప్రధర్షయితుమిచ్ఛసి |
అగ్నిం ప్రజ్వలితం దృష్ట్వా వస్త్రేణాహర్తుమిచ్ఛసి ||

43

కల్యాణవృత్తాం రామస్య యో భార్యాం హర్తుమిచ్ఛసి |
అయోముఖానాం శూలానామగ్రే చరితుమిచ్ఛసి |
రామస్య సదృశీం భార్యాం యోఽధిగంతుం త్వమిచ్ఛసి ||

44

యదంతరం సింహశృగాలయోర్వనే
యదంతరం స్యందినికాసముద్రయోః |
సురాగ్ర్యసౌవీరకయోర్యదంతరమ్ం
తదంతరం వై తవ రాఘవస్య చ ||

45

యదంతరం కాంచనసీసలోహయో-
-ర్యదంతరం చందనవారిపంకయోః |
యదంతరం హస్తిబిడాలయోర్వనే
తదంతరం దాశరథేస్తవైవ చ ||

46

యదంతరం వాయసవైనతేయయో-
-ర్యదంతరం మద్గుమయూరయోరపి |
యదంతరం సారసగృధ్రయోర్వనే
తదంతరం దాశరథేస్తవైవ చ ||

47

తస్మిన్ సహస్రాక్షసమప్రభావే
రామే స్థితే కార్ముకబాణపాణౌ |
హృతాపి తేఽహం న జరాం గమిష్యే
వజ్రం యథా మక్షికయాఽవగీర్ణమ్ ||

48

ఇతీవ తద్వాక్యమదుష్టభావా
సుధృష్టముక్త్వా రజనీచరం తమ్ |
గాత్రప్రకంపవ్యథితా బభూవ
వాతోద్ధతా సా కదలీవ తన్వీ ||

49

తాం వేపమానాముపలక్ష్య సీతాం
స రావణో మృత్యుసమప్రభావః |
కులం బలం నామ చ కర్మ చ స్వం
సమాచచక్షే భయకారణార్థమ్ ||

50

ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయే ఆదికావ్యే అరణ్యకాండే సప్తచత్వారింశః సర్గః ||

Aranya Kanda Sarga 47 Meaning In Telugu

సన్యాసివేషములో ఉన్న రావణుడు తన గురించి గుచ్చి గుచ్చి అడుగుతుంటే, సీత మనసులో ఇలా అనుకుంది.

“ఇతడు సన్యాసి. బ్రాహ్మణుడు. పైగా అతిథి. ఈయన అడిగిన వివరాలు చెప్పకపోతే శపిస్తాడేమో. ఉన్నవి ఉన్నట్టు చెబితే తప్పేమిటి” అని మనసులో అనుకొంది. అప్పుడురావణుని చూచి ఇలా అంది.

” ఓ బ్రాహ్మణోత్తమా! నేను మిథిలా నగరానికి రాజు జనకుని కుమార్తెను. అయోధ్యా నగరాధి పతి దశరథుని కోడలను. రాముని భార్యను. నా పేరు సీత. నేను చిన్నతనమునుండి రాజభోగములు అనుభవించాను. నా వివాహము అయిన తరువాత కూడా 12 సంవత్సరములు నా అత్తవారి ఇంట రాజభోగములు అనుభవించాను.

నా భర్త రామునికి పట్టాభిషేక సమయములో మా మామగారి మూడవ భార్య కైక ఆయనను రెండు వరములు కోరింది. ఒకటి రాముని అరణ్యవాసము. రెండవది తన కుమారుడు భరతుని పట్టాభిషేకము. అప్పుడు నా భర్తకు 25 సంవత్సరాలు. నా భర్త పట్టాభిషేకము ఆగిపోయింది. తండ్రి మాట ప్రకారము నా భర్త 14 ఏళ్లు అరణ్యవాసము చేస్తున్నాడు. ఆయన సహధర్మచారిణిగా నేను కూడా ఆయనతో పాటు అరణ్యవాసము చేస్తున్నాను. ఆయన సవతి తల్లి కుమారుడు లక్ష్మణుడు కూడా మాతో అరణ్యములకు వచ్చాడు. ఆ ప్రకారంగా మేము ముగ్గురము ఈ అరణ్యములో నివసిస్తున్నాము. నా భర్త రాముడు, నా మరిది లక్ష్మణుడు అడవిలో ఒక జింకను వేటాడటానికి వెళ్లారు. వారు తొందరలోనే వస్తారు. శ్రేష్టమైన జింక మాంసము తెస్తారు.

ఇంతకూ తమరు ఎవరు? ఎక్కడి నుండి వచ్చారు? తమరి గోత్రనామములు ఏమిటి? ఈ దండకారణ్యములో ఒంటరిగా ఎందుకు తిరుగుతున్నారు?” అని ఎదురు ప్రశ్నలు వేసింది సీత.

సీత వేసిన ప్రశ్నలకు రావణుడు ఇలా బదులు చెప్పాడు. “ఓ సీతా! నా పేరు రావణుడు. నేను రాక్షస రాజును. నన్ను చూస్తే దేవతలు, అసురులు, పన్నగులు, అందరూ భయపడతారు. నిన్ను చూచిన వెంటనే నాకు నీ మీద మోహము కలిగింది. నిన్ను చూచిన తరువాత, నేను నీ దగ్గర తప్ప నా ఇతర భార్యల దగ్గర కామభోగములు అనుభవింపలేను అని అనుకుంటున్నాను.

నేను ఎంతో మంది స్త్రీలను పట్టి తెచ్చి నా భార్యలుగా చేసుకున్నాను. నీవు నాతో వస్తే నిన్ను వారందరికీ పట్టమహిషిని చేస్తాను. నేనుపాలించే నగరము పేరు లంకానగరము. సముద్రమధ్యలో ఒక పర్వతము మీద నిర్మించబడి ఉంది. నా నగరములో అనేక సుందర ఉద్యానవనములు ఉన్నాయి. నీకు ఈ అరణ్యవాసము ఎందుకు, నాతో వస్తే ఆ ఉద్యానవనములలో హాయిగా విహరించవచ్చును. సీతా! నీవు నాకు భార్యవు అయితే నీకు అయిదు వేలమంది దాసీలు సేవలు చేస్తారు. నన్ను వరించు. నాతో రా!” అని అన్నాడు రావణుడు.

ఆ మాటలు విన్న సీతకు కోపము ముంచుకొచ్చింది.

“రావణా! నేను నా భర్త రాముని తప్ప మరొకరిని కలలో కూడా తలంచను. నా రాముడు మహాపర్వతము వంటి వాడు. అజేయుడు. సర్వలక్షణ సంపన్నుడు., వటవృక్షము వంటి వాడు. సత్యవాక్పరిపాలకుడు. అట్టి రాముడు నాకు భర్త. నేను నా భర్తను తప్ప మరొకరిని కన్నెత్తికూడా చూడను. ఇంకా నా రాముడు మహా బాహుడు. ఉన్నతవక్షస్థలము కలవాడు. నరులలో ఉత్తముడు. సింహము వంటి వాడు. నా రాముడు జితేంద్రియుడు. కీర్తిమంతుడు.

సింహము వంటి భర్తకు భార్యనైన నన్ను ఒక నక్క మాదిరి కోరుతున్నావు. నీకు కనీసము నన్ను తాకే అర్హత కూడా లేదు. నన్నుకోరుతున్నావు అంటే నీకు మరణము ఆసన్నమయినది అని తెలుస్తూ ఉంది. ఎందుకంటే సింహము వంటి రాముని జూలు పట్టుకొని లాగుతున్నావు. మంధర పర్వతమును పైకిఎత్తాలని, కాలకూట విషాన్ని తాగాలని ఉత్సాహపడుతున్నావు. సూదితో కంటిలో నలుసును తీసుకుంటూ నీ కళ్లు నీవే పొడుచుకుంటున్నావు. అలాగే వాడియైన కత్తిని నాలుకతో నాకుతున్నావు. పెద్ద రాయి కట్టుకొని సముద్రమును ఈదాలని అనుకుంటున్నావు. సూర్యచంద్రులను మింగాలని చూస్తున్నావు. అగ్నిని కొంగున ముడి వెయ్యాలని ప్రయత్నిస్తున్నావు. రాముడి భార్యను పొందాలి అని అనుకోడం వాడి అయిన శూలాల మీద నడవడమే. నాశనమైపోతావు. జాగ్రత్త!

ఓ రావణా! నీవు రాముని కాలి గోటికి కూడా చాలవు. అది తెలుసుకో! రాముడు సింహం అయితే నువ్వు నక్క, రాముడు సముద్రము అయితే నువ్వు మురికినీరు ప్రవహించే పిల్లకాలువ. రాముడు ఏనుగు అయితే నువ్వు దోమ. రాముడు గరుడుడు అయితే నువ్వు కాకి. రాముడు నెమలి అయితే నువ్వు నీటి కొంగ. రాముడు హంస అయితే నువ్వు గ్రద్ద. నీకూ రామునికి అంత తేడా ఉంది. నీచేయి నామీద పడితే రాముడు నిన్ను సంహరించగలడు. జాగ్రత్త!” అని అన్నది సీత.

కానీ సీతకు లోలోపల భయంగానే ఉంది. ఆ భయం తట్టుకోలేక నేలమీద పడిపోయింది. రావణుడు సీతను మరింత భయపెట్టడానికి తన గురించి ఇంకా చెప్పనారంభించాడు.

శ్రీమద్రామాయణము
అరణ్యకాండము నలుబది ఏడవ సర్గ సంపూర్ణము
ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్

అరణ్యకాండ అష్టచత్వారింశః సర్గః (48) >>

Aranya Kanda Sarga 46 In Telugu – అరణ్యకాండ షట్చత్వారింశః సర్గః

Aranya Kanda Sarga 46 In Telugu

మొట్ట మొదటిగా అందరికి నమస్కారము. అరణ్యకాండ షట్చత్వారింశః సర్గం రామాయణంలో కీలక భాగం. ఈ సర్గంలో, రాముడు మరియు లక్ష్మణులు సీతను వెతికే ప్రయత్నాన్ని కొనసాగిస్తారు. మార్గంలో, వారు కబంధుడనే రాక్షసుడితో ఎదుర్కొంటారు. రాక్షసుడు వారికి దాడి చేయాలని ప్రయత్నిస్తాడు, కానీ రాముడు మరియు లక్ష్మణులు అతనిని ఓడిస్తారు.

రావణభిక్షుసత్కారః

తథా పరుషముక్తస్తు కుపితో రాఘవానుజః |
స వికాంక్షన్భృశం రామం ప్రతస్థే న చిరాదివ ||

1

తదాసాద్య దశగ్రీవః క్షిప్రమంతరమాస్థితః |
అభిచక్రామ వైదేహీం పరివ్రాజకరూపధృత్ ||

2

శ్లక్ష్ణకాషాయసంవీతః శిఖీ ఛత్రీ ఉపానహీ |
వామే చాంసేఽవసజ్యాథ శుభే యష్టికమండలూ ||

3

పరివ్రాజకరూపేణ వైదేహీం సముపాగమత్ |
తామాససాదాతిబలో భ్రాతృభ్యాం రహితాం వనే ||

4

రహితాం చంద్రసూర్యాభ్యాం సంధ్యామివ మహత్తమః |
తామపశ్యత్తతో బాలాం రామపత్నీం యశస్వినీమ్ ||

5

రోహిణీం శశినా హీనాం గ్రహవద్భృశదారుణః |
తముగ్రతేజః కర్మాణం జనస్థానరుహా ద్రుమాః ||

6

సమీక్ష్య న ప్రకంపంతే న ప్రవాతి చ మారుతః |
శీఘ్రస్రోతాశ్చ తం దృష్ట్వా వీక్షంతం రక్తలోచనమ్ ||

7

స్తిమితం గంతుమారేభే భయాద్గోదావరీ నదీ |
రామస్య త్వంతరప్రేప్సుర్దశగ్రీవస్తదంతరే ||

8

ఉపతస్థే చ వైదేహీం భిక్షురూపేణ రావణః |
అభవ్యో భవ్యరూపేణ భర్తారమనుశోచతీమ్ ||

9

అభ్యవర్తత వైదేహీం చిత్రామివ శనైశ్చరః |
స పాపో భవ్యరూపేణ తృణైః కూప ఇవావృతః ||

10

అతిష్ఠత్ప్రేక్ష్య వైదేహీం రామపత్నీం యశస్వినీమ్ |
[* తిష్ఠన్ సంప్రేక్ష్య చ తదా పత్నీం రామస్య రావణ | *]
శుభాం రుచిరదంతోష్ఠీం పూర్ణచంద్రనిభాననామ్ ||

11

ఆసీనాం పర్ణశాలాయాం బాష్పశోకాభిపీడితామ్ |
స తాం పద్మపలాశాక్షీం పీతకౌశేయవాసినీమ్ ||

12

అభ్యగచ్ఛత వైదేహీం దుష్టచేతా నిశాచరః |
స మన్మథశరావిష్టో బ్రహ్మఘోషముదీరయన్ ||

13

అబ్రవీత్ప్రశ్రితం వాక్యం రహితే రాక్షసాధిపః |
తాముత్తమాం స్త్రియం లోకే పద్మహీనామివ శ్రియమ్ ||

14

విభ్రాజమానాం వపుషా రావణః ప్రశశంస హ |
కా త్వం కాంచనవర్ణాభే పీతకౌశేయవాసిని ||

15

కమలానాం శుభాం మాలాం పద్మినీవ హి బిభ్రతీ |
హ్రీః కీర్తిః శ్రీః శుభా లక్ష్మీరప్సరా వా శుభాననే ||

16

భూతిర్వా త్వం వరారోహే రతిర్వా స్వైరచారిణీ |
సమాః శిఖరిణః స్నిగ్ధాః పాండురా దశనాస్తవ ||

17

విశాలే విమలే నేత్రే రక్తాంతే కృష్ణతారకే |
విశాలం జఘనం పీనమూరూ కరికరోపమౌ ||

18

ఏతావుపచితౌ వృత్తౌ సంహతౌ సంప్రవల్గితౌ |
పీనోన్నతముఖౌ కాంతౌ స్నిగ్ధౌ తాలఫలోపమౌ ||

19

మణిప్రవేకాభరణౌ రుచిరౌ తే పయోధరౌ |
చారుస్మితే చారుదతి చారునేత్రే విలాసిని ||

20

మనో హరసి మే కాంతే నదీకూలమివాంభసా |
కరాంతమితమధ్యాసి సుకేశీ సంహతస్తనీ ||

21

నైవ దేవీ న గంధర్వీ న యక్షీ న చ కిన్నరీ |
నైవంరూపా మయా నారీ దృష్టపూర్వా మహీతలే ||

22

రూపమగ్ర్యం చ లోకేషు సౌకుమార్యం వయశ్చ తే |
ఇహ వాసశ్చ కాంతారే చిత్తమున్మాదయంతి మే ||

23

సా ప్రతిక్రామ భద్రం తే న త్వం వస్తుమిహార్హసి |
రాక్షసానామయం వాసో ఘోరాణాం కామరూపిణామ్ ||

24

ప్రాసాదాగ్రాణి రమ్యాణి నగరోపవనాని చ |
సంపన్నాని సుగంధీని యుక్తాన్యాచరితుం త్వయా ||

25

వరం మాల్యం వరం భోజ్యం వరం వస్త్రం చ శోభనే |
భర్తారం చ వరం మన్యే త్వద్యుక్తమసితేక్షణే ||

26

కా త్వం భవసి రుద్రాణాం మరుతాం వా వరాననే |
వసూనాం వా వరారోహే దేవతా ప్రతిభాసి మే ||

27

నేహ గచ్ఛంతి గంధర్వా న దేవా న చ కిన్నరాః |
రాక్షసానామయం వాసః కథం ను త్వమిహాగతా ||

28

ఇహ శాఖామృగాః సింహా ద్వీపివ్యాఘ్రమృగాస్తథా |
ఋక్షాస్తరక్షవః కంకాః కథం తేభ్యో న బిభ్యసి ||

29

మదాన్వితానాం ఘోరాణాం కుంజరాణాం తరస్వినామ్ |
కథమేకా మహారణ్యే న బిభేషి వరాననే ||

30

కాసి కస్య కుతశ్చిత్త్వం కిం నిమిత్తం చ దండకాన్ |
ఏకా చరసి కల్యాణి ఘోరాన్రాక్షససేవితాన్ ||

31

ఇతి ప్రశస్తా వైదేహీ రావణేన దురాత్మనా |
ద్విజాతివేషేణ హితం దృష్ట్వా రావణమాగతమ్ ||

32

సర్వైరతిథిసత్కారైః పూజయామాస మైథిలీ |
ఉపానీయాసనం పూర్వం పాద్యేనాభినిమంత్ర్య చ |
అబ్రవీత్సిద్ధమిత్యేవ తదా తం సౌమ్యదర్శనమ్ ||

33

ద్విజాతివేషేణ సమీక్ష్య మైథిలీ
సమాగతం పాత్రకుసుంభధారిణమ్ |
అశక్యముద్ద్వేష్టుముపాయదర్శనం
న్యమంత్రయద్బ్రాహ్మణవత్తదాఽంగనా ||

34

ఇయం బృసీ బ్రాహ్మణ కామమాస్యతాం
ఇదం చ పాద్యం ప్రతిగృహ్యతామితి |
ఇదం చ సిద్ధం వనజాతముత్తమం
త్వదర్థమవ్యగ్రమిహోపభుజ్యతామ్ ||

35

నిమంత్ర్యమాణః ప్రతిపూర్ణభాషిణీం
నరేంద్రపత్నీం ప్రసమీక్ష్య మైథిలీమ్ |
ప్రసహ్య తస్యా హరణే ధృతం మనః
సమర్పయస్త్వాత్మవధాయ రావణః ||

36

తతః సువేషం మృగయాగతం పతిం
ప్రతీక్షమాణా సహలక్ష్మణం తదా |
వివీక్షమాణా హరితం దదర్శ త-
-న్మహద్వనం నైవ తు రామలక్ష్మణౌ ||

37

ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామయణే వాల్మీకీయే ఆదికావ్యే అరణ్యకాండే షట్చత్వారింశః సర్గః ||

Aranya Kanda Sarga 46 Meaning In Telugu

సీత మాట్లాడిన పరుషమైన వాక్యములకు బాధపడి లక్ష్మణుడు రాముని వెతుకుతూ వెళ్లిన వెంటనే ఈ అవకాశము కొరకు వేచి ఉన్న రావణుడు తను దాగి ఉన్న పొదలమాటు నుండి బయటకు వచ్చాడు. ఆ సమయంలో రావణాసురుడు ఒక సన్యాసి వేషంలో ఉన్నాడు. కాషాయ బట్టలు ధరించాడు. చేతిలో దండము, కమండలము పట్టుకున్నాడు. జటాజూటములు కట్టుకున్నాడు. ఒక గొడుగు పట్టుకున్నాడు. కాళ్లకు పాదుకలు ధరించాడు. కపట సన్యాసి వేషంలో ఉన్న రావణుడు సీత ఉన్న చోటికి వచ్చాడు.

రావణుని రాకతో అక్కడి ప్రకృతి కూడా వణికిపోయింది. గాలి ఆడటం మానేసింది. పక్కనే ప్రవహిస్తున్న గోదావరి నది కూడా మెల్లగా శబ్దం చెయ్యకుండా ప్రవహించసాగింది. రావణుడు సీత దగ్గరగా వచ్చాడు. ఆ సమయంలో సీత రామునికి ఏమి ఆపద సంభవించిందో అని బాధపడుతూ దుఃఖిస్తూ కూర్చుని ఉంది. సీతను చూడగానే రావణుడికి మన్మధుని బాధ ఎక్కువ అయింది. సీతను చూచి రావణుడు ఇలా అన్నాడు..

“ఓ తరుణీ! నీవు ఎవరవు? అన్నిశుభలక్షణములు కల నీవు ఎవరు? నీవు ఆ శివుని అర్థాంగి పార్వతివా? లేక కీర్తికి అధిష్టాన దేవతవా! లేక కాంతి దేవతవా! లేక లక్ష్మివా! దేవ కాంతవా! అప్సరసవా! లేక మన్మధుని మనోహారిణి రతీదేవివా!

(ఇక్కడ రావణుడు సీతను అంగాంగము వర్ణించాడు. సీత చనుదోయిని, తొడలను, నడుమును, పిరుదులను వర్ణించాడు. వాల్మీకి అలా వర్ణిస్తాడా! ఎంత సన్యాసి అయినా పరాయిస్త్రీని అలా వర్ణిస్తుంటే ఆ స్త్రీ ఊరుకుంటుందా! కాబట్టి ఇవి వాల్మీకి రాసినవి కావేమో అనిపిస్తుంది. చదవండి.)

ఓ తరుణీ! నీ జఘనము విశాలంగా ఉంది. నీ తొడలు ఏనుగు తొండముల మాదిరి ఉన్నాయి. నీ స్తనములు గుండ్రంగా తాటి పండ్లమాదిరి అందంగా ఉన్నాయి (తాలఫలోపమౌ) ఓ తరుణీ! నీవు నా మనసును హరించావు. నీ నడుము నా పిడికిలి అంత ఉంది. నీ వెంట్రుకలు అందంగా ఉన్నాయి. నీ స్తనములు దగ్గరగా ఉన్నాయి…. ( ఈ వర్ణన బట్టి మీరే నిర్ణయించండి)

ఓ లలనా! నీ వంటి సౌందర్యవతిని నేను ఇంతవరకూ భూమండలములోనే కాదు ముల్లోకములలో చూడలేదు. నీవు ఈ అరణ్యములలో ఉండతగవు. నిన్ను ఆ అరణ్యములో ఈ పర్ణశాలలో చూస్తుంటే నాకు బాధగా ఉంది. ఈ అరణ్యము రాక్షసులు నివాసము. ఎక్కడో రాజభవనములలో, అంతఃపురములలో రాచభోగములు అనుభవించవలసినదానికి ఇక్కడ ఎందుకున్నావు.

నీకు వివాహ మైనదా! నీ భర్త ఎవరు? నీవు మానవ కాంతవు మాత్రము కావు! నీవు దేవతాస్త్రీవి అయి ఉండవలెను. రాక్షసులు సంచరించు ఈ అరణ్య ప్రాంతమునకు దేవతలు, గంధర్వులు, కింనరులు కూడారారు. అటువంటిది నీవు ఎందుకు వచ్చావు? ఈ అరణ్యములో ఉన్న పులులు, సిహములు మొదలగు క్రూరమృగములను చూచి నీకు భయం వెయ్యడం లేదా!

మరలా అడుగుతున్నాను. నీవు ఎవరు? నీ భర్త ఎవరు? నీవు ఎక్కడి నుండి వచ్చావు? ఈ రాక్షసరాజ్యంలో ఒంటరిగా ఎందుకు ఉ న్నావు?” అని అడిగాడు రావణుడు.

బ్రాహ్మణుడు, సన్యాసి వేషములో ఉన్న రావణునికి సీత అర్ఘ్యము, పాద్యము ఇచ్చి సత్కరించింది. అతిథి పూజలు చేసింది. తినడానికి పండ్లు కూడా ఇచ్చింది. సీత తనకు అతిధి మర్యాదలు చేస్తుంటే, రావణుడు ఆమెను ఎలా బలవంతంగా తీసుకొని పోవాలా అని ఆలోచిస్తున్నాడు. తన చావు తానే కొనితెచ్చుకుంటున్నాడు.

రావణునికి అతిథి సత్కారములు చేసి, గుమ్మము వద్దకు వచ్చి సీత రాముడు, లక్ష్మణుడు వస్తున్నారా అని చూసింది. కాని రామలక్ష్మణులు ఎంతకూ కనపడలేదు.

శ్రీమద్రామాయణము
అరణ్యకాండము నలుబది ఆరవ సర్గ సంపూర్ణము
ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్ ఓం తత్సత్.

అరణ్యకాండ సప్తచత్వారింశః సర్గః (47) >>